Alle inzendingen van Rina++van+Dijk

"Foei opa, dat mag niet!" klinkt het vanonder zijn dekentje, wanneer opa de tang op de houten vloer van zijn slaapkamertje laat vallen. Opa zet een schakelaartje in het snoertje van het lampje aan de muur, zodat niet steeds de stekker er in moet als mama het licht aan wil doen. De kleine man wil slapen, hij is hartstikke moe. Moe van het "kleine…

Dit jaar was ik zomaar in de gelegenheid de troonrede in zijn geheel op internet te volgen. Natuurlijk was ik ook benieuwd naar de hoedjes en de outfit van de koninklijke dames. Ik blijf een vrouw, tenslotte. Maar ik wilde toch ook wel eens horen wat Wouter Bos, via de spreekpop Beatrix, had mee te delen. Net als iedereen hoorde ik natuurlijk over…

Niet alleen jaloerse blikken, maar zeker ook geërgerde en geïrriteerde blikken vallen me ten deel als ik met mijn cabriootje door de zondagse dreven tuf. Vooral van fietsers en wandelaars. Zij immers verpesten het milieu niet? En ik ik wél! Inderdaad doe ik dat op dat moment. Maar wie van die moraalridders weten er, dat ik op andere vlakken juist…

Gedachten over God en het menselijk lot Auteur: H.P. Winkelman Uitgeverij: Indico 204 blz., 19,95 euro ISBN 978-90-77713-29-7 Te bestellen bij de boekhandel Waar gaan we naartoe? Waar loopt de evolutie op uit? Is er een doel? Een bedoeling? Een Bedoeler? Een bestemming? Een richting? En waar vinden we richtingaanwijzers? Bij wetenschappen…

Al die schreeuwerige koppen. De sensatie. Jarenlang lazen we het Utrechts Nieuwsblad, later de Amersfoortse Courant. Maar die werd vervangen door het AD. Het was onze krant niet meer. We zochten wat anders. We zochten naar verdieping. En nu ligt daar dan, sinds twee weken, elke dag de "Trouw" op de deurmat. Vanmorgen zelfs al vóór half 7!…

Hoeveel brieven heb ik niet geschreven in het verleden. In naam van Amnesty International. Om gevangenen een beter leven te bezorgen, hen te vrijwaren van een slechte behandeling. Dat hielp in sommige gevallen ook. Je gevangenen slecht behandelen, dat deden de regimes in derde wereldlanden, in bananenrepublieken. In Nederland? Daar gebeurde zoiets…

Hij staat in zijn bedje en jengelt een beetje. Als ik de deur verder openkier, breekt zijn snuitje open in een stralende lach. Hij laat zich van puur plezier weer op zijn knietjes vallen en duwt zijn hoofdje in het matrasje. Staat onmiddelijk weer op en strekt zijn armpjes uit. Oma komt hem uit bed halen! Hij mag eruit. Hij mag knuffelen, spelen, kroelen…

Me bijna verslikt in een stukje banaan, toen ik op internet las, dat de Paus het voorgeborchte voor ongedoopte kinderen heeft afgeschaft. Hij zou met die stap de zielen van miljoenen doodgeboren kinderen willen redden. Door het afschaffen van die regel mogen die onschuldige wezentjes nu eindelijk allemaal tegelijk door de hemelpoort naar binnen.…

Zeg eens eerlijk Heb jij ooit een kikker in het water zien springen zonder afzet van de kant of een blad, of iets anders is hoe jij tussen mijn lakens ver- zeilde, opgestoken mijn binnenhaven ver- kende Geloof mij maar Al de eerste muggenlarf van miljoenen jaren geleden had het plan mij te steken net op dat ene plekje op mijn rug natuurlijk…

