Alle inzendingen

behoefte aan buitenlucht dwingt me de deur uit de dichte mist in die mij snel omringt ontelbaar vele druppeltjes nemen letterlijk bezit van mij mijn jas indringend bedekt met een grijze laag vocht die een aanval doet met speren bewapende micromisten doorboren mijn hoofdhuid het spierweef...

Zwart, was het wat ik zag, de nacht overschaduwde de dag, als een donkere nevel... Kleur, zag ik niet, de zwarte gloed overschreeuwde, haar schriele wezen in 't niets... Even, gloeide haar ogen op, bij het zien van haar huid, zwart... Toen, zei ze de blanke gedag, die h...

ze trekt de dekens tot aan haar gezichtje, legt haar hoofdje rustig neer. weet al wat hier vandaag nog speelde, dat is er morgen ook wel weer. ze blijft nu maar stilletjes liggen, duikt zo diep in de onbezorgde nacht. beleeft dan zoete dromen, wetend dat de ochtend wacht. ze sluit h...

het mes vlijmt in jouw hand daar waar mijn vingers in jou mijn ogen zijn niets is er tussen ons dan enkel dit zachte wit en de kruimels in het bed

Helder, bruisend water beukt de storm op de rotsen onzichtbaar verlangend naar mogelijkheden gedachten waaien in mijn hoofd stuitend op de rotsen keerpunt bij de waterval waar de zwaartekracht telt eindigend in een regenboog op veilige afstand ligt het geluk ...

Het lijkt voorbij; een droom te licht bevonden, de ogen staan weer flets, het leven draait voorbij. Het vlees geneest soms snel van alle diepe wonden, maar de geest loopt er nog rompverloren bij. Het is zo anders, zonder je te kussen. Ik ruik je lichaam, maar ik mis je ziel. Diep in mijn bin...

Ik ben 42 jaar, getrouwd en incontinent. Ik kan mijn plas niet ophouden. De uroloog heeft al diverse pogingen gedaan om dit probleem op te lossen. Cateteriseren, medicijnen, incontinentiematerialen ..... Ik ben incontinent. Er is een oorzaak aan te wijzen, jazeker, door de M.S. ben ik de besturing...

het was een groot probleem drie nachten heftig copuleren voordat de maan op een bevruchting scheen in stilte werd geluid geboren de stemmen zijn geschoren voor de bevalling van het woord persen met een rood gezicht het ingehouden schreeuwen vraagt om verlossing van gewicht hier is dan...

De waarheid haalt de leugen binnen geeft glanzend leven een zwarte gloed wanneer de avond de nacht begroet hoor ik weer die oprechte zinnen nu razen letters door mijn bloed onze taal wil ik blindelings beminnen weten van warm gevoel laten winnen het verkracht mijn laatste restje moed...

ik schrijf met wit en kleur het donker licht wimpel met het blad een waaier als levenskoord omspannen weeft het web een toverwoord en huilt meerstemmig in de nacht waar haar tranen samenkomen in een kinderlach gebundeld

morsen lang en kort drie honderd jaar op en neer wolken van babies fietsmaker´s lente gerepareerde fiets nooit gerepatrieerd lente in het zuiden met doorgestoken kaarten de waterlinie hongerwinter en de hoop op herstelbetaling zeg maar vlagjes dag we gaan op en neer zoals rood ...

Als ik denk aan een doemscenario, dat er tegelijkertijd twee aanslagen worden gepleegd in Amsterdam op plekken A en B, acht ik de kans groot dat ik dan op plek C ben. Ik vind het niet te gevaarlijk om de straat op te gaan.

Als gevolg van de discussies tussen West-Europese overheden en West-Europese producenten van personenauto's wordt verwacht dat 50 % van de voorziene brandstofbesparing gerealiseerd wordt door gewichtsbesparing. Hierbij wordt de keuzevrijheid tussen kleine-, middelgrote- en grote auto's niet aanget...

