Alle inzendingen

voor A. De tafel geschikt, ik heb de vruchten gedeeld, de deur geopend. Elk bord een hand, door het glazen dak liggen de bladeren. Een kaars brandt herfst in de woorden, het verkruimelde, broodnodige. Nu zitten ze aan, ik giet ons in brons, en wij rusten. ---------------------...

En zoveel schande werd in liefdes naam Met rein gelaat, gemeen gemoed bedreven, Dat ik mij vaak genoeg voor liefde schaam En walging mij belet om voort te leven. Een felle blos, een bloedgolf stijgt naar 't hoofd, Het wordt mij beurtlings rood en zwart voor ogen. Ach, alles wat geluk is wor...

langs de spoordijk gaat de eerste witte vlinder en een kille wind

Moet ik nu wel of niet Een vaatwasmachine Glascorrosie loert om de hoek Begraven worden wordt Steeds duurder Wel goed voor een bezoek Stop mij dus maar niet in de grond Financieel gezien behoorlijk ongezond En, indien u mij werkelijk mist Ik ben weg, geen glazen kist.

Haast samen: Wally Tax en Anton Heyboer De een te jong, de ander oud genoeg Maar voor hen allebei nog veel te vroeg Om reeds te dienen als postuum kopijvoer Want afgezien van leeftijd of malheur Verliest de wereld weer een beetje kleur

Boven de mist van dubbel denken, grof gevoel dat geen richting kent, zweef ik door de ijle lucht als vorst van vrijheid, liefde en zin. Woordgolven branden stuk op de oude sterrenkust. De noten die ik kraken wil zullen verder zingen dan een lied. Het pure vervalt van nature in hapbare b...

Vorige week werd er met man en macht gewerkt aan het pleintje bij Buurtjeskerk. Verbaasd vroeg ik aan een van de stratenmakers of het plein nu al gerestaureerd moest worden terwijl het er amper in ligt. De man sprak Bargoens, een taal die in deze streek onbegrijpelijk is, hoewel mijn vrouw hem wel d...

Hirshi Ali is uitverkoren! Zij mag tot de 100 behoren. Zij is 't die vol overtuiging en wars van alle dreiging, het Volk zal leiden naar bet're tijden! Totus tuus, Hirshi, totus tuus*! (*-Geheel de uwe)

Hoe bedrieglijk kalm de atmosfeer vóór de storm lieflijk doorzichtig tot de rotsbodem van de stroom schurend banen woorden zich ingehouden een pad nog halverwege strandend op hun weg naar uiting Woede nog op een kier als een gericht projectiel tot de laatste druppel wachtend op ontlading...

Een dorstige man in de tropen Zou in een groot vat zijn gekropen Dat zat eerst vol wijn Maar zou nu leeg zijn Ik weet niet, maar 't klinkt wel bezopen

Ik droom de hele dag, ik droom in wijnglazen, bierglazen, soepkommen, ik droom en kijk door de ramen naar buiten en zie spelende kinderen en verlang terug naar het onbezorgde spel van kind zijn. Ik speel nu ook nog wel eens spelletjes maar het spel dat ik nu speel is een serieuze volwassen aangelege...

kom dans de kamer rond met blote benen en lach een rode mond om een herinnering en geef je warme geur in een wolk als je voorbij zweeft de kamer door op Cardel's trage tango dat alleen wij zijn in de zwijgende hitte met het venster zo zinloos wijd open waar de zwaluw verscheen...

nog zie ik de sobere kist tussen al die verwaaide sinterklazen en op de deksel het oude verhalenboek, vrolijk wapperend en spelend met zon en wind of was het zijn geest die met een laatste groet het boek van leven en dood weer sloot ?

schenk mij waarheden doorheen die lach laat geen masker markeren wat liefde vermag steel met jouw woorden geen ijdelheid meer een ego verloren hervindt zich wel weer in het aanvaarden dat wanhoop kwijnt soms in je vragen het antwoord verschijnt

Ooit kruisen onze wegen kom ik jou weer tegen buigen we samen voor onbestemd verlangen dat wat ons bindt en steeds opnieuw begint de schelpen voor later of terug aan het zeewater ooit op een dag misschien… want weet je lief leven is kiezen en leren te verliezen

De veronderstelling dat de Nederlandse samenleving verhardt, is een open deur die ik het liefst zou willen sluiten, want zo vanzelfsprekend is het helemaal niet. Ik zie althans in mijn omgeving tal van initiatieven ontstaan die juist de samenhang tussen verschillende bevolkingsgroepen, jong en oud, ...

