Alle inzendingen

Op de honderd mensen die we een Gelukkig Nieuwjaar wensen zullen er twee in afgrijselijke pijnen sterven voor het Pinksterweekend.

Ze stijgt in mij op, raakt stille passie. Roept met klem snel buiten te komen vooral niet te vertragen. Haar ogen dragen lenteregens van dromen. Ze hijgt van drama, kent geen geduld, wil dat ik in haar stort, voordat wordt onthuld, wat in haar is verdort. Ik proef, bloed van innig...

Je sluimerde over het pleintje het was nog vroeg en de bomen fluisterden jouw ogen droomden een verscheurd gevoel de zon kwam gestaag door het wolkendek De wereld leek te draaien op een paar vierkante meters en je hart klopte verleden weg maar de pijn die bleef Ik lag in bed roofde de ...

Vlieland kende gure tijden Die van wind, water en vuur Die van drenckeldood, natuur Die van pure armoe lijden Die van schuimbekkende baren Die een kwetsbaar dorp verslonden Likkebaardend naar de blonde Duinen loerden, een strak staren Als een roofdier naar zijn prooi Naaldbos, helmgras ...

Ik zag eens stralen zonneschijn in tederheid een bloemknop raken waardoor er broze blaadjes braken uit een donzen bedding van satijn daarin lag stil een kind te slapen duimend dromend vertederend zoet haar glimlach zweemde blij gemoed na het zuchten van ontwakend gapen toen zij zacht beg...

geregeld zie ik door de nacht dat het langzaam licht wordt; hoe de zon er vurig naar smacht om in het holst alleen te staren naar de maan; de nacht is veel te kort om in het holst alleen te staren. hoe de zon er vurig naar smacht dat het licht langzaam wordt geregeld, zie ik, door de nacht

Als jongetje begreep ik nooit wat Pinksteren voor feest was. Nu begrijp ik de gedachte. Het lichaam van Jesus herrezen naar de hemel gegaan, aan zijn discipelen liet hij zijn (Heilige) Geest. “Vormsel” was het derde “initiatie-sacrament” waardoor wij katholieken deelachtig werden. De ande...

zien ze niet hoe haar zomerjurk nog steeds om haar heen danst hoe haar benen een lichte knik naar binnen maken als ze rent horen ze niet hoe ze giechelt als ze de bal terug schopt ze moeten m'n meisje geen mevrouw noemen dat moeten ze niet doen

de ochtend bleekt onze verhalen en we zoeken een plek om te schuilen ik zwaai naar de overkant als de eerste tram z'n normen en waarden tussen ons door stuurt dan ben je weg de hoek om en lijkt het even te stil

m'n hand zoekt onder het bed naar de drie stukjes kauwgom ook deze avond lees ik voor het slapen nog even je naam in braille weet je wat het is het zijn je rotgewoontes die ik nog het meeste mis

Het hoofd van Toetanchamon uit Egypte -of zoals dat is gereconstrueerd- staart mij vanaf de frontpage in 't gezicht. 'Zo zag zijn toet eruit', zo wordt beweerd. Men heeft zijn mummie grondig doorgelicht en kwam met dit portretje op de proppen. Wie eventjes wat naslagwerk verricht laat ...

Ik blijf wakker en kijk hoe jij slaapt omdat jij de droom bent waar ik ooit naar verlangde Ik geniet van hoe jij naast me ligt ik luister naar het kloppen van je hart en streel je mooie naakte lichaam zachtjes liefkoos ik jou in de nacht Ik blijf wakker je weet niet dat ik huil omdat ...

je kwam binnen ik zag schaduwen verschieten de kamer lichtte op vrouwen leken ronder nog zachter in benadering mannen stopten hun vergadering je liet de gastvrouw blozen lachte het gezelschap toe je ogen glansden, maar je stem klonk moe we wisten dat je lichaam niet meer wilde, merkt...

Jij bent voor mij de beste jij bent mijn nummer één jij bent mijn ware liefde kijkt door mijn masker heen Jij bent voor mij de beste jij bent mijn zonneschijn jij bent voor mij de enige laat mij mezelf weer zijn Jij bent voor mij de beste jij bent mijn nummer één jij bent mijn mooi...

Oom agent stuurt uit de losse hand zijn motorfiets door het Franse land in mijn spiegel opgedoemd volg ik trouw de Franse wet en houd angstig nauwgezet mijn blik op velden zongebloemd Zijn manoeuvre, tamelijk fors zet mij stil, zijn blik staat nors een gelaarsde stap tot aan mijn raam bre...

