Alle inzendingen

Door de intense pijn word ik van binnenuit opgevreten, door het verdriet tegen de grond gedrukt. De machteloosheid graaft een donk're kuil waarin het ongeluk mij stort. Tenslotte bedelft de eenzaamheid me met de eeuwige vergetelheid. ik ben levend begraven en dood ga ik door het leven.

Er zit nog zand tussen je voeten, van je wandeling over het strand. Géén last van 't eeuwige moeten, er is immers niets aan de hand. Zo ben je door het leven gegaan, ondanks alles met een gulle lach. Géén tijd om stil te blijven staan, maar tóch een mens van de dag. Dit vissersdorp...

Gebroken takken Hangend aan een boom in bloei Zoals jij aan mij

Na het tv-succes van 'boer zoekt vrouw', zijn omroepen op zoek naar meer formules, het liefst één waar je zonder veel scrupules, de hoogste kijkcijfers mee scoren zou. Je vraagt je af of het nog gekker kan: het komende seizoen start 'hoer zoekt man'.

- Zie je, ik heb alweer teveel gezegd. Ik zei het je nog, ik praat er liever niet over! - Doe nou niet zo aangebrand. Ik stel gewoon wat zaken tegenover jouw denkbeelden. Ik ben heus niet uit het veld geslagen, maar dat moet jij ook niet laten gebeuren. - Het lijkt wel alsof er alleen maar in tege...

Over de hemel ben ik op mijn leeftijd niet anders gaan denken. Wat zeg je? Wat er gebeurt als straks de hemel toch blijkt te bestaan? Dan weet ik zeker dat er ineens een oude baas naar voren zal stappen die zegt: "Het spijt me voor de anderen, maar is hier ook ene Jan Wolkers? Want die is uitverkor...

Toen ik dagelijks mijn eigen top-veertig componeerde uit twintig piratenzenders met die verrassend andere muziek. Toen de jut mij bekeurde wegens ontbrekende steunen aan mijn Locomotieffiets met neefje Tonnie achterop. Toen ik de rijpe aardbeien dagelijks telde, de getallen neerschreef...

Jij kleurt dagen licht schenk jou mijn hart en zinnen laat lente binnen

Omdat ik in een ieder de goedheid zelve zag. Omdat ik dacht dat vechten iets voor helden was. Omdat ik in liefde iets oneindigs zag. Omdat ik dacht dat fouten iets voor zwakken was. Omdat ik mezelf de wereld verbeteren zag. Maar noem mij vooral een dwaas, omdat ik niets om d...

Hij is belastinginspecteur en haalt z'n hart op aan een vrouw van lichte zeden. 't Gerucht wordt echter niet door hem bestreden, dat hij d'r met gemeenschapsgeld betaalt. Hij zegt: 'Bij fraude ben ik niet betrokken; het is normaal, dat wij met met euro's dokken.'

Ik blaas mezelf dit gedicht in de wereld uit, zeepbellend in een spectrum buiten grenzen reikend naar verten die alleen in gedachten bestaan. Daar weet ik mijn vrijheid geborgen, in de kelk van dit leven wil ik opgenomen dromen: als een druppel in mijn eigen oceaan zwevend in het lich...

Ik heb te regelen een kindjelief, een woning en natuurlijk spullen ook. Het moet aanwendbaar zijn mijn bezit, ik moet het nu en dan alleen kunnen laten zonder even later roerloosheid aan te treffen. Stel ik kom thuis het kind is versteend, het huis verlamd en de spullen nog veel erger. Gee...

ik wil je schilderen maar het linnen is te grof in zijde zie ik iedere lijn zo dicht wil ik graag bij je zijn mijn penselen zijn te stug op grote stukken van je rug ontsnappen stukjes leven die ik het doek nog mee zou willen geven de kleuren breken steeds jouw werkelijkheid in onschuld...

Wij waren een voorbij aan het herhalen. Het was te mooi om waar te zijn. Blijft slechts herinering aan waar je woonde: achterkant, huizenrij. Ik voel mijn tranen.

