Alle inzendingen over familie

Ik heb drie huisgenoten. We leiden alle vier ons eigen leven met verschillende tijdstippen voor opstaan, ontbijt, vertrek naar school en werk, thuiskomst, en slapen gaan. Hoe wij met elkaar communiceren? Via geeltjes. Ze hangen door het hele huis. "Uitslapen". Op de slaapkamerdeur van mijn jongste zoon als er op zijn school weer eens lesuitval…

Inmiddels is het een routine geworden. Ik kom thuis en er liggen spullen scherven op de grond, fotolijstjes aan de andere kant van de kamer. Deuken in de deur, scheuren in de gordijnen, blauwe plekken op gezichten. Zovaak gebeurt het niet, hou ik me voor maar ik weet eigenlijk beter. Het gebeurt juist te vaak. Twee mensen die verschrikkelijke ruzie…

{eventuele overeenkomsten tussen fictie(ve personages) en non-fictie(ve personen) zijn slechts de speling van een droevig lot en een heleboel toevalligheden die de auteur niet in de schrijvershand heeft} Mijn haar los en je hoort het iedereen denken, zo af en toe durft een enkeling het zelfs aan het over zijn lippen te laten rollen: precies Jezus…

Niemand is perfect, dat kan en hoeft ook niet, maar je kunt wel rekening houden met elkaar en met elkaars gevoelens. Tuurlijk is dat soms moeilijk en waar het om gaat is ’t volgende... Ook ik ben eerder getrouwd geweest en heb uit dat huwelijk drie kinderen. Een echtscheiding volgde na 10 jaar, mijn huidige man en ik kenden elkaar toen nog niet…

Met een zucht kijk ik naar de grote stapel opdrachten die nog steeds over mijn bureau rondzwerft. Omdat ik absoluut niet tegen chaos kan, begin ik uit te zoeken welke taken urgent zijn en welke even mogen blijven liggen. Behalve op mijn bureau ontwaar ik op de andere vijf in dit kantoortje hetzelfde dilemma: stapels werk die niet kleiner willen worden…

Buiten had zich een groepje dorpelingen verzameld om de aankomst van de familie Bronski gade te slaan. Met uitgestreken gezichten lieten ze hun blik over de inhoud van de wagens glijden. Toen hij van zijn bryczka sprong, begroette Adam hen. 'Nou, Panoczku,' lachte een van hen, 'nou is er straks weer wat te plunderen!' 'Helena schreef dat ze…

Vroeger was hij een klein hamertje. Hij had een prima plekje in de gereedschapskist. Deze lag veilig en droog in een schuur op een stevig bureau. Naast de gereedschapskist op het bureau lag een grote hamer. Het kleine hamertje deelde de kist met drie andere stukken gereedschap. Hij was er als laatste bijgekomen en kreeg daardoor meer aandacht van…

De hele wereld moet tegenwoordig weten dat er een kind is geboren. Onmiddellijk na de bevalling stelt de gelukkige vader een houten ooievaar in de voortuin op om daarmee felicitaties van de hele buurt uit te lokken. Waarschijnlijk was zo’n aandachttrekker niet nodig in een tijd dat buren nog met elkaar meeleefden, zegt de cultuurpessimist in mij…

De meeste mensen hebben meestal een streven naar iets van wat ze willen hebben (ik ook hoor), ik streef altijd naar rijkdom en gave dingen om te hebben, en ik denk dat ik niet de enige ben, maar eigenlijk moet je gelukkig zijn met goede en lieve ouders, en een paar goede vrienden waar je goed mee kunt praten, lachen en plezier maken. Arme mensen…