Alle inzendingen

Je loopt zo elegant zo als ik stiekem naar je luister en in het tegen- licht proef ik de rand van dissonanten: zal ik voor je zwichten? Jouw zomerfluister is een zwachtel op mijn zere huid, jouw tere stem be- zingt de taal van het zo grijze evenwicht in ons verwante en weke duister....

een onbeschreven blad verstilt in uitgesproken ruis bedaard en ongewild klinkt er wat gedruis de luister, die ik fluister rust onbewogen in roestig bruin en zal weer zijn vervlogen zodra ik wandel in jouw tuin

negeren van veelzeggende blikken begeren van een gave huid Volendam als ijkpunt niets te klagen het kan erger dooddoeners van formaat

Schim van gisteren De laatste kruimels veeg ik van tafel En grijp naast de wollen roes, de wolk Ons draagvlak Ergens onder de glazen stolp Dan verbreek je de lijn En ik gis naar waarom en wie en hoe Dan spijkert een sluimerende beul me vast En je haast je naar de flits Ik schud de bijte...

Verrimpeld zijn mijn handen... een lang vergeten herinnering je fluistert mijn naam en bijna zie ik je glimlach je omhelst me, of droom ik dat? Ik hoor alleen de stilte die om je heen hangt Zeg jij mij vaarwel? Mijn kleintje maak je niet druk geen verdriet meer in je ogen Ik laat je n...

Uitgegleden over je mooie woorden Zo vanzelfsprekend als een tweede natuur Op het moment gemeend die lieve beloftes Maar helaas ze bleken enkel van korte duur Een lange weg gegaan om mezelf aan jou te binden Een nog langere weg van je weer laten gaan Het maakt me ongekend leeg en verdrieti...

zij dwarrelt mij voor ogen uit het laatste oorlogsjaar mijn hart slaat over het is weer net als toen ik door de weide schoof en zij zo traag en vlug bewoog nu zie ik pas hoe groot hoe levensgroot haar aandacht was die doet niet onder voor gebed ----------------------------------------...

ophopen van emoties en je niet laten gaan kan zorgen voor explosies en die komen hard aan... te lang wachten met uiten want kwetsen wil je niet toch maar eerst kortsluiten voordat men jou van de andere kant beziet...

Die wachtte was te goed in doodverzinnen. Weghelften weg, begroeide grond verschoven, meren gezwollen, als bij wie ver, met tijdelijke namen, in de slaap verrast. Die wachtte dacht een strand, had zich in zand verpakt, nat zand dat plakte, hoofd eruit, een hand om plat te slaan, dat elke vr...

niets is zo donker als de doorwaakte nacht waarin kolkende gedachten beuken tegen de starre onverbiddelijkheid van de ontgoocheling niets is zo stil als de vraag zonder repliek niets is zo diep als de valkuil van beschaamd vertrouwen maar als aan de einder het licht ontwaakt verb...

Liefste lief, droog je tranen. Ik veeg de bladen van ons pad. Laat helen wat bindt, zodat de liefde ons hervindt.

Ik denk overdag dat ik droom, ik droom 's nachts alsof ik zag: Was het 's nachts zo donker niet, en niet zo licht bij dag, 't ware lastig uit de droom van deze dromen te komen: Of mijn droom denken is, of mijn gedachten dromen!

Waar is die andere wereld, waarover men verhaalt? Die wereld van geluk en vrede? Een wereld die warmte straalt? Ik ervaar heel andere zaken! Haat, bloed, doodslag en doortrapt geweld! Niets ontziend en blootgesteld! Waar komt die ellende toch vandaan? Wie verzint het één.. het ander? ...

Als je mij werkelijk wilt kennen, laat ik dan bekennen dat mij dat helemaal niet zint. Bezie maar liever de illusie, die je al te zeer bemint.

het marmer glanst polijst de tijd die is geweest in aders die het leven raken subtiel detail verspringend soms ze waren daar toen Gaia nog haar aarde maakte eeuwen splijten in geopend steen de houwer kijkt er vaak langs heen ziet ongebroken lijnen dat spel kan hij met een geo...

