857 resultaten.
Het grootste cliché?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Wie is er tegenwoordig eigenlijk niet "beperkt"?
Gezegd moet worden dat een wereldberoemd filosoof uit de Oudheid, namelijk Seneca, als niemand anders vastgesteld heeft dat zelfs het grootste genie per definitie zijn/haar beperkingen kent: "Nullam umquam exstetit magnum ingenium sine aliqua dementia" ("Er heeft nooit een groot genie bestaan zonder…
Een "Mission Impossible" bij "De Carrousel"
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
456 Hij zou gekomen zijn naar het terras van "De Carrousel"; daarvan had ik zeker kunnen zijn en hij zou in het gezelschap zijn van zijn Golden Retriever. Aan de telefoon had hij verklaard "dat ik niet aan hem voorbij zou kunnen zien" De vraag was bij mij gerezen of hij zo corpulent was. Ik zou het nooit weten want ik zei "nee".
Ik zou hem nooit…
So close to me and yet so far away........
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
621 Onze levens ontrollen zich als het ware parallel aan elkaar. Ze is zo dichtbij en vaak zo ver van mij. In de avond schemert het licht door onze beide glazen deuren en dan is ze daar, in het andere appartement, bezig met onduidelijke werkzaamheden. Ze is nog jong en draagt haar jeugd als een aureool. Ze is mijn onbekende buurvrouw.....…
Een mislukte sollicitatie (vervolg)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
562 Niet voor niets komt de dame die ik bezoek uit Den Haag. Het is "mevrouw" vóór en "mevrouw" na in ons gesprek.
"Wilt u een kopje koffie, mevrouw?" "Wilt u een stukje gebak?"
Haar pontificale villa omringt haar als een mantel van steen, marmer en pluche, die echter niet kan verwarmen. Het levenloze, maar chique meubilair roept herinneringen…
Voor Degene die mij bleef/In het kleine dorp in Biezenmortel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 Een taxi spoedt zich voort. De bomen staan als het ware in afwachting van een veelbelovend nieuw seizoen als zien zij uit naar een lente die nu spoedig aan zal breken
Een klein "dorp" dat gesitueerd is op een terrein buiten onze stad, te midden van bossen en landerijen biedt sinds jaar en dag met haar paviljoens onderdak aan uitzonderlijke bewoners…
De harde grond van het leed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
523 Ze staat met het blauwe, fluwelige hoedje op het lange haar dat haar hoofd siert als een chique, elegante baret en dat haar welhaast verandert in een portret van Rembrandt vlak bij de vergrendelde zware deur die moet dienen om haar wanhoopspoging te verijdelen, zo grondeloos en grenzeloos eenzaam. Een kwetsbare vrouw, verloren, verweesd. Vertwijfeld…
Doktersbezoek (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
590 Het pand aan de Spoorlaan dat op haar glazen gevel optimistisch in witte, kapitale letters de benamingen "huisarts", "gezondheidscentrum" en "apotheek" draagt, ligt ingeklemd tussen de overige bebouwing. Als men het van de buitenkant beschouwt, kan men nauwelijks vermoeden dat het op de eerste verdieping een wachtkamer herbergt die bereikbaar…
"Psychiatrische Observaties" / De Hemel der Liefde
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
537 De C.-straat vormt een krocht, een langwerpige, trieste, uitzichtloze trechter, omzoomd door bouwvallige huizen. Helemaal aan het eind hiervan bevindt zich het huis van F., mijn manisch-depressieve vriendin. Hier legde ik vaak mijn bezoeken aan haar af. Met haar lange, lenige, elegante, beringde vingers draaide ze gewoonlijk de ene sigaret na de andere…
"Making love to strangers"
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
753 We zaten samen op de achterbank van een deeltaxi die ons vervoerde vanaf de paviljoens van een inrichting voor zwakbegaafden waar ik mijn broer had bezocht. Mijn broer was opgetogen geweest om de Donald-Duck-boekjes en om de chocolade die ik hem gebracht had.
Mevrouw naast me in de taxi wierp blikken in mijn richting waarmee ze klaarblijkelijk wenste…
Liefde in een achterbuurt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
539 Soms passeert mijn taxi nog altijd de Tilburgse achterbuurt en het kleine huisje; het miezerige verdiepinkje dat mij eens zo vertrouwd en bekend was.
