Het zwaard van Godfried van Bouillon

Pastoor Franco Hellemans van de Sint-Gangulfuskerk in het gezellige dorp Florennes houdt wel van een gewaagde affaire met een botergeile kerkdame, maar het is hem nog nooit gelukt om de daad bij de fantasie te voegen. Zijn onbeholpen aanpak en zijn onverzorgde uiterlijk helpen daarbij inderdaad niet mee. Nu komen er genoeg hitsige dames in zijn biechtstoel, maar die hebben nu niet bepaald seksuele fantasieën over hem. Zij vertellen hem de meest schunnige begeerten, die zij ook nog eens uitvoeren. Hij zou maar wat graag één van die geluksvogels willen zijn, met wie zij die extreme, seksuele handelingen allemaal uitvoeren, maar zij zien hem niet zitten, dat wil zeggen, zij zien hem alleen maar als de vrome pastoor in zijn biechtstoel zitten. Aan gravin Leopoldine de Beaufort Spontin van het Kasteel van Lesve vroeg hij een keer, of zij bij hem eens wilde demonstreren, wat zij dan allemaal bij graaf Thierry de Hemricourt de Grunne van het Kasteel van Morialmé uitvoerde. 'Dan begrijp ik het beter en kan ik beter beoordelen welke penitentie ik moet uitdelen!', zei hij. 'Nou, meneer pastoor, volgens mij hebt u te diep in het glaasje gekeken!', antwoordde Leopoldine toen en zij verdween met ruisende rokken. De meeste, adellijke dames, die bij Franco komen biechten, verklappen hem, dat zij een minnares van graaf Thierry zijn. Zo ook barones Irmgard de Retz de Brisuela de Chanclos van het Kasteel van Brumagne, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit, want bij haar krijgt Franco ineens wel beet. Eerst mag hij alleen maar naar haar zoete, Belgische pruim kijken, maar er gloort hoop, want zij heeft hem op de borrel uitgenodigd.

In haar kasteel gooit Irmgard al haar rokken omhoog en laat zij de zielsgelukkige Franco haar kletsnatte pruim beminnen. Tijdens het drinken van een fles Glenfiddich Janet Sheed Roberts Reserve 1935 vertelt Irmgard een geheim over graaf Thierry. 'Thierry bezit het zwaard van Godfried van Bouillon!', zegt zij op een samenzweerderige toon, 'Bij zijn overlijden op 18 juli 1100 in Jeruzalem vroeg de 39-jarige Godfried aan zijn broer Eustaas of hij zijn zwaard samen met 3 relikwieën van het Heilig Bloed mee naar Antwerpen wilde nemen!'. Franco hangt aan haar lippen. 'Het is maar in een kleine kring bekend, dat Eustaas ook het zwaard van Godfried heeft meegenomen!', vervolgt zij, 'en nu hangt het dus aan de wand van Thierry's slaapkamer! Maar ik zal niet de enige zijn, die dat weet, want hij heeft, zoals je weet, vele minnaressen!'. 'Ik weet het!', zegt Franco, 'ik ken ze allemaal vanuit de biechtstoel; gravin Emilienne Bryas van het Kasteel van Mouffrin, gravin Christelle van Andenne van het Kasteel van Gesves, markiezin Hedwige de Bethune Hesdigneul van het Kasteel van Mielmont in Jemeppe, gravin Angelina Imperiali di Sant' Angelo, gravin Charlotte de Liedekerke van het kasteel van Marchovelette, barones Renée de la Barre d'Erquelinnes van het Kasteel van Mooisnil en barones Apolina du Chastel de la Howardie van het Kasteel van Vêves.'. 'Ik wed dat het er nog veel meer zijn!', roept Irmgard uitgelaten.

Na een wandeling in het Parc des Ducs rust Franco wat uit in de Sint-Gangulfuskerk en steekt hij bij het 16-de eeuwse Maagd Maria beeld een kaarsje aan. 'U moet het mij bij voorbaat maar vergeven, heilige Maria, maar aan deze uitzonderlijke verleiding kan ik niet weerstaan!', zegt hij in zichzelf. Hij denkt dat Maria goedkeurend naar hem knikt en dat doet hem deugd. In Brasserie de Beaufort neemt hij enkele flesjes Augustijn GrandCru om zichzelf moed in te drinken. Daarna gaat hij naar het Kasteel van Morialmé op de Rue du Château 235 in Florennes. Daar gearriveerd, pakt hij de koevoet uit zijn tas en forceert hij een achterdeur. Hij hoopt maar dat het lawaai niet wordt opgemerkt. Op kousenvoeten loopt hij door het zwijgzame kasteel en na wat zoeken, betreedt hij de slaapkamer van Thierry, die in geen velden of wegen te bekennen is. 'Hij zal wel weer bij één van zijn geile minnaressen zijn!', denkt Franco, 'prima, want dan kan ik rustig mijn gang gaan!'. 'Iemand met zoveel beschikbare vrouwen hoeft niet nog ook zo'n belangrijk, historisch zwaard te hebben!', bromt hij. Net wanneer hij het zwaard van de wand wil pakken, voelt hij de punt van een zwaard in zijn rug. 'Afblijven, hebzuchtig pastoortje!', roept Thierry achter hem, 'die is nog steeds van mij!'. Thierry houdt Franco met zijn zwaard op een afstand, terwijl hij het zwaard van Godfried pakt. Daarna gooit hij het zwaard, dat niet van Godfried is, naar Franco. 'En nu dan een eerlijk gevecht, probeer hem maar te veroveren!', roept Thierry. Het is een onbegonnen strijd voor Franco, maar daar kan Thierry niet mee zitten. Thierry is woedend op de achterbakse pastoor. Hij steekt in één keer raak. 'Hier heb je het... dwars door je ribbenkast!', schreeuwt hij.

zwaard pastoor

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1