Verhalen

Moord in de psychiatrie 4

Nadat de politie de psychiater heeft gearresteerd, gaat de detective naar Nova om haar in te lichten over de gang van zaken.

"Je hoeft me niet zo aan te kijken, Nova. De dokter heeft al bekend. Hij heeft alles op jou en Julian proberen af te schuiven." zegt de charmante detective tegen de creatieve therapeute.
"Natuurlijk deed hij dat. Dat is wat hij doet. Hij manipuleert de realiteit tot iedereen gelooft dat zijn waarheid de enige is." antwoord de artistieke Nova in haar witte linnenjurk.

"En toch hielp je hem. De knoop van zijn jas zat verstopt in de vette klei in jouw atelier. Waarom probeerde je zijn sporen te wissen?" vraagt de rechercheur aan Nova, de creatieve therapeute.

"U begrijpt het niet. Ik hielp hem niet om hem te beschermen. Ik deed het om Julian de psychiatrische patiënt te beschermen. Van Arendsvlek zei dat als de politie hier achter zou komen, hij Julian overal de schuld van zou geven. Hij wist dat Julian de grip op de realiteit kwijt was en alles zou geloven. Ik dacht... als ik die knoop liet verdwijnen, zou de dokter rustig blijven. Dan zou hij Julian met rust laten."

"Dus je wist dat Dr. Van Arendsvlek het weesmeisje in kamer 14 had gewurgd?" vraagt de detective aan Nova.
"Ik zag hem die avond de binnentuin in lopen. Hij miste een knoop toen hij terugkwam. Hij was buiten zinnen. Toen de detective de knoop vond, wist ik dat het voorbij was. De dokter is het echte monster in die kliniek, detective. Niet wij."
Nova vertelt alles aan de detective. En ze belooft Julian gerust te stellen, voor zover dat nog mogelijk is met zijn aandoening.