Daar kwam de gigolo haar lusten opvijzelen en daar vierden we eens Kerst, Nieuwjaar en de verjaardagen van mijn vriendin en daar bracht zij haar laatste levensjaren door, steeds verder gesloopt door…
Een verrassende ontmoeting in de supermarkt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
660 Plotseling stonden we tot mijn verrassing oog in oog in de supermarkt. Ze droeg een rozerode jas en verklaarde dat ik haar eens geïnterviewd had en wel betreffende haar geboorteland Argentinië.
Mijn werkzaamheden voor de Wijkkrant lagen ver achter me in de diepe krocht dan wel in het ravijn van mijn verleden. Ze was een van de velen die in lang vervlogen…
Flower-power, hippiecultuur et cetera
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
503 In die jaren waren de hippies over de wereld uitgezwermd en niet slechts San Francisco was het brandpunt geworden van "love and peace" en "flower power".
En zelfs onze goede en dierbare provinciestad kreeg een klap van de molen. In een kapitaal herenhuis aan de Korte Heuvel kwam men samen tot diep in de nacht en de atmosfeer was vergiftigd met…
Van de vrouwenliefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
465 Mevrouw draagt een min of meer mallotige ruiten baret, halfzijdig, scheef over haar hoofd gedrapeerd. We bevinden ons voor de glazen deuren van de supermarkt die spoedig open zullen schuiven en mevrouw wijst op een gekleurde meneer die daar eveneens staat te wachten, die ons ook blikken waardig acht en die volgens zeggen van mevrouw zijn handen graag…
"Engels" walsen met Simon
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
526 Ik was achtentwintig. Het lokaal van de dansschool lag enigszins afzijdig van de Korvelseweg en het was bereikbaar via een binnenplaats.
Ik droeg de tafzijden jurk. Simon wilde alsmaar "Engels" walsen. Het zij ook toegegeven dat ik op de hoge plateauzolen moeilijk door de bocht kwam bij de foxtrot.
Bezorgde Tilburgers die de zitjes bezijden…
Kinderen van de zomer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 Als de zomer op komst is en de maanden mei en juni ons welhaast overrompelen en verrassen met mildere temperaturen en met een nieuw, weldadig licht dat de wereld koestert en streelt, zijn ook de verjaardagen van mijn arme, geschonden broer en van mijzelf aan de orde.
Zevenenzestig jaar geleden, in die wonderbaarlijke meimaand van 1958 schonk mijn…
Samen op weg naar een nieuwe zomer?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
479 De dame naast mij bij de bushalte droeg een witte hoed of pet met klep, vermoedelijk uit linnen vervaardigd en speciaal ontworpen of geschikt voor zomerse dagen en inderdaad mochten we op de middag van onze ontmoeting onverwacht al hogere temperaturen begroeten.
Toen mevrouw het hoofddeksel even afzette, werd een krans van grijs haar zichtbaar die…
Curieuze posters op de Schouwburgring
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Het zijn toch wel merkwaardige wandvullende levensgrote posters die zijn aangebracht tegen de wand van de winkelgalerij aan de Schouwburgpromenade.
Is het onvoorstelbaar en te gewaagd om te stellen dat de clichés welhaast ongeremd als mitrailleurvuur dat rolt van de tong en van de lippen van zovele burgers hier zelfs "visueel verbeeld" zijn?…
Berichten uit een Zorgcentrum (vervolg) / Na de verhuizing
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
479 Nooit meer zal ik de geur van de muffe gangen opsnuiven van het "oude" Zorgcentrum waar een enkel gedateerd en waardeloos schilderij aan de wand hing. Of de lange tafel waaraan een Indonesische mevrouw niet uitgepraat raakte tegenover haar medebewoners over het zonlicht, dat haar jeugd heeft overspoeld in het verre, tropische land achter de horizon…
Ontmoetingen in het openbaar vervoer (vervolg)
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
450 Ze sprak op een danig onverstaanbare manier, waarbij haar bruin aangeslagen ondergebit zichtbaar werd. Ze had naast me plaatsgenomen in de bus die zaterdagmorgen en ze vormde mijn enige aanspraak en/of gezelschap, dus antwoordde ik maar met "ja,ja" en "nee,nee" zonder een opmerking te plaatsen over het onbegrip en de onverstaanbaarheid die haar…
Een eendagsvlieg dan wel een oudgediende / Oppervlakte dan wel diepgang
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
748 Aan de oppervlakte van meren, zeeën en rivieren woedt en kolkt vaak het exuberante schuim maar dit bedekt slechts de oppervlakte.
