Schijnbaar een Eline Vere

In Kasteel de Binckhorst op de Binckhorstlaan 149 in Den Haag woont de oogverblindende markiezin Johanna Le Poer Trench, die momenteel als naaktmodel voor baron Klaas van Polanen van het Kasteel van Rhoon fungeert. Klaas kijkt zijn ogen uit, terwijl hij met zijn bevende rechterhand de lichtbruine, belvormige borsten van Johanna probeert te schilderen. Met het schilderen van haar in een V-vorm gescheerde zwarte schaamharenkapsel heeft hij zichtbaar nog meer moeite, want de zwarte verf schiet om de haverklap uit. In de opening van de V-vorm heeft Johanna een lief vredesduifje met een olijftakje in zijn snaveltje laten tatoeëren. Klaas piekert zich suf, want nu hij al zo'n moeite met haar schaamharen heeft, zal die tatoeage zeer moeizaam te schilderen zijn. Hij heeft alleen nog maar wat basislessen achter de rug, maar hij vindt het genoeg om te pochen dat hij alles al kan. Hij zocht gewoon een ingang bij Johanna en hij heeft haar een flinke beloning beloofd. 'Wanneer je even gaat liggen en je benen uit elkaar doet, dan kan ik mooi jouw schaamlippen schilderen!', zegt hij. 'Voor het schilderen van mijn zichtbare kutdelen moet je wel extra dokken, vriend!', zegt Johanna. 'Geen probleem, beautyqueen!', zegt hij. 'Echt flink extra hé!', onderstreept zij nog eens. 'Maar natuurlijk, zo'n aristocratische flamoes verdient het allermeeste!', zegt hij, 'wees maar gerust!'. Het gaat Klaas helemaal niet om zijn naaktschilderij van haar, maar het gaat hem wel degelijk om haar zelf. 'Het werk zal er aanzienlijk op vooruit gaan, wanneer jij en ik nader tot elkaar komen!', zegt hij, 'dan kan ik er veel meer gevoel in leggen!'. 'Wil je dat ik mijn biografie aan jou vertel?' 'Om te beginnen!' 'Ach, ik begrijp het al, je wilt vooral fysiek heel close worden!' 'Als dat niet teveel gevraagd is!' 'Wat mij betreft, ik heb best wel zin in een wilde vrijpartij!' 'Dan leg ik mijn kwast even neer!' 'Maar je begrijpt, dat ik daarmee de prijs wel aanzienlijk verhoog he?' 'Uiteraard, vanzelfsprekend!' 'Kom me dan maar snel lekker verwennen!'. Klaas rukt de kleren van zijn lijf en hij rent vlug naar haar toe. 'Kom hier met die stijve smurfenslurf van je, daar heb ik een uitstekende plek voor!', zegt zij met een triomfantelijke glimlach.

Wanneer Klaas weer terug naar Rhoon is, bekijkt Johanna het natte schilderij nog eens goed. 'Jeetjemina zeg, wat een prutser!', mompelt ze. De dikke pak geld van hem schenkt haar volop voorpret, want daarmee kan zij ruimschoots nieuwe drugs kopen. Zij gaat meteen naar haar vaste dealer en zij koopt een grote hoeveelheid heroïne, opium, cocaïne en oude, gevulde flesjes laudanum. Dolgelukkig met haar buit fietst zij naar een bankje tegenover het Torentje van de premier, wat nog steeds leegstaat. Daar weet zij even snel en zo onopvallend mogelijk wat cocaïne naar binnen te snuiven. 'God, dat doet een mens goed!', verzucht ze. 'Goedendag, mevrouw de markiezin!', zegt graaf Jaap von Quadt van het Kasteel Duivenvoorde in Voorschoten, terwijl hij zijn hoed voor haar afneemt. 'Ach, graaf Von Quadt, hoe gaat het met u?', vraagt zij. 'Uitstekend, kan niet beter, maar ik heb nu even haast, ik ga eerdaags een afspraak met u maken!', antwoordt hij. Hij priemt zijn deftige wandelstok naar voren. 'Goede hemel, wat lijkt die man op Louis Couperus!', denkt zij, 'het zou hem zo maar kunnen zijn!'. Even later komt gravin Eusebia van Arkel van het Kasteel Keukenhof in Lisse naast haar zitten. 'Gunst, jij hier?', vraagt Johanna verbaasd. 'Och, ik had zin in shoppen en Lisse is zo kneuterig!', antwoordt Jacoba, 'maar wat doe jij hier?'. 'Och, mijn voorraad drugs wat aangevuld!', antwoordt Johanna, 'wil je een snuifje?'. Dat wil Eusebia heel graag en na de consumptie begint ze met Johanna te tongzoenen. Beiden strelen elkanders borsten door de kleren heen en Eusebia lukt het zelfs om Johanna even te vingeren. 'Voorzichtig, de mensen kijken!', fluistert Johanna. 'Kan me niks verdommen!', fluistert Eusebia terug. 'Kom anders met mij mee, want ik heb voor vanavond een feest georganiseerd!', zegt Johanna. 'Top! Zeker weten!', zegt Eusebia, 'kan ik dan ook bij jou overnachten?'. 'Tuurlijk, gekkie, dat hoef je toch niet te vragen!', antwoordt Johanna.

