Alle inzendingen

Plakkerige hoeken van 180 graden Keer jij ze de rug toe? Draaiende gedachten laten niets los De macht der getallen ligt voor het oprapen Een dikke streep door de rekening van hen die bestaan Is dit het einde?

Mijn wereld ligt in duigen. Kan het even niet aan. Ik mis je zo. Hoe moet ik nu verdergaan? Plotseling was het over, maar het is niet echt voorbij. Ik voel nog zoveel liefde, ook al is het niet meer "wij". Het is beter zo, zei je, maar is dat echt waar? Kunnen wij verder met ons leve...

Zij wandelde langs blauwe open luchten Langs hemels vol met zwart omrande wolken en slaakte duizend zuchten Openheid en ruimte had zij nodig De afstand des te meer De klanken van herinnering deden nog vaak te zeer Alleen met wind en met geweten met troost voor eigen ziel moet deze we...

waar ik mijn grenzen verleg verder dan dromen op zoek ga naar wensen de sterren voorbij zie ik jouw beeld in het zonlicht verloren kijk jij mij aan door nevels heen ontdek ik leven in stralende ogen het eind van mijn dromen ligt in jouw hart

Het leven is als een weegschaal, steeds maar zoeken naar balans. Het gaat met je aan de haal, maar geef het toch een kans. De balans slaat wel eens door naar de goede of de slechte kant. Het is altijd ergens goed voor, maar hou het wel in de hand. Zwem niet tegen de stroom in, het is z...

"Lief, ga dan mee en omarm me, omarm me.. en breng me nergens heen.." Schallen de woorden van Blöf uit de speakers.. Stil rollen mijn tranen geruisloos Wetend dat mijn verleden een puinhoop is En laat mij troosten door de muziek "Lief, ga dan mee en omarm me, omarm me.." Stilzwijgend l...

Z'n vriendin had een handboor besteld, maar hij twijfelde aan d'r verstand en bezwoer: 'Het is weggegooid geld, want je hebt al een gat in je hand.'

handen klapten applaus tegen muren ze haalde nog eenmaal fel uit intieme suggestie van heupen borsten voluit schreeuwen werd stil staren indringend adem ging stotend hijgen werd dwingend ze keek in hun ogen lachte laatdunkend hun onderbuik uit

Hier ziet u op de foto van het jaar Hoe al die Irakezen zonder kleren Hun best doen onze rugbysport te leren; Dus duiken ze gezellig op elkaar. En als u soms uw ogen niet gelooft Dan krijgt u ook een zak over uw hoofd.

Het was de nacht Toen alle wolken te begraven gingen. Ik zat waar een rivier ging en er hingen Treurwilgen over mij, waardoor de wind Zoet en zoel weende tranen als een kind. Het was zó een rivier tussen twee dijken Als uit de bergen springt en door de rijken Van Duitsland en van Holland na...

Bij een val Of een sprong… Wie zal het zeggen En komt het er op aan? In elk geval Was het gevolg: Bewegingen verlamd En de ogen dood. Zijn wereld is Gedragen worden. Transport Binnen nauwe grenzen: Muren van één kamer Eén huis. Nat groen gras En water van een spuitend fontein...

Ruim een jaar geleden ging het ineens helemaal mis met me, ik viel bijna van de ene op de andere dag in een diepe depressie, ik kon niet of nauwelijks slapen en eten en was heel geagiteerd en geëmotioneerd, ik moest bijna elk uur van de dag huilen en alles overweldigde me in zo'n sterke mate dat h...

Er staat in Bill Clintons memoires Dat elke stagiair een gevaar is Want als hij zo'n vrouw Weer aanraken zou Dan weet ie dat hij de sigaar is

Binnen het domein van de gevoelens is er geen verschil tussen het werkelijke en het denkbeeldige.

