Alle inzendingen

Nee, mij overkomt het nooit meer zegt mevr de Bruijne echt niet! Nooit meer vraagt ze en ze zegt resoluut: nooit meer want Vorige week stonden er twee, in uniform gestoken mannen van de politie voor de deur, heel attent, vriendelijk en voorkomend! Ze waarschuwden haar dat: er tuig op pad was en op haar spullen en geld afkwamen en zo zeiden beide…

Wat zou het geweldig zijn, de klok terug te kunnen draaien, stel je toch eens voor dat het kon? Al zeg ik er meteen bij dat het nu net lijkt of de klok dubbel zo hard loopt, net als de tijd dus? Maar stel je voor: we draaien de tijd terug…niet voor een paar uurtjes, hoewel ook dat al lekker lijkt want dan slaap je nog even, maar iets langer, nee, geen…

Zondag heeft Trump de leeftijd van 80 jaar bereikt. Het boksgala voor het Witte Huis (!), waarmee hij zijn verjaardag heeft opgeluisterd, heb ik niet gezien. Ik kan er dus niets over vermelden. Voor liefhebbers zal het de moeite waard zijn geweest, vermoed ik. 80 jaar: hoogbejaard zei men dan vroeger. 80+, 85+ of 90+ zegt men tegenwoordig afhankelijk…

De aantrekkelijke Emma en de donkerblonde Bjarne zaten samen aan de grote houten eettafel. Zijn hospita had een voedzame boerenkoolstamppot gemaakt met een speciale Petronella twist. Ze was in een vrolijke stemming. Tijdens het eten vertelde ze waarom. “Luister Bjarne, ik heb vandaag een contract getekend bij een toonaangevend opiniemaandblad om het…

Volledig terecht dat Premier Jetten de Molukse gemeenschap welgemeende excuses gaat aanbieden voor de schandalige wijze waarop de Molukkers in Nederland zijn ontvangen en zijn behandeld in een lange reeks van jaren. Veel Molukkers maken dit niet meer mee maar het zou toch mooi zijn als de regering op een of andere wijze ook een voelbare compensatie…

Het korte, blonde haar van mevrouw de taxichauffeur, dat zij met een chique speld op haar achterhoofd had bevestigd, had geen lengte bereikt. Zilveren hulpstukken die ik aanvankelijk aanzag voor ringen, maar die, zoals ik later begreep, soelaas moeten bieden tegen de artrose, bezetten de handen van mevrouw waarmee zij het stuur van de auto omklemde…

Hij had er al over gehoord en wist dat het een wielrenner was. Sinds de jongste telg op kamers zit in de universiteitsstad en aldaar langzaam, bijna onopgemerkt doch gestaag en schijnbaar onomkeerbaar een eigen leven begint uit te bouwen, vervaagt de navelstreng en de drang naar ouderlijke aanwezigheid. Een wekelijks gezamenlijk avondmaal lukt nog…

Graaf Runar de Blommaert de Soye van het Kasteel van Guirsch op de Rue du Château 31 in Arlon is een echte charmeur en veel adellijke vrouwen vallen voor zijn theatrale charmes. Met zijn correcte welgemanierdheid en uitzonderlijke intellect weet hij ze allemaal te betoveren. In feite is Runar een sublieme acteur, die de identiteit van de echte graaf…

‘We moeten nu weg.’ ‘Ja, ja.’ Hij trekt de koffer onder het bed vandaan. Het plan is eenvoudig: kleding, toiletspullen, medicijnen. Vijf minuten. Misschien zes als ze een beetje doorlopen. In de gangkast ziet hij boven op de paraplu’s een plastic tasje met batterijen. Nieuwe én lege. Ooit heeft hij besloten ze uit te zoeken. Hij stopt het tasje…

In de herhaling op maandag: totdat een nieuw proces zal plaats vinden. --------------------------------------------------------------------------------------- De juridisch zeer geschoolde dames en/of heren van de Hoge Raad laten het vonnis in zake de Arnhemse Villamoord voor wat het is. Mensonterend. Motivatie: Het Arnhemse hof had zich ooit gebogen…