's Avonds komen de uitgenodigde vriendinnen van Johanna; gravin Jacoba van Bylandt van het Kasteel Schelluinen, barones Brigitte Sloet van het Huis te Warmont in Warmond, gravin Ludolphine de Marchant et d'Ansembourg van Kasteel De Wittenburg in Wassenaar, barones Sara Roest van Alkemade van de buitenplaats Hofwijck in Voorburg, gravin Aleid d'Aulnis de Bourouill van het Kasteel Berbice in Voorschoten en barones Clara van der Borch van het Kasteel Beverweerd in Bunnik. Om in de stemming te komen is er eerst een privéconcert van Anouk Teeuwe en wordt er volop van de Springband 50 Years Old 1919 whisky gedronken. Er kan ook ayahuasca worden gedronken. Op zilveren schaaltjes liggen joints met Mimosa Evo wiet. Anouk is helemaal op dreef en er wordt wild gedanst. Anouk draagt net als vroeger haar beroemde, rode BH, de Anouk BH van Empreinte. Goed voorbeeld doet volgen en de feestvierders staan en dansen allemaal in hun kleurrijke BH's. Welgeteld schudden er 18 borsten wild heen en weer en op en neer. Bij 'Nobody's Wife' en 'Girl' gaat iedereen echt helemaal los. Clara ook, terwijl Clara niet weet, dat zij door de door haar geobsedeerde baron Wolfert von Oberndorff van Kasteel Loenersloot achtervolgd wordt. Wolfert is SGP-burgemeester van Rhoon en hij kerkt al zijn hele leven in de Hervormde kerk op de Dorpsdijk 65. Hij begeert Clara al jaren en hij wil en zal haar krijgen. Hij vindt het verschrikkelijk wat hij door een raam van Kasteel de Binckhorst ziet gebeuren. Nadat Anouk de locatie heeft verlaten, gaan de feestende vrouwen nog verder los en ziet Wolfert hoe zij zonder kleren cocaïne snuiven en heroïne spuiten. Er wordt opium gerookt en uit flesjes laudanum gedronken. Wolfert wordt helemaal woedend, wanneer hij ziet hoe de gastvrouw met haar hoofd tussen de benen van Clara kruipt en daar klaarblijkelijk Clara aan het beffen is. 'Niet te geloven, mijn zuivere bruid!', denkt hij, 'en dat voor het Oog van God!'. Hij ziet de anderen hetzelfde bij elkaar doen en hij staat op het punt om in te grijpen, maar hij weet zich nog net in te houden. Ver in de nacht ziet hij hoe de dames als zombies naar hun slaapplekken schuifelen. De voordeur is gewoon open en hij glipt stilletjes naar binnen. Het is hem om die zware drugsverslaafde, die markiezin te doen.

De volgende dag schrikt de ochtendkrantbezorgster Wendela de Haan zich het laplazarus, wanneer zij naast het bronzen standbeeld 'Eline Vere sterfscène' van Thomas William Puckey het naakte, levenloze lichaam van markiezin Johanna Le Poer Trench ziet liggen. Er liggen enkele lege heroïnespuiten naast haar ontzielde lichaam. Zij is duidelijk door een overdosis harddrugs overleden. Dat zij die niet zelf heeft genomen, zal nooit opgehelderd worden. Wolfert heeft haar heel bewust bij dit standbeeld neergelegd.

markiezin drugsverslaafd

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2