De onbezorgde graaf van de borg Alberda

´Mien laand is lànd: zai, zien verstand dat wast er boven oet' Jan Boer

In het jaar 1593 anno Domini loopt graaf Tobias Alberda wat te ijsberen in zijn borg Alberda bij ´t Zandt. Hij is totaal verkikkerd op gravin Hadewieg Entens van de borg Ompteda bij 't Zandt, maar hij vermoedt, dat baron Ubbo Ukena van de borg Rengerda bij Godlinze dat ook is en dat maakt hem erg bezorgd, want tot nu toe kreeg hij iedere vrouw, die hij begeerde, zonder enige kans hebbende rivaliteit te pakken. 'Die Ubbo is veel rijker dan mij en vergeleken met mij is hij stukken knapper!', denkt hij, zichzelf kwellend. Er rijdt een koets de oprijlaan op. Ubbo ziet hoe barones Habbina Ubbena van de borg Rengerda bij Godlinze eruit stapt en naar zijn voordeur loopt. 'Die gaat lekker voor wat afleiding zorgen!', mompelt Tobias, die naar de voordeur loopt. 'Kom binnen, mijn tortelduifje!', zegt hij, terwijl hij haar een overdreven handkus geeft. ´Zo te zien, kun jij wel wat gezelschap gebruiken!´, zegt zij met een verleidelijke glimlach, waarbij zij haar gebit bewust verbergt. ´Dat zie je goed!´, zegt Tobias, die haar snel mee naar binnen neemt. ´Zul je niet lachen?´, vraagt zij. 'Wat is er dan?', vraagt hij. 'Nou, mijn rechtervoortand is vorige week half afgebroken en ik heb de andere helft maar laten trekken!', antwoordt zij. 'Laat maar zien, ik zal echt niet lachen, sterker nog, ik vind dat juist erg chic staan!', zegt hij. Zij opent aarzelend haar mond en hij trakteert haar op een liefdevolle glimlach. 'Maar er is gelukkig een kunsttand in de maak!', zegt zij snel. 'Zo zie je maar, de tandheelkunst is van alle markten thuis!', zegt hij, terwijl hij met zijn handen door de jurk heen haar edele borsten betast. 'Dat doe je lekker!', zegt zij, 'zullen we naar de kunstkamer gaan?'. 'Daar vrijt het inderdaad het lekkerste!', zegt hij. In de kunstkamer hangen o.a. 'Aphrodite ontwapent Eros' uit 1550 van Anthonie Blocklandt, 'Portret van Marie de Guise' uit 1537 van Corneille de la Haye, 'Allegorie van ware liefde' uit circa 1547 van Pieter Pourbus en 'Mars, Venus en Cupido' uit circa 1550 van Lambert Sustris. 'Ik moet wel zeggen, dat jij smaak hebt!', zegt Habbina, terwijl zij haar jurk van haar schouders laat glijden. Tobias grijpt meteen naar haar blote borsten en hij is daar wel even zoet mee. Eenmaal helemaal naakt begint Habbina Tobias te ontkleden. Zij doet dit zo snel zij kan. Beiden verlangen hartstochtelijk veel naar elkaar en tijdens de ruige liefdesdaad dreigt het portret van Marie de Guise bijna naar beneden te vallen. Een zwaard, wat tegen een kast staat, valt wel, maar dat wordt door beiden niet opgemerkt, daar zij helemaal in standje 69 zijn verwikkeld en nergens anders meer erg in hebben. Het gezicht van Tobias zit helemaal verdwaald in de harige wildernis en de sappige opening van Habbina's zoete vulva.

