Pure tragiek in Dréhance

Het is voor de integere, dromerige en spirituele gravin Lutgardis de Limburg Stirum vrij gewoon dat zij om de zoveel tijd een Maria-verschijning ziet. Meestal gebeurt dat in haar Kasteel van Samart in Philippeville en meestal na lang doorwaakte nachten bij flakkerend kaarslicht. De Heilige Maria vertelt haar allerlei wetenswaardigheden over de beroerde tijd, waarin de mensheid momenteel verkeert. Over de huidige machthebbers heeft zij geen goed woord over, want die blijven de noodlijdende aarde maar verpesten. Zij zijn zo bezeten van hun egoïstische zelfverrijkingen, dat zij de schade, die zij aanrichten, niet willen zien. Alle oorlogszuchtige mensen gooien zinloos biljarden dollars over de balk, omdat ze vol wantrouwen, vijandsbeelden en haat zitten. De vervuilingen en uitbuitingen van de aarde gaan maar door, ondanks dat de aarde hevig protesteert. Maria hoopt dat de destructieve krachten nog gekeerd kunnen worden. Dat alle vervloekte, massale vernietigingswapens zullen verdwijnen. Dat de aarde door liefdevolle mensen geleid zal worden. Mensen zoals Lutgardis. Lutgardis voelt zich zeer vereerd, maar zij weet niet goed wat zij met die wetenschap aan moet. Zij schrijft alles op, wat Maria haar vertelt, dat wel. Zij heeft haar vriendin, gravin Beatrijs Snoy d'Oppuers van het Kasteel van Taviet, over haar Maria-verschijningen verteld, maar die heeft haar keihard in haar gezicht uitgelachen en gezegd, dat zij maar eens naar een psychiater moet gaan. Haar andere vriendin, barones Colette de Launoit van het Kasteel van Sart-Eustache, gooide het over een andere boeg en zei, dat ze maar eens flink met een kerel moet gaan vrijen. Haar vriendin, gravin Héloïse de Giey van het Kasteel van Sorinnes, reageerde heel serieus en zij zei, dat ze het kasteel tot een klooster kan ombouwen, dat ze een nieuwe orde kan beginnen, ja, dat ze, gezien de Maria-verschijningen, een bedevaartsoord kan openen.

'Mon Dieu, zeg, meen je dat nou echt, zie jij echt Maria verschijnen en praat zij tegen jou?', roept graaf Lambert Iweins d'Eeckhoutte tegen Lutgardis. Zij zitten samen wat te keuvelen bij een fles Armand de Brignac Brut Gold Midus. Lutgardis komt graag op bezoek bij hem, want zij is smoorverliefd op zijn Kasteel van Walzin in Dréhance, wat op een hoge rotsformatie boven de Lesse ligt. Zij is overigens ook al lange tijd smoorverliefd op hem en zij moet even denken aan wat Colette tegen haar zei. De erudiete Lambert is hoofd van de Rozenkruisers en lid van meerdere, occulte stromingen, maar dat zegt allemaal niets. Verder heeft hij net als Lutgardis een rooms-katholieke opvoeding genoten. 'Tja, ik ben een soort Bernadette Soubirous!', zegt Lutgardis, 'ik kan er ook niets aan doen dat het inderdaad zo is!'. 'Waarom verschijnt zij aan jou?' 'Zij wil graag dat ik de boodschappen van haar aan de mensheid doorgeef!' 'En ga je dat doen?' 'Jazeker, ik schrijf het eerst allemaal op en daarna zoek ik een uitgever of een ander medium!' 'Ik ken toevallig een zeer geschikte uitgever, Peer van Delft, die in Sint-Niklaas woont!' 'Gelooft die dan in Maria-verschijningen?' 'Sterker nog, hij heeft zelf Maria-verschijningen gezien!' 'Dan ben ik bij hem aan het juiste adres!' 'Dat ben je zeker en misschien krijg ik ook een keer Maria te zien!' 'Dat hoop ik ook voor jou en daarom stel ik voor om dat een keer te proberen!' 'Wat proberen?' 'Nou, samen met mij een sfeer te creëren, waarbij Maria hopelijk aan ons alle twee verschijnt!'.

Maar achter haar rug om maakt Lambert Lutgardis hartstikke belachelijk bij iedereen die zijn weg kruist en dan vooral zijn talloze minnaressen. Zo ligt hij in een deuk met barones Magnolia de Baré de Comogne van het Kasteel van Tarcienne. 'Zij is een zielige godsdienstwaanzinnige!', zegt Magnolia. 'Zij ziet ze vliegen!', zegt Lambert. 'Volgens mij kijkt ze in een spiegel en denkt zij dat zij zelf Maria is!', zegt Magnolia. Tegen gravin Reinhilde de Gruben van het Kasteel van Thon-Samson zegt Lambert, dat Lutgardis spoken ziet en waarschijnlijk aan een ernstige vorm van schizofrenie lijdt. 'Hemeltjelief, dan heeft ze acuut hulp nodig!', zegt Reinhilde bezorgd. 'Nou, die krijgt ze al, van Maria!', zegt Lambert al schaterlachend. Tegen gravin Sibylle Gendebien van het Kasteel van Villers-sur-Lesse zegt Lambert: 'Die Lutgardis is compleet doorgedraaid en zij denkt de wereld met een boek van de ondergang te kunnen redden!'. 'Niet te geloven!', zegt Lambert tegen gravin Solange de Duve van het Kasteel van Villers-lez-Heest, 'maar die zwaar gestoorde Lutgardis zegt, dat zij geregeld bezoek van de Heilige Maria krijgt en dat die haar religieuze clichés vertelt!'. 'Je kunt het niet echt weten, wat Maria haar vertelt!', zegt Solange, die vlug haar jurk uittrekt. Onder haar jurk is zij helemaal bloot en zij gaat uitdagend voor Lambert staan. Met open en kwijlende mond hangt hij aan haar vulvalippen, vulvahaar en vulvaspelonk. 'O, mijn God, jij bent gewoon helemaal vulva!', roept hij. 'Bemin me!', zegt ze.

Tijdens een stil moment in de Koninklijke Kerk van Sainte-Madeleine uit 1542 aan de Place Marie de Hongrie in Mariembourg zit Lambert naast de in gebed verzonken Lutgardis. Hij speelt het spel mee. Hij gelooft er geen snars van. Op een gegeven moment raakt Lutgardis zichtbaar in vervoering en wijst zij naar een fel licht aan de zijkant van de kerk. Warempel nog aan toe, Lambert ziet het ook. In het felle licht worden meer en meer de contouren van de Heilige Maria zichtbaar. Maria glimlacht naar Lutgardis en Lambert. Beiden raken vervult van haar liefde, maar Lambert kan de weelde niet dragen en hij rent naar de uitgang. Lutgardis merkt niet eens dat hij gevlucht is. Uren later verneemt zij van Reinhilde, dat Lambert vanaf de rots bij zijn kasteel in de Lesse is gevallen, nadat hij zichzelf met een pistool door zijn hoofd heeft geschoten.

maria-verschijning ongelo

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4