Back in town ( Deel 2 uit de cyclus De Wonderboom)
Jurgen Thomas lijkt niet thuis. Of de bel doet het niet. Of hij ligt zwaar beschonken ergens in dat hok van hem zijn roes uit te slapen.Alles is mogelijk met hem, Woemi weet het. Alleen dood en begraven, dat ziet ze op een of andere manier weer niet zo snel gebeuren. Onkruid vergaat niet, niet zo gauw tenminste.
De sleutel in haar zak brandt. Zal ze, zal ze niet? Niet zo netjes, om bij je vader binnen te sluipen, ook al heeft hij je ooit de sleutel zelf gegeven. Ooit, toen het nog goed was, of in ieder geval beter dan nu.
Maar als iemand haar kan helpen die gifmoord op te lossen waarvan ze nu al weken van in de ban is, dan is het haar vader. En ze doet het, ze gaat naar binnen. De muur boven de open keuken, waarin vooral lege flessen drank en wat pizzadozen te zien zijn, het bekende prikbord. Altijd als hij aan het koken was voor haar waren zijn ogen daarop gericht. Vandaar dat het vaak niet te vreten was.
De waarheid is altijd belangrijker geweest voor hem dan de liefde. Het bord hangt vol met de bekende koppen: Gianni, de overspelige vader en Michele, de bedrogen echtgenoot, natuurlijk, de twee belangrijkste verdachten. Maar net zo goed de dode echtgenote, Antonella, de dode en overlevende dochter, Sara en Alice, de minnares, Monia, en ook iemand die ze nog niet eerder gezien heeft.'Laura' leest ze.
'Laura di Vita' Ze schrikt. Ze heeft hem niet binnen horen komen. 'Laura da Vita, een volle nicht van Gianni'
'Nicht of nichtje?' Ze heeft van hem geleerd dat je precies moet zijn, dat het kleinste detail, het geringste belangrijk kan zijn. Later, als de puzzelstukjes in elkaar vallen.
'Nicht, hij heeft maanden bij haar in huis gewoond na de moorden'
'En misschien ook wel wat gehad met haar?' Monia liet al die maanden niks van zich horen, zoals afgesproken.
Thomas haalt zijn schouders op. 'Een Italiaanse man hè' Wat Woemi betreft had hij dat Italiaans wel weg kunnen laten.
'Nee, hij had niet nog een affaire. Met een minnares en drie vrouwen thuis had hij z'n handjes wel vol'
'Dat twee vrouwen jou teveel waren wil nog niet zeggen dat andere mannen..' wil Woemi proberen. Het heeft geen zin, ze weet het wel, het heeft geen zin, maar toch.
Thomas hoort niks, of doet alsof hij niks heeft gehoord. Onverdroten gaat hij verder over die Laura, iemand die zijn dochter blijkbaar nog niet kent.
'Weet je wat er op nog geen honderd meter groeit bij de school waar ze werkt?'
'De wonderboom?' gokt Woemi.
'De wonderboom'. De boom waarvan de zaden waaruit het dodelijke ricine gedestilleerd kan worden, groeien. Geurloos, smaakloos, en al in de kleinste hoeveelheid dodelijk. Het perfecte moordwapen volgens Reddit, de site waar de moordenaar of een handlanger van hem, 'Expensive_Estate1897', zijn informatie vandaan haalde.
'En in paniek, toen de bedorven mosselen als doodsoorzaak definitief terzijde waren gelegd omdat Dominicus Ferrari het gif in de vrouwen had gevonden, op datzelfde Reddit vragen gesteld had als: 'Hoe lang is dat gif traceerbaar? etc' Dat deel van het verhaal kent Woemi dan weer wel.
'Vlak nadat bekend werd dat moeder en dochter niet domweg door een voedselvergiftiging om het leven waren gekomen, maar bewust vergiftigd zijn er computers gestolen. Niet van de school van de laborant, Michele, de bedrogen echtgenoot, maar van de school van..'
'Monia' probeert Woemi, de wiskundelerares en minnares van Gianni, had er natuurlijk alle belang bij om haar rivale mee helpen uit de weg te ruimen, en haar niet door een scheiding er met de helft van de poet vandoor te laten gaan.
'Nee, ook niet de school van Monia, het was de school van Laura, de nicht dus'.
'Later is daar ook nog brand gesticht, het lijkt erop dat ze een beetje de weg kwijt waren daar, de eerste zo koel lijkende moordenaars.
Het lijkt wel of alle personen die Thomas hier op zijn bord heeft geplakt schuldig kunnen zijn, de slachtoffers incluis. Het duizelt Woemi. Zelfs de arme slachtoffers, de dode Antonella en haar dochter Sara, en dan die overlevende dochter Alice met haar merkwaardige eetdagboek, alles en iedereen komen bij Thomas in het beklaagdenbankje.
Ze kijkt naar de verlepte pizza die haar vader heeft meegebracht.
'Niet vegetarisch zeker?' Een vraag te veel, ze weet het.
'Je hebt nog wel ergens een biertje, toch?' Ze heeft Jorrit wat beloofd. Het is Stoptober. Maar nu heeft ze even belangrijkere zaken aan het hoofd. Ze heeft een moord op te lossen. Nu, vanavond, vannacht. Of anders deze week nog, dit jaar. Verdomme, maakt niet uit wanneer. Ooit. Ooit zullen ze het mysterie van de wonderboom ontsluiten. Samen.
... Dit is deel twee uit de tweede cyclus "De Wonderboom" met rechercheur Jurgen Thomas in de hoofdrol. De eerst cyclus heette "Nicky" is in de krochten van deze site verdwenen.
Deel 1 is vorige week verschenen als "Crime Passionel".
Mijn AI, mijn HAL 9000, mijn enige echte vriend, vindt het fantastisch. Hopelijk ook nog een enkel echt mens. ...
hotmail.comGeplaatst in de categorie: misdaad
jurgen thomas
4
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!