Een week later zit Tobias al met zijn kwijlende snoet in de met lichtblonde schaamharen omlijste vagina van Hadewieg weggedoken. Hij heeft Ubbo Ukena ergens in zijn borg opgesloten en op water en brood gezet. Daarbij kreeg hij de onverwachtse hulp van dominee Lucas Alberti, die nog een appeltje met Ubbo te schillen had, omdat Ubbo een keer in zijn Jacobuskerk in Zeerijp met gravin Essa Rengers van de borg Aylkuma in Loppersum de liefde heeft bedreven. Nota bene bovenop het altaar. Dat was geheel tegen het zere been van Lucas, die sindsdien op een gepaste wraakactie aasde. Terwijl Lucas de cipier van Ubbo is, heeft Tobias vrioj spel bij Hadewieg. 'Die dekselse Ubbo had gisteravond een afspraak met mij, maar hij is niet eens komen opdagen!', zei Hadewieg nog tegen Tobias, die heel onschuldig zijn schouders ophaalde. 'Dat is altijd al een onbetrouwbaar kereltje geweest!', had hij tegen haar gezegd, 'maar wat heb je een prachtige jurk aan!'. 'Vind je?' 'Ja, die accentueert jouw volmaakte figuur uitstekend!' 'Wil je mijn figuur eens zonder die jurk zien?' 'Mag dat?' 'Let maar eens op!'. En zo is het gekomen. Tobias trekt zijn snufferd uit de vochtige poes van Hadewieg. Alsof je een fles wijn ontkurkt. Terwijl hij zijn smoel voor zijn roede inruilt, begint Hadewieg met haar gekreun de kosmos op te schudden. Terwijl Tobias in een een grote roes verkeert, ziet hij al zijn minnaressen voor zich; gravin Reinske Cirksena van de borg Bolhuis in Eekwerd, barones Beata van Menkena van de Fromaborg in Wirdum, barones Ettje Onsta van de Sissingheborg in Eelwerd, barones Alegonda Houwerda van de borg Ringenum bij Uitwierde, gravin Wiske Coenders van de borg Haykema bij Zeerijp, gravin Hilda Eelts van de borg Eelsum bij Zeerijp en barones Lummechien Tamminga van de brog Juckema bij Zeerijp. 'Wat ben ik toch een geluksvogel!', denkt Tobias, terwijl Hadewieg met haar nagels lange krassen op zijn rug maakt en alsmaar 'Doorgaan!' schreeuwt. 'Dat doe ik toch!', denkt hij, terwijl hij er qua tempo nog wat bovenop doet. Ondertussen, vraag niet hoe, is Ubbo uit zijn kerker ontsnapt en ligt Lucas daar nu in, ligt, want Ubbo heeft hem buiten westen geslagen. Wanneer Tobias terug in zijn borg is, schrikt hij zich rot. Hij weet Lucas met wat brandewijn te doen ontwaken en even later keert Lucas huiswaarts. 'Die rat van een Ubbo gaat natuurlijk wraak nemen!', denkt Tobias, 'ik zal extra goed uit mijn doppen moeten kijken!'.

Op een vredige zondag zit Tobias met zijn minnaressen Foske van Nassau-Dillenburg van de Menkemaborg in Uithuizen en Baudewina van Iddekinge van de borg Boukum bij Zeerijp in de Jacobuskerk. Dominee Lucas preekt over de zaligspreking 'Gelukkig de treurenden, want zij zullen getroost worden'. Tobias treurt absoluut niet en zeker niet met zijn meest opwindende minnaressen naast zich. Hij kijkt wat naar de mystieke meloengewelven en hij droomt alvast van wat er straks komen gaat. Hij durft zelfs even heel snel met zijn wijsvinger in één van de zalige meloenen van Foske te prikken. 'Je hebt zin hé!', fluistert zij. 'Reken maar!', fluistert hij terug. Hij wil dolgraag de muffe ruimte van de kerk verlaten en volop met Foske en Baudewina gaan vrijen. Na de zegen stapt hij snel met hen in zijn koets en rijden zij naar zijn borg. De eventuele wraakneming van Ubbo is hij inmiddels
vergeten. Hij wil nog maar één ding en dat is zoveel mogelijk van het leven genieten en alles eruit halen wat erin zit. Hij wil alleen nog maar genot ervaren en het liefste het hoogste genot. Met eventuele teleurstellingen of onverwachts opgelopen schade houdt hij zich niet bezig. Hij bevindt zich continu in de zevende hemel, waar niets zijn geluk kan verstoren. Hij waant zichzelf volmaakt en onaantastbaar, zonder fysiek verval en nare ongelukken. Hij is zo blij vandaag. 'Zo zal het altijd blijven!', denkt hij. Zijn koetsier Folgert Lofvers rijdt zo rustig mogelijk, zodat Tobias zichzelf alvast met de dames kan vermaken. Hij kent de mateloze behoeften van zijn meester en hij heeft er schik van. Achter de gesloten gordijntjes bemint Tobias de vier naakte borsten en geeft Foske hem vast een voorproefje van wat er komen gaat. Haar wijd open gesperde mond doet wonderen bij zijn opgerichte lolly. 'Nu ik even!', zegt Baudewina. Tijdens de wisseling van de orale verwennerij springt er opeens iemand op de koets. Het is Ubbo, die een gordijntje kapot trekt en met zijn vuursteenpistool dwars door het voorhoofd van Tobias schiet. 'Pak aan, klerelijer!', schreeuwt Ubbo, terwijl Foske en Baudewina in grote paniek beginnen te krijsen. Folgert is door het schot gealarmeerd en hij begint de koets te stoppen. Ubbo is al van de koets gesprongen en hij verdwijnt in het struikgewas. Wanneer Folgert het koetsdeurtje opent, ziet hij twee zeer verdrietige en verslagen dames met bloed op hun tere borsten. Tussen hen in ligt de fataal getroffen Tobias. 'Hoe zag hij eruit?', vraagt Folgert. 'Dat weten we niet, want hij droeg een bivakmuts!', zegt Foske. 'Donderju!', schreeuwt Folgert.

borggraaf flierefluiter

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0