Ik heb mijn tanden in je gezet Even doorbijten zeiden ze Maar je was helemaal niet zuur! Pittig van binnen Stevig van buiten Je treurige resten liggen intussen Bruin te verteren Pittig ben je Nog steeds Ik heb even gezocht naar de klepel maar vond hem niet Een schrale troost: Je bent verplaatst Dat is alles…

Met zwier toverde je ballen uit je woordzak met snoepjes: "Vaatdoekjes van me; PietePeuterige Vliegenpoepjes; mijn allerallerliefste Botervloot. Alsof onze Echte Naam je maar niet te binnen schoot. Je onzuivere Slavenkoor zingzongzaagde van dikke sneden brood, en je Zevende Kikkertje vroor jammerlijk dood. Op één van die avonden nam…

Hij: "Ik ga straks even naar de dokter, ik denk dat ik een liesbreuk heb." Zij: "Huh???" "Ja, je weet het, als ik bij de dokter kom, kan ik hem precies aanwijzen waar de pijn zit en hem precies vertellen wat ik voel". "Ja, jij wel. Ik kan dat nou eenmaal niet. Ik weet niet eens wat voor hoofd ik heb. Lees ik in een blad bij de kapper,…

Het lekt en likt ternauwernood de onbeschermde schenen Legt blarend billen bloot en vindt zijn krachtig element in pijlen als in stenen Is in verlichten van de zee waar vóór het vallen van de nacht de Asunción zijn zeilen bolt in ademloze kleurenpracht We spelen er gevaarlijk mee Gebald rolt het de hemel uit met orenpijnigend geluid…

Een klein alpinopetje op een gaafgladgezichtje groenglanzend naar bruin, netjes verankerd aan in grondgeworteld hout Morgen valt het gelijk de zijnen in het aardse slijk als voer voor de zwijnen of vergaat tot stof onder dicht kreupelhout Maar, misschien heel misschien dat dit éne eikelwichtje niet zal plezieren tot levensonderhoud…

Daar lig je dan! In plotseling veranderd perspectief zie je speeltjes die er zoëven nog niet waren kijk je anders tegen je met spijlen beveiligde wereld aan. Zojuist heb je de wereld zélf veranderd. Wij worden het gewaar. Wetend. Straks kruip je, Straks kruip je, steeds verder vooruit de hemel uit.…

Ik wist zeker dat mama het niet goed zou vinden. Ik mocht nooit iets. Niet eens de straat uit. En oversteken al helemaal niet. Maar Mientje wilde graag en niet in haar eentje. "We gaan alleen even kijken, we zijn zo weer terug, ze merkt het niet eens!". We belandden in een smal steegje tussen huizen door, daarna nog een straat over, daar had Mientje…

We lagen al dagen onder vuur. De kou week nog lang niet uit de lucht. Rond middernacht vroegen we ons af. Tegen het ochtendgloren sloegen de kogels in op de scheidslijn. Angstvallig hebben we onze stellingen verlaten. We trokken nieuwe muren op van woordstenen gevoegd met zwijgen. En sloten onze schulp.…

Zwarte broddellap Vastgezet op alle vier de hoeken Iemand Liet de grote steek Vallen die ruimte Laat voor een scherm Dat ontbreekt Niet diegene die Er bloemen op borduurde In wit, diepblauw en geel Ook niet de mieren Die snelle stekentellers Zelfs niet de grote juwelier Die zijn druppelstenen vasthaakt In de draden Losjes, edelglanzend…

Taalkunstenaars zijn meesters in het verkrachten van eenden ontluizen van kamelen met zere hoofden het krabben van katten en krullen zetten bij kaalgeplukte kikkers het opnieuw insteken van veren in de kont van het paard Zij vreten zich vol met letterbrij van opgeklopte verhalen en verdichtsels vol ongezouten klappermansnoten om…

Vandaag in het nieuws: Het Hoornbeeck College te Amersfoort weigert een leerling aan te nemen, omdat hij thuis een open internetverbinding heeft én TV. De school stelt in zijn toelatingseisen, dat het zich verdiepen in moderne lectuur, muziekuitingen en massamedia, zo nodig kan leiden tot een afwijzing. Vanwege het god-onterend en mensverwoestend…

