Alle inzendingen

Schrijf ik niet duidelijk? Is het onbegrijpelijk? Schop ik tegen heilige huisjes? Voldoet mijn schrift niet aan de hedendaagse schoonheidsmoraal, de regeltjes die nageaapt moeten worden? Gebruik ik teveel bijvoeglijke naamwoorden of puilt mijn taalgebruik uit van saaie nietszeggende en zelfs overbod...

Wanneer ik met de eigen schaduw vlucht Langs starre straten en kanalen En luister naar de eindeloze zucht Waarmee mijn longen ademhalen Zie ik geen enkel noodlot overbrugd Door mijn verdwenen idealen. Ik ben een grijze dag, een leeg gehucht, Een labyrint waarin ik zal verdwalen. Eeuwige...

O kijk waar het plichtsgevoel me bracht jarenlang deed ik het in de nacht lag me altijd te ergeren in bed aan het lawaai waarmee het milieu was gered maar vandaag heb ik nagedacht luisterde eindelijk naar mijn inwendige klacht en pleegde ik de daad van verzet; heb de vaatwasser overdag ...

Een verdronken vlinder op het water, hij drijft voorbij en ik kijk toe. Geen gedachten aan toen, aan later, ik sluit mijn ogen, voel me moe. Ik tel minuten af maar zonder doel, waar ga ik heen en met welke reden? Vandaag geleefd zonder enig gevoel, en blijven hangen in het verleden. En e...

Verkruimeld Als een vastgepinde vlinder Het stof van zijn huid gespoeld De lust, de overlast afgeschud Graait en tolt en zoemt Iemand onder mijn harnas Wisselt van geest en gezicht In een bekende schemer Een soort pluimgewicht

Johnnie Zwartman was de eerste in Nederland (af)studerende creools-surinaamse kweekschoolleerling. Begin 50’er jaren. Ik sprak hem in uitspanning De Druijf op het Rapenburgerplein. In 1988. De oude jodenbuurt, naast de Y-tunnel. Amsterdam. Johnnie: ”In Suriname was na de Tweede Wereldoorlog n...

woedende zon scheurt watervlak binnenwater overzijde wacht op avondlicht voor oeverbloem een bejaarde engel slechts vergund een avondmist in wie- rooklucht eist het hart een bedelend oog om een bedauwde vrucht ter voeding van de smart bij het laatste woord gezuiverd lot het hemeldek ge- ...

Zij ligt hier opgerold Haar wervels kreunen Getuigen van de zucht De vloek die verstilt Het lijf dat buigen moet Uit een gestolde pose Een scha(n)delijke metamorfose Van hier naar haar Naar daar

driehonderd jaar geleden ben ik ontwaakt en de schare bewonderaars heeft mij beroemd gemaakt mijn meester had mij snel vervaard' ik rust nu op linnen heel bedaard in drommen komen ze voorbij stappen naar voren en weer opzij lopen wat naar achter kijken schuin omhoog en ik berust ...

De pretentie als zouden we weten waar we het over hebben, kleineert het mysterie.

(prodepressiva) ik tel de groeven in mijn droef gelaat vervolgens tel ik ook mijn grijze haren veroorzaakt door het aantal crisisjaren mijn lichaam is in haveloze staat een oud, geheel versleten apparaat dat zelfs de laatste hoop heeft laten varen nog even en u mag me doodverklaren want ...

Ik sluit de luiken van mijn ogen En bid dat de lente aan mij voorbij gaat Elke centimeter van mijn lichaam snakt naar zon Als een junk snuif ik jouw geur tot ik misselijk van genot ter aarde stort Verliefd en verloren

Ik zou naar Rome om daar hand in hand Met al die heiligdommen wat te bidden Voor de man die weg wil uit ons midden, Maar zag op tijd de datum in de krant. Dit moet een grap zijn. Want die oude heer Leeft toch sinds mensenheugenis niet meer? __________________________________ ...de paus ...

Betreft behandeling dispuut. Na alles te hebben overlopen - de verdeelde meningen, het geruzie - kom ik tot de volgende conclusie. Een sanctie is op zijn plaats. Doch, niet in de mate die eerder vooropgesteld was. Getekend, ‘De meester’. Deze nota deed mij huiveren. Het leek de doodsteek aa...

