voeg je verhaal toe

Verhalen

Laatst toegevoegde verhaal (nr. 8.162):

De killer van Steentil

In een voormalig schipperscafé in het gehucht Steentil woont de griezelige, zwaar verloederde zonderling Yje Wijkstra, een aan lager wal geraakte graaf. Er zijn maar weinig mensen die bij hem in de buurt durven te komen, maar soms klopt er iemand bij hem aan. Zoals nu. De argeloze voorbijganger Halbe Alberda heeft een lekke band en hij vraagt Yje om een fietspomp. 'Waar heb ik die nou gelaten?', zegt Yje, 'kom maar even mee naar achteren, want ik geloof dat hij daar ergens ligt. Halbe volgt Yje in de smerige, volgestouwde en schemerige woning. 'Het is hier één grote bende!', zegt Yje, 'maar hij moet hier ergens zijn!'. 'Als u hem niet kunt vinden, dan vraag ik wel iemand anders, meneer!', zegt Halbe. 'Wacht eens, hier heb ik wat, maar het is niet wat ik zoek, maar toch!', zegt Yje, die met een grote hamer op het hoofd van Halbe slaat. Halbe wankelt en en zijn gezicht komt vol bloed te zitten. Met een tweede hamerslag slaat Yje Halbe tegen de grond. Hij sleept zijn zoveelste slachtoffer naar buiten en hij gooit hem in een diepe kuil. 'Die gooi ik later wel dicht!', bromt Yje, 'eerst maar eens naar CafÈ-Bar 'Nieuwklap' in Aduard!'. Hij gaat met zijn dikke reet op zijn Astonic Earth Extended fatbike zitten en weg is hij. Onderweg rijdt hij diverse mensen van hun sokken en scheldt hij hen uit voor nazi-zwijnen en achterlijke mongolen. Eenmaal in het café bedaart hij al gauw, wanneer zijn favoriete biertje wordt gebracht, de Armageddon van Brewmeister, die de cafébaas Feio Bonnema speciaal voor hem blijft bestellen. Ondanks het extreem hoge alcoholpercentage weet Yje er wel raad mee. Na een paar flinke slokken loert hij naar de sexy geklede Clara van der Tuin. Haar strakke joggingbroek laat bijna niets aan de verbeelding over. Het slurfje in zijn broek begint aardig te steigeren en hij zoekt naar oogcontact met haar, maar dat vertikt zij natuurlijk, want hij ziet er echt niet uit. Hij krabt wat aan de dikke wratten op zijn neus en hij probeert zijn stijve Unox-worst naar beneden te duwen. 'Feio, doe nog maar één!', roept hij, terwijl hij kijkt of Clara naar hem kijkt. Zij kijkt inderdaad en zij bukt zich om een losse veter te strikken. Haar dikke tieten vallen bijna uit haar losse bloes en Yje maar tegen zijn bobbel duwen. 'Dat krijg je als je teveel naar Clara loert!', zegt Feio tegen Yje, terwijl hij nog een biertje voor Yje's neus zet. 'Bemoei je met jouw eigen zaken, ploert!', zegt Yje. Ze lachen tegen elkaar, terwijl Clara het café verlaat. Yje drinkt zijn tweede biertje snel op en hij gaat achter haar aan. 'Ga je naar het Kloostermuseum?', vraagt Feio nog. 'Ik wil niet te laat komen!', antwoordt Yje. Met zijn fatbike heeft hij Clara al snel ingehaald. Hij rukt haar van de fiets en hij sleept haar mee de bosjes in. Daar trekt hij haar strakke broek en slip naar beneden en verkracht hij haar. 'Jij gore klootzak!', schreeuwt Clara, maar ze kan hem niet doen stoppen. Uit zijn binnenzak haalt hij een dolk tevoorschijn. 'Als je het maar laat!', gilt zij. Hij plaatst zijn vieze, dikke hand over haar mond en hij keelt haar. Haar fiets gooit hij in een sloot en hij fietst onaangedaan verder.