Glimlachend bekijk ik een foto van jou uit je jeugd; je was zo zorgeloos met grote ogen vervuld van kinderlijke ondeugd. Wilde rode lokken haar vallen rond je gezicht en ik zie ineens dat daar een randje roomijs ligt rond je mond die breed lacht. Net alsof je op iemand wacht die het ro...

Waar blijft de lente toch Die laat op zich wachten Dus zijn we geduldig En tellen tot tien Ik pak intussen de Takkenversnipperaar Vervang ik zo dood hout Door levend misschien?

Laatst zei me een dame op Spangen: Wat ze voor zo'n uitstrijkje vangen Dat is toch te zot Je schrikt je echt rot Wat er aan de strijkstok blijft hangen

Ik zag, toen ik een ommetje ging maken Hoe een natuurbeschermer in de wei Een vogelnestje met een kievitsei Gewapend met een buks stond te bewaken. Maar moeder kievit was natuurlijk weg. Die was door alle aandacht van de leg.

Als jij dood gaat sterf ik dan een beetje mee loop ik dan jouw stukje in mijn eentje langs de zee ? Als jij dood gaat heb ik dan tranen genoeg of zou ik ze inslikken als jij het me vroeg ? Als jij dood bent waar moet ik dan heen staan er mensen voor me klaar of ben ik dan voorgoed all...

Wrange Amaril, zal min niet murwe meuken* Uw hartje rauw, eer ’t ouderdom* beklimt En van de borst maakt een gordijn vol kreuken, Die ’t elpenbeen* nu tart, hoezeer het glimt? Hoe lang zal nog de blinde schutter* borgen* Uw wilde ziel die schopt de minnezorgen? Uw wilde wil die nooit en ...

Eenzaamheid minachtend, Het roemrucht gefluister bedwongen De grootheid verzachtend de ballade bedachtzaam gezongen.. Tekenen tot algehele waanzin, tot het minimum beperkt... De boventoon komt van binnenin.. Door zijn illusie gesterkt...

Het internetwereldje waar velen hun meesterwerkjes posten is echt wel bekrompen. Dit is helemaal niet scheldend bedoeld, maar enkel, dat je overal, steeds weer dezelfde schrijvertjes tegenkomt. Op zich is dit helemaal niet slecht, maar op sites kan het al eens gebeuren dat er zo ’kliekjes’ gevor...

hij is mijn grijze haren mijn slapeloze nacht hij is mijn angst mijn liefde mijn zwakheid en mijn kracht ik vervloek het en vergeef hem wel zevenduizend keer hij is mijn kind ik hou van hem niet minder en niet meer.

ook in mooie dromen laten mijn tranen het tasbare toe aanvaardt mijn verdriet de hulpeloosheid van diep verholen duister gevoel zoeken mijn pijnen naar leefbaarheid waar nachten breken in het gelaat van de zon daagt mijn ontwaken dit leven uit de angst vervaagt waar hij ooit bego...

Fijn is de nacht die de dag doet verdwijnen waar ik zonder dat men het ziet mij even ongezien voel

waar de wind vrij spel heeft mijn sporen ruisend verwaaien dichten mijn woorden de gaten van het broze bestaan dansend op het breekbare koord van het leven laveer ik met vallen en opstaan naar de overkant

(uit respect voor de kip kook ik haar eieren zacht) ik wil geen feest of valse vrolijkheid in het dikwijls te frisse groen want ik wil jou met pasen zoveel liever dan al die zachtgekookten

De materialist gelooft dat hij een mens pijn doet als hij een steen naar hem gooit; daarentegen meent hij dat een haatgedachte die hij koestert t.o.v. zijn medemens, deze laatste geen pijn doet. Wie echter de wereld werkelijk kent, die weet dat veel, veel sterkere werkingen uitgaan van een haatgedac...

Een oud-tennisprof uit Sankt Gallen was in een match wijdbeens gevallen. Hij wilde toch door, want hij stond ruim vóór en riep daarom hoog: "Nieuwe ballen!"

Een milde regen daalt op de kersenbloesem tere bloemblaadjes maken een kleine buiging om hun last te verlichten.