In het spoor van de antiheld (12)

Vervolg van In het spoor van de antiheld (11) .

De les van de Nazidonor
De afleveringen van deze serie sluiten niet direct op elkaar aan waardoor verbanden vager worden. Daarom tijd voor een terugblik met samenvatting en onvermijdelijke herhalingen.

Het bizarre onderwerp “zaaddonatie“ kwam onverwacht in beeld door mijn ontmoeting met Jop, de antiheld bij uitstek. Zonder dat zou ik niet over zo'n precair onderwerp zijn gaan schrijven. Hij bleek zwartzaaddonor te zijn met sappige verhalen. Daarom week ik voor één keertje af van mijn gebruikelijke verhaalonderwerpen. Dat waren doorgaans moorddadige oude dametjes en valse serpenten. Het bleef niet bij één keer toen ik erachter kwam, dat het zwartzaaddonorschap een lusthof aan absurde verhalen bood.

U herinnert zich vast dat ik (ergens begin 2000 nog wat) op het forum van het FIOM had geschreven dat een donorkind gebaat is bij het kennen van zijn vader. Mij is toen door gestaalde bezoeksters van dat forum uitgelegd wat een foute man ik was. Hun donorkinderen groeiden namelijk supergelukkig op zonder vader. Inderdaad bleek daarvoor meer bewijs voorhanden:

De hier eerder opgevoerde vijf koekoekskinderen van Jop, die hij in verschillende nesten had gedropt, gaven inderdaad unaniem te kennen dat ze hun donor Jop liever kwijt dan rijk waren. Ik nam die bewering jarenlang voor lief, maar ik begon te twijfelen toen in de laatste jaren de nieuwsmedia spectaculaire onthullingen deden over sjoemelen met zaad. De term massazaaddonoren dook op. Dat ging gepaard met de ontdekking dat er een groot aantal nakomelingen in lichte verwarring rondliep. Dat zijn in Nederland inmiddels enkele honderden donorkinderen! Aan hun buitenkant zie je het niet, maar ze stralen uit dat ze in een permanente identiteitscrisis verkeren. Kernvraag bij het opgroeien was steeds „wie is mijn vader“?

Zonder enig vergelijkingsmateriaal moet je het bij deze treurige constatering laten, maar daarom was het schrikken toen in 2026 (in een documentaire op Netflix) een vers Deens onderzoek werd opgevoerd (zie vorige afleveringen). Daarin waren vijftien ontredderde nakomelingen van nazidonor Walter Frisch. Vijftien stuks is het puntje van de ijsberg want in werkelijkheid is het een veelvoud daarvan.

In augustus 2026 werd dat onderzoek in het tv-programma Nieuwsuur aangehaald. Het werd aangevuld met interviews met moeders met een donorkind. En met inmiddels volwassen donorkinderen zelf. Daaruit bleek dat moeders en kinderen grotendeels, zo niet allemaal, juist wèl graag wilden weten wie de donorvader was. De voortdurende gedachte van niet weten of beseffen dat je tegen een halfzus of halfbroer aan kon lopen, knaagde aan hun ziel. Gedacht wordt aan honderden individuen in Nederland, die daarvoor in aanmerking komen.

In Nieuwsuur werd door de interviewer de vraag gesteld “Zou je bij nader inzien liever niet hebben geweten wie je donorvader is?”. “Bij nader inzien” omdat de donor tot het schuim van de aarde behoorde. Het antwoord verdient iets meer ruimte dan dit staartje van een A4'tje. Dat wordt dus een aparte aflevering.

Wordt vervolgd met In het spoor van de anti-held (13)

identiteit donorkind nazidonor

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11