Alle inzendingen

Herinneringen, die in m'n hoofd blijven rondzweven, rotte dingen, ik zou ze een klap willen geven. Separeercellen, geen eigen wil hebben, het blijft me kwellen, het wil maar niet wegebben. Het behoort tot het verleden, het is voorbij, maar het komt terug in het heden, en is toch niet...

Ik bleef maar hangen in het verleden toen alles mooi was en zo goed nu moet ik naar mijn toekomst kijken 'k heb door mijn liefde voor jou geboet. Ik wil vergeten wat je bent geworden vergeten ook wat je hebt gedaan 'k wil de herinnering bewaren dat ik als maatje naast je mocht staan. ...

De strijd leek al gestreden, het afscheid was nabij. Het leed leek al geleden, het leven leek voorbij. Het afscheidsgedicht geschreven, daarover voel ik me nu schuldig. De dood had niet echt haast, en het leven was geduldig. Een operatie zou je helpen, voor ieder totaal onverwacht. Dat...

Gedurende ontelbare heldere momenten Bekruipt mij het vreemde gevoel Dat ik je al jaren ken Voel de adrenaline die ons weerzien Duizend keer zo mooi maakt Als het transparante schijnsel van de volle maan Mijn hart klopt sneller dan het licht Terwijl jouw handen rode plekken achterlaten O...

De aversie tegen mijzelf Compleet verdwenen Door de blik die jij me toewerpt In de geur van bier en zweet Vergeten wij de buitenwereld Genietend van de onuitputtelijke kracht Die ons samenzijn versterkt Onbevreesd verschuilt de rat zich In de lieflijke klauwen van de tijger Opdat nieman...

Hoe is het mogelijk Te klimmen uit de bodemloze put Van mijn gevoel Levenslang heb je mij gegeven Mijn ziel ligt in jouw handen Nooit zal ik de korte tijd Dat mijn leven perfect was Vergeten Ik hou van jou Met heel mijn hart En zal dat altijd blijven doen Tot in de Eeuwigheid

Rond de klok van zeven Brood en koffie als ontbijt Het is weer bijna tijd De arbeid roept je naam Om twaalf uur precies Even tijd om te vergeten Even rusten, even eten Rustig kijken uit het raam Aan het einde van de dag Het is al over vijven Nog even werken, even blijven Het werk is b...

Dan is het zover de laatste fase balans op nul gesteld handen vullen zich met werkelijkheid met zaden dode takken aaibaar wild de adem zoekt verlenging maar niemand kent de maat ik plant bomen die als ze groot zijn zaden strooien die tot bomen ontkiemen die als ze groot zijn zaden ...

warm lichaam zacht en rond mijn lippen spelen met jouw mond ik blijf strelen jouw fijn lijf en voel je... momentje, de bel gaat

zoveel gedacht de laatste tijd nu ben ik mijn gedachten kwijt 't was te zwaar, die lange strijd die woedde in onzekerheid... veel piekeren had niet veel zin en bracht ook zeker geen gewin maar 'k zat er zo geweven in mijn moeder vocht, als een leeuwin de strijd is nog niet echt beslech...

De lucht is blauw en ieder giet zich vol. De picknick staat in 't teken van de zucht naar sterkedrank; die is niet van de lucht. Naast stemming stijgt het peil van alcohol. Bij klare hemel spreekt men klare taal: jeneverlucht, ze lallen allemaal.

Verlangend naar vroeger Verlangend naar wat ooit was Alles leek toen beter Maar vroeger is nu as Over tien jaar van nu Zal ik weer weemoedig staan Dat vandaag geweldig was Maar ook dat is dan vergaan Vroeger is slechts as

Dat het dichterbij kwam, daar waren we wel zeker van. Als duin zou het in ons huizen. En al vielen meeuwen vaak uit wolken, het was er, naderde en naderde. Zoveel wisten wij. Het pad, zeker, we tekenden het. Zo zou het zijn. Alles was in kaart gebracht en dan zouden we gaan. Veters gestr...

buiten het seizoen rimpelen de appels in mijn palm er is van alles aan de hand de vruchten kruimelen tot geroezemoes het bot splintert van het been de turven zijn te hoog ik leen de kat uit aan een Duitser "ach mann du" laat mij maar alleen er moet nog wat gebeuren vandaag het li...

ik weet niet wie jij denkt dat je voor je hebt ik ben niet meer dezelfde vrouw ik weet dat je hier genoegen in schept maar vergeet het maar gauw ik laat me niet meer ringeloren niet meer vernederen door jou ik wil je woorden niet langer horen ik dacht dat je dat nu wel weten zou tuurlijk...

