Het grafelijke tragedie van Ciney

Graaf Isidore de la Boèssière-Thiennes is een grote bofkont, die de ene na de andere vrouw weet te versieren. Zijn charme, maar vooral zijn rijkdom, doet wonderen bij de bevallige golddiggers, die al hun vrouwelijke trucs in de paringsdans gooien. In feite is er niet zoveel nodig om Isidore het hoofd op hol te brengen, maar dat realiseren de lokkende dames pas achteraf. Soms kan een sensueel bewegende pink voor Isidore al genoeg zijn om iemand naar zijn Kasteel van Leignon op de Rue du Sacré-Coeur in Ciney te laten komen. Dat was bijvoorbeeld bij gravin Éliane Magnée van het Kasteel van Weillen het geval. Toen Isidore zag hoe zij haar pink als de voelspriet van een vlinder op de cafétafel liet bewegen, was hij meteen verkocht. Vanaf de kasteeldeuren droeg hij haar in zijn gespierde armen naar zijn riante hemelbed uit de inboedel van koning Leopold I van België. Zij ontvouwde zich als een opblaaspop en zij ging meteen met de benen wijd liggen. Even was hij nog bang dat zijn uitsteeksel haar lek zou prikken, maar de copulatie ging gesmeerd en zij liep niet leeg. Barones Yvonne de Looz-Corswarem van het Kasteel van Franc-Waret was hij ook in de Taverne Le Condruze tegen het zoete lijf gelopen en zij liet zich als een makke ooi meevoeren, te meer omdat zij door de hoeveelheden Cuba Libre stomdronken was. Haar Spitsbergen wipten vanzelf uit haar wijde bloes. In het kasteel besprong zij hem en wist zij van geen ophouden. Wanneer hij aan haar denkt, begint hij nog spontaan van vermoeidheid te zuchten. Markiezin Emmanuelle de Baré de Comogne van het Kasteel van Gesves was meer het ingetogen type, maar eenmaal over de drempel barstte ze volop los. Achter die timide façade van haar school een wilde tijgerin. Zij leerde Isidore standjes en methoden, die hij niet voor mogelijk hield. 'Hemeltjelief, jij lijkt Goedele Liekens wel!', riep hij tegen haar.

Gravin Juliette de Crombrugghe van het Kasteel van Halloy, een soort tante Sidonia, maar dan met twee megakanonnen van voren, haalde ineens een venijnig zweepje uit haar rijlaars. Haar herhaaldelijke opzweperij kon hij minder waarderen, maar haar vurige passie was uitzonderlijk heftig, waarbij zij haar dikke, beweeglijke lustbollen geregeld in de stoeipartij zwiepte. Barones Chantal de Beughem van het Kasteel van Hanzinelle was makkelijk tot overgave bereid, maar ook zij was hevig teleurgesteld, toen bleek, dat Isidore louter voor onenightstands ging en niet was te vermurwen tot een vaste relatie. Variatie is nu eenmaal zijn devies. Daar kon de ongrijpbare, hitsige en vluchtige gravin Annabelle de Biolley van het Kasteel van Morialmé zich uitstekend in vinden. Nadat haar laatste orgasme met Isidore het kasteel op zijn fundamenten deed trillen, schoot zij er als een haas vandoor en verliet zij met haar Porsche 956 1982 al toeterend het kasteelterrein. De aan morfine verslaafde barones Goedele de Harlez van het Kasteel van Harlue was juist waanzinnig sloom. Zij wist het voorspel urenlang te rekken. 'Die is met geen enkele speed voort te branden!', dacht Isidore redelijk ongeduldig. Tot zijn grote verbazing riep zij ineens: 'Komt er nog wat van? Of durf je niet?'. Vervolgens bleek ze heel bedreven en hartstochtelijk te zijn en kon Isidore haar tempo nauwelijks bijhouden. 'Dat had je niet gedacht hé!', zei ze met een triomfantelijk, lachend gezicht. Ze genoot intens, dat zag hij wel. Gravin Gisèle de Gruber van het Kasteel van Frocourt in Éghezée begon in de Taverne Le Condruze al te voetjevrijen. Zij is een nymfomane, die daar openlijk voor uitkomt. Zij dronk haar whisky het liefste met een rietje, zodat hij bij het zien van haar zuiglippen lekker kon wegdromen. Het eerste wat hij bij haar deed, was zo diep mogelijk met zijn hondesnuit in haar lebbergeheimenis duiken. Dat is hem bij gravin Gloria Guillaume van het Kasteel van Haversin niet gelukt, want die duldde dat hij enkel met haar stevige, bijna-neptieten mocht spelen, maar zelfs dat voor korte duur, wat, gezien haar reputatie, nog wel het meeste was, wat zij ooit bij iemand heeft toegelaten.

Na barones Laureline van der Bruggen van het Kasteel van Hodoumont in Ohey, die met haar verrukkelijke, verpletterende lokbillen zelfs de meest impotente oelewapper kan doen steigeren, is gravin Bernadette de Jonghe d'Ardoye van het Kasteel van Reux in Ciney in het vizier gekomen. Isidore's vriend, graaf Constantin de la Barre d'Erquelinnes van het Kasteel van Lesve, is bevriend met Bernadette. In de Taverne Le Condruze bespreken Isidore en Constantin de strategie om de onoverwinnelijke Bernadette toch in te palmen. Na vele Ciney-bieren wordt er gegokt op een serieus huwelijksverzoek, waarna zij vast wel als voorproefje overstag gaat. Behoorlijk aangeschoten belt Isidore bij het kasteel van Bernadette aan. Het gaat zoals gepland. Bernadette is dolblij met zijn huwelijksverzoek en zij zegt meteen ja, waarna zij met elkaar gaan tongzoenen. Dat tonggefriemel houdt lange tijd aan, waarbij Isidore ondertussen haar lichtbruine borsten heeft ontbloot. Bij het zien van haar frivole tepels wisselt hij haar tong voor deze natuurlijke sieraden in. Zij spint als een gedrogeerde poes en zij ontdoet zich van haar strakke rok en slip. 'Ga nog wat verder naar beneden!', fluistert zij. Bij het zien van haar zwarte schaamharen rilt hij van verlangen. Zij heeft haar glanzende schaamharen netjes gekamd en precies in het midden zit een scheiding, net als bij haar hoofdharen. Zoiets heeft hij nog nooit gezien en het maakt hem gek van begeerte. Zij gaat er helemaal in mee. Na de liefdesdaad gaat hij er al snel vandoor en ruikt zij onraad. 'Je gaat toch wel met mij trouwen hé?', vraagt zij nog. 'Ach, weet je, we zien wel!', mompelt hij en weg is hij.

De volgende ochtend loopt Constantin op het marktplein van Monseu in Ciney, waar 'Je veux de l'amour' van Raymond van het Groenewoud uit de muziekkiosk klinkt. Het staat op een repeteerstand. Constantin neemt een kijkje en hij ziet Isidore in de kiosk liggen. Hij sprint naar hem toe. 'Isidore, vriend, wat is er gebeurd?', roept hij. Er steekt een dolk in het hart van Isidore en hij is overleden. Constantin begint te huilen en hij trapt het muziekapparaat kapot. 'O, mijn God, die verrekte Bernadette!', zegt hij wraakzuchtig.

graaf vrouwenversierder

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2