Iran en de VS hebben een vredesakkoord gesloten! Dat is groot en goed nieuws. Nu maar hopen dat Netanyahu geen spelbreker wordt, daar dit vredesakkoord ook de oorlog in Libanon betreft. Netanyahu heeft oorlogsgeweld hard nodig om aan de macht te blijven, omdat hij na zijn aftreden zal worden veroordeeld in Israël voor corruptie en fraude en omkoping…

Op een terrein in het zuiden van onze stad - in de nabijheid van het gebouw waarin de Willem II school (waarvan de voorgevel gestut wordt door klassiek aandoende pilaren) is gehuisvest: de school die me zes gelukkige of zo u wilt ongelukkige levensjaren heeft bezorgd; om kort te gaan, in de genoemde contreien en nabijheid - is nu een berg opgeworpen…

(voor Suzanne de Behr (1874 - 1939)) Jij bent geboren als Marie Laure Burtin op 2 november 1874 in Haraucourt. Jouw ouders waren de boer Mansuy Eugène Burtin en Marie Léontine Burtin. Rond 1890 maakte jij als Suzanne de Carnac bekendheid als demi-mondaine, te vergelijken met Anne-Marie Chassaigne, Jeanne Tricaud, Émilienne Marie Normand, Liane de…

Het is nog vroeg in de ochtend als ik plotseling voor een afgesloten weg sta. Bouwvakkers lopen af en aan. Een kind van tien/elf jaar staat voor het stoplicht, pakt quasi achteloos een roze telefoon, kijkt erop en stopt het terug in haar achterzak. Als het licht op groen staat fietst ze kwiek voor me uit door de openingen die de rood/witte hekken vrijlaten…

Brief I — Aan de Wachters van de Baarsjes Amsterdam, diep in de nacht. Aan de zielen die dwalen tussen de tramrails en de daken. De straatverlichting beneden is vernieuwd. Het felle, witte licht snijdt door de nevels waarin jullie je zo lang hebben schuilgehouden. De gemeente heeft de bomen gesnoeid; de takken die vorig jaar nog fluisterden…

Lieke Marsman, Den Bosch, 1990 - Zaltbommel, 2026, poetiseerde en schreef in haar betrekkelijk korte leven veel bij elkaar, waaronder 6 dichtbundels: 1. Wat ik mijzelf graag voorhoud - uit 2010 2. De eerste letter - uit 2014 3. Het tegenovergestelde van een mens - uit 2017 4. De volgende scan duurt vijf minuten - uit 2018 en het zowel…

De filosofie van het alledaagse begint niet met grote woorden, maar met de voorzichtige zucht van een ochtend die nog nergens aan begint. Het eerste licht schuift langs een muur, een huis ontwaakt langzaam in stilte, een hand reikt bijna gedachteloos naar een kop koffie. Het zijn momenten die zo gewoon zijn dat zij aan onze aandacht ontsnappen. Juist…

Het voertuig, een fabuleus product van menselijk vernuft, stormt voort, dendert voort en vliegt als een lenige, gele slang voorwaarts over de rails onder het voortbrengen, met enige tussenpozen, van een monotoon, sonoor geluid, van klanken die een ver bereik hebben en zich verspreiden in de ijle atmosfeer die heerst over de stad. Nooit valt werkelijk…

Bij de apotheek sta je nooit echt te wachten, je staat er te oefenen in berusting. Dat weet iedereen die er wel eens langer dan drie minuten heeft gestaan. Het is een plek waar tijd verdampt, verantwoordelijkheid oplost en niemand ooit ergens echt over gaat. Voor me staat een man die zichtbaar probeert te ademen. Dat doet hij op een manier die verraadt…

Toen: Ze had zoveel daders voorbij zien komen, door alle politieseries op de televisie, die zij tijdens haar jeugd had bekeken. Het was niet onlogisch wanneer zij onmiddellijk de dader kon aanwijzen van de brute moord op het weesmeisje dat in een psychiatrische inrichting zat. Het lag dan voor de hand dat zij vermoord zou zijn door een lotgenote, die…