Als suppoost van het Kloostermuseum St. Bernardushof in Aduard heeft hij het erg naar zijn zin. Het is er altijd lekker rustig en hij hoeft alleen maar op de bezoekers te letten. De altijd vrolijke rondleidster Aaltje Wobbes doet de informatievoorziening. 'Alle kloothommels nog aan toe zeg, wat ziet zij er vandaag weer lekker geil uit!', denkt Yje, terwijl hij even naar haar zwaait. Haar vuurrode lippenstift is een beetje uitgelopen. Yje kickt op zulke oneffenheden. Er lopen drie vrouwen in het museum, die hij nog van vroeger kent. Het zijn gravin Frederica Graafland en barones Lupke Gockinga, die in het landhuis op De Gast 51 in Zuidhorn wonen. Zij zijn na hun voormalige kasteel in Zuid-Frankrijk bewust kleiner gaan wonen. De derde vrouw is gravin Wubbechien Houwerda, die in de rentenierswoning 'Buiten Gewoon' op De Gast 4 in Zuidhorn woont. Ook zij is bewust kleiner gaan wonen. 'Eens kijken of ze nog steeds zo lesbisch als vroeger zijn!', denkt Yje, 'gelukkig herkennen ze mij niet!'. Hij heeft nog een uur, voordat het museum gaat sluiten. In dat uur bespringt hij allereerst Wubbechien en drukt hij zijn hand stevig op haar mond. 'Één kik en je bent er geweest!', zegt hij, terwijl hij haar boven- en onderrok naar beneden rukt. Omdat zij geen slip draagt, ramt hij zijn dronken lul brutaal en keihard naar binnen. Zodra hij klaar is, wurgt hij haar en stopt hij haar in een kast. Bij Frederica en Lupke trekt hij meteen zijn dolk en dwingt hij absolute stilte af. Zij moeten met gespreide benen naast elkaar gaan liggen. Terwijl hij met de één neukt, houdt hij zijn dolk tegen de keel van de ander. Nadat hij hen beiden heeft verkracht, snijdt hij meedogenloos hun kelen door. Aaltje heeft van deze gruwelijkheden allemaal niets gemerkt en wanneer zij tegen elkaar oplopen, glimlacht zij dan ook reuzevriendelijk. Dat verandert meteen, wanneer hij de dolk tegen haar keel zet en zijn botte pik tegen haar kruis. 'Laat je rok en je slip vallen en ga wijdbeens op de grond liggen!', beveelt hij. Zij doet meteen wat hij van haar eist en hij stopt zijn bijna permanente erectie woest in haar tere, tedere en supergevoelige liefdesgrot. Na de walgelijke verkrachting keelt hij ook haar en verdwijnt hij zo snel mogelijk uit het museum. Het is tien minuten voor sluitingstijd. 'Nou al sluiten?', vraagt de voorbij lopende slager Sjoerd Tamminga. 'Tja, er is geen kip gekomen!', antwoordt Yje, die de museumdeur op slot draait.

Op de terugweg ziet hij zwaailichten van enkele politiewagens, die vlakbij het ontzielde lichaam van Clara staan. Hij fietst er met een wijde boog omheen. Bij 'Nieuwklap' roept Feio: 'Veel bezoekers?'. 'Gaat wel!', antwoordt hij en hij fiets snel door. Het is bijna niet te geloven, maar op een stille plek zitten er drie adellijke dames te picknicken; barones Agnes Grijp, gravin Geele Coenders en gravin Eefke Thedema van Zandeweer. Yje herkent hen meteen van vroeger, maar zij herkennen hem natuurlijk niet. 'Wat staat die oude viezerik daar naar ons te loeren?', vraagt Agnes. 'Gewoon niet terug kijken!', zegt Geele. 'O, help, hij komt deze kant op!', zegt Eefke. 'Als jullie niet doen, wat ik zeg, dan steek ik jullie neer!', zegt Yje. 'Wat wil je van ons?', vraagt Eefke. 'Gewoon wat plezier!', antwoordt hij en hij dwingt hen om zich helemaal uit te kleden. De dames zijn te bang om aan vluchten te denken. In hun verstijfde toestand laten zij zich één voor één door de levensgevaarlijke idioot verkrachten. Vervolgens weet Yje Agnes en Geele vliegensvlug te kelen. Eefje weet nog te ontsnappen en zij rent voor haar leven. Zij krijst naar heel Noord-Nederland om haar alsjeblieft te helpen, maar Noord-Nederland komt te laat, want Yje snijdt ook haar de keel door. Yje laat een lang spoor vol vermoorde lichamen achter zich, maar eenmaal thuis in zijn griezelhuis wacht hem een nare verrassing. Graaf Onno Ripperda, die als enige op de hoogte is van de destructieve desintegratie van de veelvuldig verkrachter en moordenaar Yje, zit met een geladen pistool op hem te wachten. Zodra Onno Yje binnen ziet komen, zegt hij: 'Yje, dit had ik al veel eerder moeten doen!'. Er volgt een luid schot. Yje is dodelijk getroffen. Onno sleept zijn lichaam naar de 17-de eeuwse Steeltil-brug en hij hangt hem er met zijn kop naar beneden aan vast. Zijn kop verdwijnt in het Aduarderdiep.

Schrijver: Sir Joanan Rutgers
19 november 2026


Geplaatst in de categorie: adel

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: