Alle inzendingen

Als nachtmens heb ik al jaren mijn ritme te pakken, ik voel me net een mijnwerker in de stilte van de onderaardse gewelven of een mol of een vleermuis. Ik gedij bij stilte, dan kan ik mezelf zijn, niet overdag met al die stoorzenders, lawaaimakers en dolgedraaide workaholics, die de nacht mijden als...

''De bus komt er aan, Mien.'' Ze stapten in. Gelukkig was achterin nog een plaats vrij en hij nam plaats naast een deftige dame. Mien zat achter hem naast een bejaarde heer. Hij vond de dame er aantrekkelijk uitzien. Ze droeg een groen mantelpakje en een beige hoedje schuin op haar hoofd met ee...

Soms zie je van die jonge meiden die strak voor zich uitkijken. Bijna boos. Quasi boos. Dit kunnen deze meiden heel goed hebben. Het maakt ze zelfs interessanter. Lees: mooier. Er komt een leeftijd dat dit niet meer opgaat. Dan doe je er goed aan om iedere dag met een glimlach op de lippen d...

Toen ik kleiner was dan nu, woonde er vlakbij mijn ouderlijk huis een Marokkaan van rond de 60. Ik noemde hem stiekem Mohammed omdat de kans groot was dat hij echt zo heette en het ook wel een klein beetje stoer was voor een snotneus van 11 om iemand binnensmonds Mohammed Mohamed Mohammed te noemen ...

Door het vertrouwde ritme van de gemeenschap vergat Amiera soms even dat ze een prinses was.

Trring! Zielstraoh.. Dag pap.. Halbe mien jong! Hou ist in stad? Mieters pap, hest mie op ’t kiektoestel gezien? Krek jongen, en weet oe wat..in kleur! Wát nou, heb ie kleur tv? Ja en ook meteen 3 kanaolen. Nou nou, ’t kan weer niet op daor.. Ja, voor mie kon ’t ook wel wat minder h...

Op een zoele zomeravond liep de oude baron wat rond in zijn grote tuin, die je wel een park kon noemen. Met vreugde keek hij naar de wingerd en de klimop, die bijna de hele achtergevel van zijn kasteel bedekten. Een nauwelijks hoorbaar zuchtje blies vlak over de grond. Zilveren rillingen gingen doo...

Een enkele keer wil de redactie nog wel eens een bewering plaatsen, die kant noch wal raakt en die zelfs niet op zijn minst als doordenkertje zou kunnen fungeren. Het feit, dat u deze tekst kunt lezen is daarvan het, weliswaar enigszins paradoxale, bewijs.

Literatuur gaat maar door, ook zonder mij, daar stoort het gegeven zich niet aan, zo heb ik vele grote namen zien gaan, terwijl de drijfveer intact blijft, anderen het stuur overnemen en nieuwe koersen inslaan. Eens ontstond de boekdrukkunst en zo de eerste publicerende schrijvers. Nu schrijft bijna...

Zeven jaar was Japie en hij hield veel van zijn opa Gijs, die schuin aan de overkant woonde. Opa was nu alleen, want Trijntje was een half jaar geleden plotseling overleden. Japie en zijn ouders en verdere familie waren diep bedroefd, ze was zo'n lieve oma. Maar het leven ging verder voor opa en ge...

Niet drinken is net als wonen in Almere. Je moet het voortdurend aan iedereen uitleggen.

Een wildplasser in het Gangetje heeft een pink van de politie gebroken. Ze vroegen hem terwijl hij stond te plassen wie hij was. Maar omdat de man niet kon aantonen dat hij was wie hij zei dat hij was werd hij ingerekend. Eenmaal op het bureau nam hij driftig afstand en brak daarbij de pink van een ...

Schrijvers die er een gewoonte van maken om personen of groepen af te kraken omdat ze er populair mee kunnen worden zijn geen knip voor de neus waard. Een schrijver moet echt zijn en ook zijn hart laten spreken. Wie niet echt is, is gezien.

Tjonge jonge, ik sta toch op met een pestbui na een goede nachtrust. Goede Morgen! Het is al weer een tijdje geleden dat haar scherpe woorden me raakten. Ze galmen bij tijd en wijle nog steeds door mijn hoofd en in mijn hart: “Ach, ik denk: het is Qieneke maar”. Oordeelt met een rechtvaardi...