Ben vrijwel niet geschaad Vanuit het niets je paard Je zei: ‘sorry schat’ En je zette mij schaakmat

Hand in hand, langs de gracht, samen feesten, tot diep in de nacht. Lachende mensen , om ons heen, ik sluit ze even buiten en zie.... jou alleen Zie hoe je geniet, zie hoe je lacht, dat was het moment, waarop ik heel even dacht: Als er ooit een moment is, waarop ik hemel en aarde ...

Terwijl buiten de bladeren kleuren En regen zijn feestje viert De bloemen gestopt zijn met geuren En de wind met de wolken zwiert De donder zijn roffel laat horen De bliksem zn spel speelt in de lucht Zit ik binnen met de houtkachel aan Mn benen opgerold en ik slaak een zucht Ik kan deze maa...

Hoeveel zo'n hittegolf ons toch ontnam: Je weet niet wat je met zulk on-weer aanmoet Veel nieuws dat steeds komkommeriger aandoet Wanneer het überhaupt al tot je kwam Niets inspireert nog en niets is nog boeiend Lamlendig zijn is dodelijk vermoeiend

verdoken in haar wereld laat zij amper dromen toe hoor je enkel nog de stilte in het kloppen van haar hart zoekt een traan naar wegen in de weerspiegeling van hoop dat wat haar ooit ontnomen laat verlangen naar de dood waar het leven is doorbroken tijdloos vergaan die nacht haar kind v...

Een aantal van je laatste foto's heb ik even gescand om te zien of ik de droeve blik kan bewerken zodat de twinkeling waarmee je mij zo graag aankeek weer even terugkeert wat ik ook probeer welk programma ik ook gebruik, het beeld zal nooit meer zijn zoals het ooit is geweest

Vlinders in de tuin Prachtig mooie kleuren Strijken neer op bloemen Verleidelijke heerlijke geuren Die kleurenpracht zo warm Beschenen door de felle zon Breng mij eventjes terug Waar onze liefde eens begon Een gevoel niet te beschrijven Als vleugeltjes die je hart strelen Zuiver als de...

Mijn mond sprakeloos klanken verloren tussen licht en duister laten zinnen zweven zoeken een weg naar het onbereikbare de wil om te aanvaarden dwaalt doelloos door wanhopige gedachten naar het zijspoor verduisteren het zicht op de toekomst waar gevleugelde woorden sam...

Ik mag niets zeggen dus ik fluister woorden In de schittering die kaarslicht heet Alles om ons heen lijkt donker en verlaten slechts een viool speelt een zachte melodie Je hand in de mijne verstrengeld samengebonden, krachtig je lacht van binnen waar vlinders huizen Elke kriebel of...

VOOR EDITH... Helemaal alleen op je verjaardag, is toch niemand graag.. Toch is Edith van "hartenkreten" dat wél en nog wel vandaag... Járig én alleen, kind en man van huis, viert ze in d'r eentje haar geboortedag... Alleen thuis... Haar leeftijd wordt hier niet verme...

dek me toe, Osaya bevang me met je adem van hars sluimer in de drang van stilte draag me over aan de goden van weleer het is nacht, Osaya de sterren deemoedig bewaren het geheim van ons verlangen de wind zwijgt over ons lot beken, Osaya hier in het zand van de gestrekte woestij...

Evenals een roos had jij je gewapend met doornen ik ben er heel behoedzaam tussendoor gelopen en vond onder het vlijmscherpe pantser een kelk vol honing waar ik me dronken aan drink

Laten We Dansen... Maar Wals Niet Over Me Heen...

Ik heb een kat, nou én, zult u nu zeggen. maar over dat dier is wel iets uit te leggen Een kat hebben is niet abnormaal maar mijn kat dat is, een apart verhaal Als ik lach loopt hij met z'n staart omhoog Als ik huil houdt de kat het ook niet droog Als ik ga eten gaat hij naast me...

Hij was 35, zij was negentien Verliefd tot over haar oren Ze kon alleen hem nog maar zien En zijn mooie woorden horen Ze gingen trouwen, een *mooie* dag Hij als grote overwinnaar Dat zij die blik niet zag? Dat was best een gevaar Nu twee jaar later, is ze alleen Gedeukt, gebeukt, gelate...