Tweeënzeventig van mijn levensjaren passeerden, vlogen voorbij, maar de gebeurtenissen, omstandigheden en ongelukken stapelden zich op als een onzalige blokkentoren waarvan de instorting maar al te nabij is of schijnt…
Een dubieus parcours
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
427 Plotseling ben je opgedoken uit mij voorheen duistere, onbekende contreien en op de valreep, toen onze levens zich al voor tweederde ontrold en geprofileerd hadden, maakten we kennis.
We volgden het parcours van je leven met terugwerkende kracht en we bezochten de gedenkplaatsen, de staties van je jonge jaren en van je volwassenheid.
Daar was…
Een grijze dag in Biezenmortel of; de kaarsjes van de kastanje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Het is een grijze dag in Biezenmortel. Onder een dichtgetrokken, grauwe hemel staan berkenbomen zij aan zij op het terrein van de inrichting en even verderop zie je de weelderige kruinen van kastanjebomen, verlevendigd door vele witte kaarsjes.
Binnen in de paviljoens, die fantasierijke namen dragen, vindt het vierentwiniguursbedrijf van de zwakzinnigenverpleging…
Mijn kennismaking met Emma ten Bikkel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 Op een winterse dag - waarop de wegen besneeuwd waren en de sneeuw zich had gehecht aan de dakpannen en aan de rozen die overgebleven waren in het late seizoen en ze voorzag van een spierwit, duimdik laagje ijs - maakte ik voor het eerst kennis met Emma ten Bikkel. Ze zou mijn nieuwe bovenbuurvrouw worden. Zij leek me overspannen en overstuur en viel…
Herinneringen aan mijn "Rotterdamse" tijd
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
480 We schreven negentiendrieënzeventig. Ik had de leeftijd van twintig jaar bereikt.
Het leek vrienden die over mij waakten gunstig als ik eens bij wijze van proefneming de veilige omgeving, de beschutte cocon van mijn ouderlijk huis zou verlaten om de gewenste zelfstandigheid te ervaren en te verwerven die een grotere mate van onafhankelijkheid en…
Spuugzat van haatzaaiers
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
586 Om tegenwoordig het hoofd boven water te houden, moet je als individu wel alle wereldwijde, schokkende gebeurtenissen weten te vergeten, anders word je een wandelende martelkamer of een Weltschmerzsoldaat. Jezus liep ook niet de hele dag met alle ellende van diverse mensen te sjouwen, want loslaten is de kunst en dat weet menigeen.…
Stervensbegeleiding?
dagcolumn
4.8 met 5 stemmen
1.201 Hij vindt dat D66 zich moet opstellen als kampioen van de autonomie van het individu.
De kritiek van Jansen van Galen snijdt zakelijker hout dan die van Reinders.…
Heilige twijfel
dagcolumn
4.7 met 7 stemmen
725 Dat maakt van elk individu een kunstenaar die zichzelf schept. Je hoeft geen Mathilde Willink, David Bowie of Lady Gaga te heten om je eigen ik gestalte te geven. Ben je wel kunstenaar, dan bouw je je creatie naar buiten in de vorm van literatuur, beeldende kunst, muziek of levend kunstwerk.…
Identiteit
dagcolumn
4.2 met 8 stemmen
1.098 Hoe meer wij ons identificeren met een groep, hoe meer die groep wordt deel wordt van ons zelfbeeld, en hoe vager het onderscheid tussen de groep en het individu.’
Op een doordeweekse dag fiets ik naar mijn werk en groet onderweg allerlei mensen, die ik niet ken, maar wel dagelijks tegenkom.…
Geheim van vrouwelijke schoonheid
beschouwing
4.6 met 7 stemmen
1.578 In onze genen staat geschreven dat een mooi gezicht en lijf de kans op een gezond individu en nageslacht vergroot. Dit is gebaseerd op een miljoen jaar ervaring van de soort. Mannen komen op mooie vrouwen af als insecten op bloemen, niet verwonderlijk want de drang om de soort in stand te houden is groot.…
Mededogen.
beschouwing
2.7 met 20 stemmen
1.526 Ieder facet van het menselijk denken en doen wordt bepaald door een energetische verbondenheid die het individu aanstuurt als onderdeel van en in samenhang met het geheel als de som van alle individuen.…