Verwissel me niet met een vreemde die jouw hart slechts tijdelijk neemt maar je wezen onberoerd laat terwijl ik in gedachten meelijd als vervreemding daarna toeslaat Vermeng me niet met jaloezie dat zwaar explosieve mengsel slaat een gat in ons schilderij dat treurig zijn verf laat vall...

geef me dan liever een aangereden duif wit natuurlijk als de vrede op weg naar weer een dag bij het naar huis gaan eendimensionaal onherkenbaar vuil op een bekende plek

De kleinste sluimert Moeder gaapt en graait Naar de zuchtende hond In haar schoot genesteld De zetel knarst De kamer ruist Een lichtkegel kantelt door het gordijn binnen Op de plaat pruttelt soep uit blik Ingetogen zingend maak ik een klik Wil vooral en meer dan ooit tijd winnen De d...

Hij had te veel gedronken. Erbarmen, hij dacht dat alles sprak. Kako- fonie, en voor wie, voor wie? Toen zag hij een hand, zo sierlijk over een glas gebogen... Meer wist hij niet, dan dat het pover was, en goed. Dat maakte hem nieuwsgierig. Hier paste iets. Dan toch een woord dat hij ver...

Bij een nieuwe liefde hoort een allereerste keer, elkaar geheel verkennen als porcelein zo teer. Eerst stukje bij beetje geef je jezelf bloot, je laat je dekking zakken en houdt jezelf groot. Ogen en handen samen verkennen de nieuwe jij en hetzelfde gebeurt ook door jou dan weer bij m...

Rode stengel geel gewaad een kwetsbaar leven in het zand door wat de mens daar laat belaagd ook door mijn hand laat het zijn blaadjes gaan wat ik hier pluk is wat hier staat een kruid met welke naam

Nu is ook, als een laatste Mohikaan, M'n laatste vriend verder gegaan. Zo stierf die schone, schitterende schaar,- Over de stad glimden d'elektrieke globen klaar, Spijts mist rondom de klaarte hing, Toen m'n vriend henen ging.- Grijs was de gestorven straat, Waar stierf ons vriendschap, ...

zacht was de lente waarin je ontkiemde ze opende wereld waarin je ieder met jouw liefde diende ze leek transparant je ontsloot alle ramen in fris en groen zag je steeds andere namen maar je brak glas verwondde je handen het vloeien van bloed maakte je meer dan opstandig je rondd...

De klok tikt zijn batterijen weg een kaars wakkert tot hij in zijn eigen vlam stikt de televisie ruist een storingsalfabet tot hij voor de stand-by modus zwikt Bedorven vlees rust op botten waar maden paraderen en de aanrechtsresten verteren muziek sleept zich door op...

De vrienden gaan niet mee met Spijkerman. Ze zwichten niet voor ’t grote geld van John de Mol. Ze hadden weliswaar altijd veel lol, maar trekken toch hun eigen toekomstplan. Maar Spijkerman kan dat geen donder schelen; hij kan toch al die rollen zelf wel spelen!

Ik zou je willen omruilen, gewoon maar voor een dag. Je daarna gewoon weer terug krijgen en over gisteren mogen zwijgen geen lange verhalen of verdrietig gaan huilen maar gewoon eens proberen of ik gelukkig kan zijn met een echte lach. Het lijkt me geweldig om te mogen daten zonder dat ie...

Tergend, einderloos Verdwijnt de zon Kleurt onverwacht hemelpracht Noordzee verschiet nuances blauw Golven, oplichtend groen Kussen strand Doorwolkt, grijs gestreept Bloedrood, zon, bloedmooi Scheveningen, avondzand Golft stuk in deze brand Vlammend rood, immense stilte

Een beul in het oude Bourtange Mocht graag nieuwe klanten ontvangen Ach weet je, zei hij Ik ben zo gastvrij Ze blijven bij mij altijd hangen

ingeving een lichtend baken tot gedachten verworden en meningen ontwaken uitingen van meningen bewaren de levende historie van wat altijd is ervaren lessen van het ervarene leven voort in de gedachten die als waarheid zijn gebleven wijsheid als waarheid genoten niets dan zelfrefl...

hagelstenendans op het betonpad doffe klanken op de hoog geheven paraplu voeten elkaar in eindeloos ritme volgend neuzen natter dan nat eenden vliegen op uit de slootwal kieviten buitelen tussen de spatten door kikkers zwijgen in alle talen bozige koeien verlangen naar de stal de hofhond...