Zoals het daar staat Nog steeds trots verheven Hoewel het al vergaat Een heel mensenleven Vluchtige blikken Langslopende mensen Ze laten je stikken Voldoet niet aan hun wensen Eén blik is vasthoudend Langer dan een moment Bijna benauwend Maar de ogen schijnen bekend Een vage herin...

geluiden van de wereld sluipen bij je binnen mag ik de dag dat het licht verblindt schaduwen met zinnen over aardse schatten die je in gefluister vindt van kleuren op muziek die zingen in bestaan mag ik de nacht dat bang duister schijnt tegen alle donker ingaan met stille straaltjes ru...

ik draag je naar het water geef je wangen kleur het zout doet pijn vervangen vernevelen tot geur ik draag je naar de bossen geef je longen lucht de zon doet jouw verlangen verpakken in een zucht ik draag je naar de bergen geef je lichaam rust de sneeuw zal langzaam smelten verdampen ...

Jij was en bent mijn basis Jij leerde mij eerlijk te zijn Jij was er voor mij elke keer Ik kan niet leven met dit geheim Ik vraag één ding, wil jij er nu ook voor me zijn Als jij er op dat moment niet was dan was ik er nu niet meer Aan jou heb ik mijn leven te danken Je maakt me ondanks...

Ze is heel stil Ze praat niet Ze doet kil Het lijkt alsof niemand haar ziet Ze lijkt klein Maar van binnen is ze groot en sterk Ze lijdt pijn Ze heeft het altijd druk en doet goed haar werk Verlegen is ze ook Soms ook een beetje bang Soms wou ik dat ik in haar gedachten dook Hoe lang...

Twijfels komen soms op als een onverwachte golf niet bij machte je te verzetten of gewoon met daadkracht die onzekerheid te pletten. Ze kunnen ook werken als een zon niet zomaar een misschien maar om gewoon iets in een ander licht te zien.

Als je hoofd en je hart de juiste richting opgaan hoef je je niet druk te maken om je voeten.

In het Woord, aan ons gegeven is 't onzegbare beschreven en het helpt ons te beleven wat ver boven, buiten is. Bij een volk met vreemde zeden, levend in een ver verleden, kwam dit Woord als naar beneden, toen reeds een geheimenis. Daarom valt niet te vermijden, dat het vaak, in later t...

nee, en nog eens nee u bent ons niet tot last niet verdrietig zijn, mam u bezorgt geen overlast! altijd zorgde u voor ons altijd was u daar altijd troostte u zonder commentaar... nu zijn wij eens aan de beurt om voor u te zorgen het is onze plicht, hoor ma u wat te verzorgen... sam...

Ik voel me enkel in de stilte thuis, ik ga er steeds maar heen. Ze lokt me met haar schaduw, met fluisterende stemmen van fluweel. Ik kan daar schuilen in verzonnen dromen, in helder licht dat ik heb verloren. Starend naar de chaos in mijn hoofd, luister ik naar mijn tranen, zo rusteloos....

seconden tikten weg ik volgde en opende stapte drempelloos een universum in met mij als nieuw begin in omzien zag ik heden tot verleden tuimelen structuur in entropie herinnering vertraagde tot totale empathie geen adem om geluid te dragen, geen vragen want het weten is er al verge...

in de stille kamer onder strak gesteven lakens en een sprei van linnengeel je lichaam uitgeput je ogen vaalblauw langs de einder heen staren in de eeuwigheid zachtjes streel ik je gelaat heel even nog een laatste kus want afscheid nadert voorzichtig sluit ik je ogen nu mag je altij...

De emancipatie van gehandicapten zal pas compleet zijn wanneer de Paralympics worden afgeschaft.

't is Lente! Lente! Het feestgeschal Van 'Lente! Lente!' Klinke overal! Hoe geurt de wasem Der berkenspruit! Hoe zacht is de asem Van 't vriendlijk zuid! De bijtjes dragen Weer honing aan; De tortels klagen; De wachtels slaan. In weide en dreven - In vliet e...

Ik breng een serenade aan de sterren en zing een lied voor de maan die met z'n allen daar boven samen aan de hemel horen te staan. Wie zou mijn lied willen horen dat ik breng aan het mooie daar boven wie zou ik er mee kunnen bekoren wie zou de tekst van mijn lied geloven ? Al is de nach...

We hadden een muis. ’s Nachts kwam hij ritselen in de papieren zak vol hondenbrood die eens vergeten op de keukenvloer was blijven staan. Vanmorgen was de zak leeg. Tussen de kruimels was hij blijven zitten. Hij keek ons aan door de geknaagde gaten, Zuchtte zwaar, was dood.