Het muzikaal ensemble Madredeus is in 1985 in Lissabon opgericht door de klassieke gitarist Pedro Ayres Magalhães, geboren op 31 juli 1959 in Lissabon, en de muzikant/componist Rodrigo Leão, geboren op 15 oktober 1964 in Lissabon. In 1986 kwamen de cellist Francisco Ribeiro, geboren op 15 maart 1965 in Lissabon, en de accordeonnist Gabriel Gomes erbij…

'Welkom bij De Luisterlijn. Vanwege grote drukte wordt u vandaag te woord gestaan door een digitale gesprekspartner. In levensbedreigende situaties belt u 112.’ Veertien jaar heeft Els vrijwilligers opgeleid. Ze weet hoe een gesprek begint. De stilte. Het schrapen van een keel. Iemand die zegt dat het eigenlijk nergens over gaat. ‘Waarmee kan…

Wellicht is het verwonderlijk dat zelfs het Elisabeth Ziekenhuis een kapsalon herbergt. Men is hoe dan ook altijd overgeleverd aan de al dan niet bekwame en vaardige handen van de kapster. En wanneer men niet uit min of meer misplaatste ijdelheid zijn spiegelbeeld in de grote, ronde spiegel vóór zich wenst te aanschouwen, heeft men links van zich, achter…

Er is een huis dat je koopt zonder te weten dat het al naar jou keek voordat jij de sleutel omdraaide. Een huis dat niet alleen muren heeft, maar ook een diepte, een onderstroom, een kelder die geen kelder is maar een doorgang naar alles wat onder de wereld ligt te wachten. In de dichter en de duivel daalt een dichter af, maar misschien daalt zij vooral…

Het had maar één slag gescheeld of de jonge Nederlands tennisser Thijs Boogaard (ATP 779) had de wereldster Medvedev (ATP 8) in Rosmalen in drie sets van de baan geveegd. Het geeft hoop dat we binnen enkele jaren weer een speler hebben die tot de top 20 kan doordringen. Helaas gaat dat niet meer gebeuren met Griekspoor en Van de Zandschulp. Leuke…

“Brieven aan de droomwereld verwijst waarschijnlijk naar het thema van verbeelding en dromen in de literatuur of specifiek naar bepaalde boeken en cursussen waarin dromen en schrijven centraal staan.” Bjarne hoopte alvast wat informatie over het verhaal van Florian van Driesteveld op het internet te vinden, maar verder dan deze algemene informatie…

"I love you," typ ik, en druk op verzenden. Shit! Meteen daarna zie ik het: "I live you." Typefout. Op zich helemaal niet erg, ware het niet dat het waar is. “Ik leef je.” Als in een parallel universum waarin ik uitsluitend besta door jou waar te nemen, waarin jouw geluiden mijn stiltes vullen, jouw bewegingen mijn rust definiëren. Tien minuten…

Online media weven zich als een fijnmazig, soms verstikkend web door de bestuurlijke aderen van Nederland. In dat web trilt voortdurend een spanning tussen verbinding en vervorming. Waar het publieke gesprek zich ooit verzamelde rond een beperkt aantal informatiebronnen, brandt het vuur nu overal tegelijk: in talloze digitale vlammen die elkaar versterken…

Soms zit je in je werk zo in de knoop, dat je er niet meer uit komt. Dat je ’s nachts er over nadenkt en overdag alles wat je doet vergelijkt met die ene knoop. Je gaat fietsen en denkt aan het probleem. Je leest de krant en denkt dat het daar nog wel meevalt vergeleken met jouw probleem of, zoals bij de oorlog in Gaza, dat jij eigenlijk nauwelijks…

Een klein kasteeltje met hoog oprijzende witte muren, dat toch wel een merkwaardige indruk maakt, bevindt zich tussen bosschages en geboomte, in de schaduw van de Vogezenlaan. Het bouwwerk lijkt misplaatst te midden van de disharmonisch, chaotisch en rommelig aandoende omgeving. Het schijnt mij toe onbekende medische doeleinden te dienen. Men herinnert…