Ik zei, het is begonnen met je handen, die zochten heel voorzichtig die van mij. Ze durfden niet, maar konden het toch niet laten, ze wilden zeggen, wat je mond niet zei. En toen die handen elkaar hadden gevonden, toen gaven ze emoties aan mij door, die ik in je ogen eerder had gelezen, ma...

ik zag je dansen langs de gracht het waaide kouder dan ik dacht de maan scheen vaal weerkaatste nattigheid in de kapotte schijn van dromende lantaarnpalen huizen hullen zich en mij in het duister van hun muren de ramen zijn nog zwart door het niet thuis zijn van de buren ze zijn ...

Zij is mooi. En lief. Mooi blond is ze, en enigszins gezet. Lief is ze ook; ze luistert naar allen die in onze vreemde stamkroeg komen - zij, de vrouw van de Baas van onze stamkroeg. Vreemd? Zij? Och nee, ik, Lydia ben vreemd. Ik luister naar hoe zij mannen beluistert. Ik luister hoe zij, in h...

35 zegt ze en ik tel de rimpels op haar voorhoofd, om haar oog zij vindt het aantal veel te hoog knipoogt en stelt het cijfer bij haar ogen glanzen als druppels een regenbui boven Tienen maken waardoor het suiker zacht smelt verliefden zoete dromen smaken het piepen van het wasgoed aan ...

Ik zag vlinders hoog in de lucht. 1 van die vlinders is stiekem gevlucht. Zij heeft zich genesteld, diep in mijn buik. Zij heeft daar mijn lichaam stil in gebruik. Soms, opeens dan kan ik 'r voelen. Ik voel 'r dan fladderen, mijn buik door krioelen. Het vreemde is, het beestje ontwaakt...

In Amsterdam waar God nog naast zijn schoenen loopt in de oude stad waar een maagd nog op de liefde hoopt ben ik ooit verwekt en geboren heb ik het geluk gevonden en verloren. En wat te zeggen over stille grachten rijm ze niet uit mijn gedachten. Ik droom vaak over een rond...

nacht kort nog wat moe begroetend ochtendgloren dag koren hai koe

Weer een hart gebroken het was echt niet zo bedoeld Ik heb vanaf het begin wel degelijk voor jou gevoeld Wellicht voel jij dat anders dat spijt mij dan oprecht Zou het jammer vinden als jij mij nu alleen nog ziet als slecht Ik heb mijn best gedaan maar de erfenis van mijn ex Blokkeert ...

Stilletjes hoor ik hoe haar stem mij roept in dromen die voorbijgaan waar is ze, mijn ijskoningin? Haar stem is koud als een scherpe wind van winters wit Mijn hart slaat over bij 't zien van haar blik Haar lippen zal ik voelen als pegels die snijden door m'n toch al zo koude bl...

We rollen van de berg en springen met de tij, vrij met handen die doorschijnen; tussen kaders spelen zonnetjes in het oranje water. We lachen later over het naamloos geluk: proeven van de zon, drinken uit beschonken lippen. Liefde is lang en gelukkig.

Begraven is alleen nog voor de rijken, nu overal de grafprijs wordt verhoogd. Misschien wordt daarmee heimelijk gepoogd, dat men er maar van afziet te bezwijken. Het is een stille wenk – voel je het ook? - om met z’n allen op te gaan in rook. ------------------------------------------...

In het kleine Heiligdom drommen moe de pelgrims binnen: rustpunt op een lange reis van onthechten en bezinnen. Wees Gegroet en Onze Vader duizend keren in kapellen - duizend mijlen als gebeden die van schuld en pijn vertellen. Op de weg naar Santiago voeren auto's af en aan mensen met...

Lispelend als een kind dat biecht De voorgekauwde zonde verraadt Schijnzwanger van haar lied Met ronde klemtonen opwaaiend Beken ik dat ik broos ben Met de lage altstem die vloekt Om het simpel gebed van de mens Ik lees de welving van haar bovenlip De groef die ik te gretig openwoel Haar...

Een nieuw leven is geboren Niet geheel zoals verwacht, van te voren Vreugde, blijdschap maar ook verdriet Dat ligt nu voor jullie in het verschiet Zo teer, zo klein en afhankelijk Maar toch ook nu al zo aanhankelijk Onzekerheid, angst en hoop is wat jullie nu wacht Maar ook hieruit putt...