Even een open-deur intrappen, als ik stel; ik ben een heiden, maar niet praktiserend,wat ben ik dan? Ja, kwam zomaar in me op, iemand een idee, simpele vraag of toch niet?

Al mijn herinneringen zijn in het Arabisch. Ik ben net een papegaai. Verliezen papegaaien dan nooit hun geheugen?

Het drama van het melodrama is dat het meestal over levensechte drama’s gaat, terwijl het gewone drama vaak maar een kunstig schepsel is, waarvan het enige echte drama in het scheppen zat.

Ik droomde... Ik droomde dat ik met haar in een duinpan lag en eerst haar handen begroef en toen haar voeten En toen ik haar geboeid en weerloos zag begroef ik ook mezelf om haar weer te ontmoeten De duinpan werd dieper dan de schoot der zee en het zand liep op tot hoge golven Ik dacht da...

In deze zielige imbecielenkolonie met getatoeëerde bierbuiken, piercings door wangen en tepels, waar zelfs de postboden beroofd worden tot de lichtbruine elastieken aantoe, waar straatstenen weggesleurd worden, glas overal in scherven gegooid (ik vermoed door overwerkende fietsenmakers), beperk ik ...

Zonder televisie, zonder radio, zonder computer, zonder krant, zonder reclameverderf, zou mijn leven heel wat rustiger verlopen. Als ik geen weet heb van de wereldse beslommeringen, heb ik vast minder stress en slaap ik beter. Dan nog bescherming tegen knetterende brommergeluiden en zo en ik zit in ...

(voor Charlotte Brontë (1816 - 1855)) Toen je vijf was, stuurde je harteloze vader je naar een kostschool samen met drie van je zussen, een kostschool speciaal voor domineesdochters, gunst, dat die er bestond, alsof jullie bijzonder behandeld moesten worden, terwijl jullie anderszijn er slechts ...

Al in mijn early fourties begon de HRM unit mij te wijzen op de naderende ouderdom. ‘Onderschat het niet hoor, het valt niet mee.’ De jongens en meisjes van de unit stortten hun pas geleerde knowhow uit over mijn hoofd. Op dat hoofd by the way groeide nog geen enkele grijze haar. Mij werd echter...

'Is het moeilijk voor een Arabische vrouw om te scheiden?' 'Praktisch niet, maar mentaal wel.'

Ik zou heel erg graag iets fouts willen mededelen en daar dan knalhard achter gaan staan. Zoiets van 'Osama en Obama zijn lief en hebben het beste met u voor'. Neen, toch maar niet. Mensen die de touwtjes in handen hebben moeten geconfronteerd worden met de strop. Kijk, dat klinkt al beter. Bea...

Daar is ze weer, de grote volle maan en haar licht van de zon. Prachtig om haar te zien. Haast heeft ze niet, langzaam zie ik haar vanuit mijn raam langs de hemel gaan en dan zich achter een hoge boom verschuilen. De hemel is helder en ook de sterren komen als het donker wordt. Dan ga ik fantaseren ...

(voor Anne Brontë (1820 - 1849)) De maîtresse van de antiquair vergat dat haar verboden lingerie te nieuw was en ze stond al gauw op straat tussen de uitverkoopartikelen, waar haar zussen haar vandaan rukten. Zonder moeder was haar vader nog norser dan hij van nature al was. Waar ze haar blote ...

ik ben gepakt, ingepakt..... klaar om naar mijn vakantieadres te gaan. 1500 km in mijn eentje, ik zie er niet tegenop. Wel tegen het verlaten van mijn stekkie..... wat is er toch veel gebeurd in de tijd tussen de vorige vakantie en nu....... Overeind gekrabbeld na het overlijden van mijn man........

Haar grootmoeder riep haar regelmatig tot de orde: 'Waarom zit je toch altijd in de spiegel te kijken? Als je niet oppast, slokt hij je nog eens op!'

De meeste mogelijkheden die Windows biedt, worden door een doorsnee gebruiker per toeval ontdekt.

De entree van een gemeentehuis zegt vaak veel over de organisatie erachter. Ik hoop niet dat dit ook voor Den Haag geldt. Wie daar een nieuw paspoort komt halen, komt een enorme grote witte hal binnen – een hal die schijnbaar bedoeld is om je klein te maken. Voor de wachtenden zijn rijen kubussen ...