Weer voor het niets geplaatst de verschrikking daarvan maakt het moeilijk te geloven dat alles beter gaat De zon schijnt mateloos de bloemen geuren rijk Naast mij ploft een zeemeeuw neer dood, kreeg een hartaanval daarboven

ik zag je onbelast verrekend je verleden een stil verdriet om wat je achter liet vliegen zou je moeten als een vogel vrij gebonden ben je voor een deel aan mij pijn legt vrijheid zwaar aan banden spijtig geef ik jou mijn handen ik kan er niets mee doen niet eens een ...

Mijn kat die zit te waken bij mijn vissenkom hij kijkt dan strak naar binnen hij kijkt niet op of om. Zo zit hij strak te loeren naar dat vissenbeest als die maar wat naar boven kwam was die er echt geweest. Zo zit hij dan te waken en soms wel urenlang het vissie dobbert rustig voort ...

Een druppel regen Loopt langs het raam naar beneden Een traan baant een weg Over een wang Een hart gebroken van verdriet Omdat het werd verlaten

Twintig eeuwen toespraakadviezen hebben weinig fundamenteels toegevoegd aan de klassiek-retorische exordiale inzichten; de meest opvallende innovatie is de huidige aandacht voor spreekangst.

een open zon schuift voorzichtig de glazen ochtend wat opzij terra tegelt voor me uit de reuzenvlinder met `t boze oog klapt tegen dood en plastiek aan opzet pint zich vast in mij ik kan er moeilijk stil bij staan stoelen hangen rond de tafel waarop een hoekig kistje prijkt de ooievaar kl...

Jouw heerlijke lichaam Ik wil je beminnen Ik ben niet bestand Tegen je geslepen zinnen Je prachtige woorden Die ook andere ego’s mochten strelen Dat het tijdelijk is Kan me niet eens meer schelen Dan ga ik maar keihard op mijn bek Dat doet toch nooit zoveel pijn Dan dat ik ...

Hijgend bekeek hij het resultaat van de hevigste woedeuitbarsting uit zijn 52-jarig bestaan. Verbijsterd over zijn eigen gedrag. Ze lag op de laminaatvloer die hij vorige week nog zo netjes gelegd had. Uit de gapende wond boven haar linker oog stroomde het rode vocht over het resultaat van anderha...

Bij oma eet ik pinda’s Bij opa proef ik worst Bij tante steel ik snoepjes En bij kroegen krijg ik dorst Ik lijk die hond van Pavlov wel Reageer bij ieder beeld Laat me willoos weer dresseren Ook al is de kiek vergeeld Je geest is een computer Zegt mijn psychotherapeut Wat op je harde...

Het olympisch vuur was even in ons landje Inge had de fakkel stevig vast Het slechte weer gaf wel wat overlast Maar toch kwam er een pre-olympisch brandje Dat kon, het echte vuur was bij de hand Dat brandde fel oranje en constant

Nee, voetbal is geen oorlog. Voetbal is opera.

Onder het licht van een volle maan, wordt passie vloeiend bedreven. Lijven hunkerend naar elkaar, laten weer voelen het mooie leven. Spanning doet zweten, klamme handen trillen... stemmen in mn hoofd, willen het genot doen gillen. Het donkere weer licht gegeven, door ogen die stralen. ...

Door het duister struin ik in de dieptes van mijn ziel om mijzelf te vinden in een altijd draaiend wiel één met oneindige verhalen hier is waarheid vergezocht en ik loop maar wat te dralen op mijn eeuwigdurende tocht

Het komt ineens zo puur en onbeschrijfbaar en voor 100% Maar gaat het weg of blijft het daar?