In de verkiezing rond de mooiste woorden Is het nu 'desalniettemin' dat leidt En dat vóór 'liefde' en 'geborgenheid' Terwijl ook 'naastenliefde' lager scoorde Naar ik mij wijs maak komt dit uiteraard Door ons gehoor en niet door onze aard

Alleen -in de schaduw van je ziel- weerspiegelen de vrijende bittere tranen die geluidloos mijn hersens spoelen tot op heden de tranen zijn klaargekomen mijn ribben verbrijzeld mijn hersens leeg

ik kan niet anders dan mijn armen om je heen slaan je wangen kussen je aankijken strelen over je lijf fluisterend woorden spreken ik kan niet anders dan er voor je zijn ik kan niet anders wanneer je even huilt

De wereld bloeit op het tapijt; bloemen bij thuiskomst vòòr Uw tijd. Uw voet naast mij is nauw gelicht, of de pool heeft zich weer opgericht. Het bloesemspoor is nochtans feit: heeft geur van Uw aanwezigheid. Dood heeft U een kamer ingericht binnen de breedte van dit gedicht.

De altviool van het verleden speelt een herkenbare melodie. Geconcentreerd kijkend gezicht, hand en strijkstok in harmonie. Golvend haar met grijze tinten, gebruinde huid knie over knie. Instrument onder de kin, hemd met strepen, muzikale euforie. Mond gesloten, bril verbergt ogen die B...

verzegelde lippen verzwijgen geheimen van duizenden tranen verloren in tijd verkies ik te praten verlies ik een vriendschap vergeet ik beloftes verkeer ik in strijd verlang zo naar vrede verzand slechts in woorden vergis mij in mensen verdrink in verdriet verdring de gevoelens voor v...

Wat is de geheimzinnige “kracht” achter de evolutie naar hogere vormen van leven en bewustzijn? Dat is, denk ik, de door het holisme veronderstelde "neiging in de natuur tot vorming van gehelen die meer zijn dan de som van hun samenstellende delen". De evolutie is een geschiedenis van try and ...

Mijn hart is mooi verpakt versierd met geluk en hoop prachtige strikken van liefde daarop een stralende knoop In al haar pracht en praal kruipt de liefde naar binnen angst is aan het vervagen liefde lijkt te gaan winnen Mijn bange hart wordt betreden met duizenden sterren bestrooid ...

Een jonge prachtige gevleugelde vlinder Zeilend mee op de soms onrustige wind In haar gedachten nog als puberaal kind Voor zichzelf misschien te veel als hinder Een oudere vogel gedreven in een vlucht Het kind zijn soms reeds ver ontgroeid Vind de prachtige vlinder als geboeid Als de...

nauw’lijks zichtbaar onheilspellend net begonnen hemeltocht grijs vaal rood en onmiskenbaar langzaam rijzend van de horizon onbestemd nog dwalend droom ik jou al tegemoet zacht oranje avondlicht jij vroege bode van een late nacht warm geel tijdloos stralend voel ik even ...

Om eerlijk te hebben geleefd dient men in de wieg te zijn gestorven.

De kersenbloesems in hemelse boomgaarden die nooit grond raken.

Je vult je glas met tranen een hoop liefdesverdriet 10 glazen later, starend je begrijpt het nog niet De vragen in je hoofd haar hand op jouw been je voelt haar nog steeds maar je zit daar alleen Je twijfelt over alles je bent in alle staten zou zij het zelfde voelen of heeft ze niks ...

Ga op een mooie morgen eens heel vroeg naar het strand en loop op blote voeten door het droog en natte zand Luister naar de vogels die je daar zeker ziet en hoor wat zij daar zingen het is geen vrolijk lied Waar is je lach gebleven je humor en je gein Het stralen van je ogen ik zie a...

Als de bliksem dendert, en de onweer gutst door het heelal, dat jij me dan op dat moment zo vragend aankijkt en langzaam woorden vormt. Door de stikdonkere hemel en de grauwe, zwarte aarde zie ik geen beweging geen enkel silhouet. Misschien ben je al lang verdwenen. Juist op het mo...

Tweemaal per jaar wordt mijn haar geknipt. Ik weet het - veel te weinig. Af en toe zet ik er zelf de schaar in: hier en daar een plukje haar wegknippen en met een scheermesje wat uitrafelen. Zo stel ik – uit gemakzucht - máánden het kappersbezoek uit. Ondanks de sporadische knipbeurten hebbe...

Als een verloren vlinder In de grote groene natuur Voel ik me alsmaar minder Dankzij jou uit die cocon gekropen Nu kijk ik angstig om me heen Ik zal altijd op je liefde hopen Je hielp me door weer en wind Je was mijn rots in de branding Voor het eerst werd ik echt bemind Ik vraag me a...