Schuif op naar 't graf: uw huis moet leeg. Een nieuwe bewoner staat ervoor. Hij is nu jong en gij zijt veeg*. Zijn voet volgt in uw spoor. Benijd hem niets: de tijd is kort. Een ander volgt alweer zijn stem. Ge ligt nog nauwelijks of hij stort U na en wacht op hém. --------------------...

kijk papa ik maak een loop dat spreek je uit als een vergrootglas ik ben kwetsbaar als een lek regenjack je hebt een hoed op die iedereen stom vindt en of je 'm nu ophoudt of afzet de boot is aan en niet de hoed maar de critici hebben het gedaan ander voorbeeld ik roerde in mijn soe...

de ergste aller dagen: 1 april ik weiger om vandaag uit bed te stappen uit angst voor flauwekul en dito grappen de dekens bieden dekking, ik lig stil ik krijg in bed gezelschap van m’n vrouw ze zegt op 1 april: 'ik hou van jou'

ik voel je komen in de voorjaarszon met lichte stralen vat je mij rondom uitbundig danst de zomer in vizier er is een klein gemis jij daar ik hier gelijk voelen we het warme in haar intiem omarmen ze kleurt onze gedachten met een ultiem verwachten je bloost in samenzijn het roze-r...

Als een kortstondig schouwspel in veld, langs berm en poldersloot ontwaken de narcissen En geven haar wondere schoonheid bloot met parmantige kopjes op ranke steel In oogverblindend zonnegeel Dansend op de wind Koesterend in de tere lentezon Als een zondagskind

Pas op, want voor je 't weet is het niet echt. Er is veel namaakgeld in circulatie. Vandaar dus die veel hogere inflatie. Niks waard! Ik heb het altijd al gezegd. De sceptici hebben alweer een punt: de euro is met recht een valse munt. --------------------------------------------------- ...

Geef niet af en houd vast wat je weet is een anker. Neem wat leeft tot dieper zin en blik het oog tot een gave. Wat schenkt uit eigen beweging heeft een luister die jou verheft. Hoor de stem die verder roept en veeg je voeten aan verwijten. Ontwijk alleen hen die sturen be...

De jeugd van tegenwoordig kijkt geen klok; ze zien de tijd wel op hun telefoon. Dus geen horloge hebben is gewoon, maar voor de uurwerkhandel wel een schok. Zulk nieuws is toch beslist geen kattepis, want iedereen weet nu hoe laat het is.

Man uit duizenden Met je lieve gezicht Ik kan niet anders Ben voor je gezwicht Jouw lijf zo heerlijk Goed voor uren plezier Echt geweldig ben jij Mijn heerlijk seksdier Jong ben je ook nog En je zit strak in je vel Ik houd van al je plekjes Maar dat weet je wel Ik kan goed met je p...

Commercie is de reddende engel van de wereld.

Kan ik jouw hart van bevroren tranen laten smelten door je in m'n armen te nemen en je beloven nooit meer los te laten

mijn merel van de laatste maart die in de verte fluit hoe draagt jouw zang al levenslang ook mijn verlangen uit

Omgeven door een dikke grijze mist ontwaak ik uit ongrijpbare dromen. Waar was ik, wat heb ik gemist, en vanwaar ben ik toch gekomen? Zij die ik kende en me ontvielen, ze staan niet meer om me heen. Ze verwerden tot dolende zielen, en ik bleef hier achter, alleen. Verward door de stilte ...

Stille genieter Tijdens de wandeling door het verpleeghuis streken ze neer in een echt bruin café met ouderwetse schemerlampjes tegen een houten wand, een oude tapkast en in de hoek een biljart. Terwijl hij om zich heen zat te kijken hoorde de man zijn naam noemen, met de vraag wat hij wilde dri...

De handen in mijn schoot draai ik onhandig weliswaar met duimen voorheen stak ik ze uit de mouwen maar ben met werken klaar steek af en toe een hand toe laat niemand in de steek die met de handen in het haar handen tekort komt dat kan best voor een keer maar houd daar graag de hand...

Ik zit gevangen in mijn leven, mijn hart gaat langzaam kapot en jij hebt daarvan de sleutel, dus steek hem in het slot. Want als ik mijn hart kan luchten en mijn gevoelens komen vrij, dan kunnen we samen verder, dan worden jij en ik weer wij.