Vluchtig tabee glipt schielijk langs de dichtgeslagen deur; ijlt door de kamer; vlecht zich luchtig in vaders grijns. Diens aanbevolen knoop knoopt zich in verse dovemansoren. Uitgeknepen ontknoopt vader zich uit overhemd en das, hij heeft zich al, al te lang geleden, gebonden. Vraagt zich allang niet meer af, waarom hij…

Wat we niet zouden moeten doen: ons life laten stylen elke dag een nieuwe trend zeg maar Veel beter kunnen we telkens weer opnieuw de nieuwe dag genieten gewoon zomaar de zon zien opkomen de dingen nemen zoals ze zich voordoen niet te licht niet zo zwaar niet zo zwart…

Afgunstig Zie ik de bloesems botten Uit de toppen van hun handen Levenssap Bruist uit hun ogen Vloeit uit hun monden Vult de glazen Geheven Ten afscheid Je was zo'n lekker wijf! Met handenvol Scheppen ze hun vervoering over mijn levenloos lichaam Overladen me Met Judasbloemen…

Had ik het kunnen doen? Jullie oppakken en verderop zetten? Vanmorgenvroeg. Ik denk niet dat je het toegelaten had. Je beschermde hem immers, je kleine jongen. Nog wat onzeker op de pootjes. Hij had het al ver geschopt, tot een twintigtal meters van het veilige grasland. Onverantwoord dicht bij de rotonde. Zo hartverscheurend compleet: zwartwitte…

Vandaag krijgt hij geen toetje. Helemaal geen extraatje trouwens. Komt allemaal door die aardige mevrouw van het kledingwinkeltje om de hoek. "Kom laat ik eens binnenlopen", dacht ik. "Ik heb niks nodig, ik kijk alleen even". Volgens mij klinkt het gedecideerd genoeg. Logisch dat ze dat niet serieus neemt. Wat doe ik daar anders wél? "Zocht…

woorden vallen woordvallen kiemen in lieden aanzienlijk of arm of beide liederlijk gekleed in dwarse afscheidingen uit het geslacht der paardestaarten avond aan avond wordt er gezongen gewoon zonder gedachte aan klein- of kortheid om de positieve affecthouding tot de zaak uit te drukken de zege duurt niet lang men speelt vals ratificatie…

Eerst legden we de ----hoeken toen vulden we het----blauw het vele---groen het --blauw---van je jurk heller blauw-----het water daarna het----geel---van de zomer het---rood---van het bootje waarin we in liefde dreven pasten alles precies in elkaar toen alle stukjes er nog waren…

Kruipen de uren kruipen ongelogen op de stoel, knielellendeding, gevangen op de vierkante meter, krampenvingers, vlammenwangen, prikkingen in schermersogen. Gekkenhuis hier vergeven van waanzin borderline narcistisch navelstaren en in- zichtloos ziek. Wie zal mij bewaren? Tikken, tikken, tikken, kreng decursus, dwang en drang en…

gelijk het contragewicht aan de sierlijke kraan welks last zweeft achter de met vrolijke vensters versierde doeken strak aan stalen staketsels verankerd weerhouden stemmen uit een verre noordelijke haven me het spiegelvlak te verbreken me te voegen in het speelveld van de éénbenige duiker die wondere wereld waar donker lichter maakt er…

Hij haalde het net niet in de Amstel Gold al liet hij ze razend rollen de wielen op dunne bandjes: jouw naamgenoot. Maar voor mij heb je Karsten al naar de Kroon gestoken in je rooie driewieler op zwenkwieltjes slapend met één vinger in de mond. Vijfhonderd kilometer afgelegd in de eerste drie maanden van je leven. Welke baby doet je…