Alle inzendingen

Guur, koud en regen. Het donker is ingezet en gehaast spring ik in de bijna vertrekkende trein. Hijgend het trapje op, stommelend zittend en mijn natte jas uittrekkend. De coupé is hel verlicht, het is er niet warm en meteen overvalt me een ongemakkelijk gevoel. Ik ga zitten. De stoelen zijn zo ...

Het komt de stabiliteit van de Nederlandse regering niet ten goede als de gedogende PVV steeds meer gebukt gaat onder deelnemers aan die partij die verdacht worden van duistere activiteiten in heden of verleden.

Ik sta op het stadhuis voor het: “Loket voor Zorg en Samenleving”. Het loket komt zelfs naar je toe als je slecht ter been bent, staat er in kleine letters geschreven, dat wil ik wel eens zien, een loket dat naar MIJ toekomt. “Mevrouw Loket, ik ben afgekeurd wegens posttraumatische stress:...

Charlotte krijgt een nieuwe heup. Zelf is ze vol vertrouwen. 'Als het is geweest loop je weer als een kievit’ hebben ze haar verteld. En kan ze weer fietsen, en autorijden. Nu is ze aan huis gekluisterd. De rolstoel die ik met haar heb gehaald blijft onaangeroerd in de schuur. Ze loopt met twee ...

Het strand zandstraalt mijn kuiten, vergeten de sokken over de broekspijpen te trekken. De wind huilt en jaagt, snerpend regent de vloedlijn tegen de duinenrij, ik zak diep weg in mijn jas. De bulderende zee wordt heel even overdonderd, ik zag het licht weerkaatsen in schuimend zilt. Voort, voort...

Mijn grappige, makke, hardgebekte agapornide is na jarenlang samenzijn ontsnapt via een openstaand bovenraampje, waar ik geen erg in had. Hij mocht vaak 's avonds een tijd rondvliegen door het hele huis, dan zette ik alle deuren open, liet hem aan mijn kostbare boeken knagen, vond ik wel wat hebben...

Zulke feestdagen waren voor mij marteldagen. Dan hoorde ik de andere jongens spreken over hun wedijveren, dat mij koud liet, over hun grappen, waaraan ik geen deel durfde nemen en nooit voelde ik mij eenzamer, meer verstoten dan in het gezelschap van mijn tijd- en tot zekere hoogte lotgenoten. Ik st...

Sonnet Vroeg in de dageraad: de schone gaat ontbinden de gouden, blonde wrong, als een citroen van kleur. Vrij in de buitenlucht zit zij bij d'achterdeur waar 't groene wijngaardloof de luwte-muur beminde. Dan beven amoureus de liefelijkste winden in 't zijig gele haar en groeten met ee...

Zappend zie ik beelden van de aankomst van een voetbalelftal bij een hotel. Prachtig beeld. Voetballers kunnen dat als geen ander, dat aankomen. Dan stappen ze uit de bus met enorme koptelefoons op hun meestal kaalgeschoren koppen. En je zou dan willen weten naar welke muziek ze luisteren. Als i...

Van Dale's online omschrijving van de woorden 'moederen' en 'vaderen', respectievelijk 'als een moeder zijn' en voor 'vader spelen' komt evenwichtige beeldvorming niet ten goede.

Ik moet naar de afdeling radiologie van het enorme ziekenhuis. Voor een foto. Om de dood op afstand te houden heeft het enorme ziekenhuis zich getransformeerd tot permanente tentoonstellingsruimte. De wanden van de overdekte promenade zijn bedekt met kleurige abstracte schilderijen en grappige rel...

‘Er zijn langere wachttijden dan u van ons gewend bent.’ Ik bel met 0900-1884. Het is niet de eerste keer, zodat ik het nummer al aardig uit mijn hoofd ken en de concurrent van T-Mobile niet met naam hoef te noemen. Mede-klanten, of moet ik zeggen, cliënten, die ook klachten hebben, zullen h...

Zoek het niet meer bij Jordaners en snollen. Romantiek is alleen tusschen aârpels en knollen.

Eerste aanblik En, peinzend, zie 'k uw zee-blauwe ogen pralen, Waarin de deernis kwijnt, de liefde droomt, - En weet niet, wat mij door mijn adren stroomt: Ik zie naar u, en kan niet ademhalen: Een gouden waterval van zonnestralen Heeft nooit een zachter aangezicht bezoomd... 't Is, of ...

Een mens zonder vriendschap, leeft maar half.

Deze morgen komt ze op een clubje voor vrouwen. "Een schaar meenemen" had ze gelezen. De woensdagen waren altijd een beetje saai en ze had besloten weer eens naar zo'n clubje te gaan. Het was bijna 2 jaar geleden dat ze er geweest was. Voor de zekerheid dus even vragen in welk lokaal. De clu...

Schrijvers die veel succes oogsten met hun boeken lopen het reële risico dat ze een ego ontwikkelen dat zo groot is als een volwassen melkwegstelsel. Harry Mulisch en Jan Wolkers zijn daar krasse voorbeelden van.

Als ik de televisie aandoe, dan open ik de deur naar een achterafwoning, waar flink geroddeld wordt en niet echt iets nieuws verteld wordt, snij de slagroomtaart maar aan, neem een extra groot stuk, ja, dat chocolaatje mag jij erbij, deel de flesjes gerstenat uit, laat de flessenopener rouleren. Ied...

Ik schrok me dood, mijn hart sloeg over. Hij zag eruit - hij was helemaal vuil en die lange haren die hingen zo in pieken over zijn schouders. Alsof er ineens een - een soort geest bij je in de keuken staat hè. Hij zwaaide met zo'n groot mes, ja een stiletto, en hij gromde dat 'ie wilde eten. Toe...

Mizerie-mensen Ik heb u lief, mizerie-mensen, Die geen genoden werdt Van 's levens blij festijn, Die te onverschillig zijt, om iemand kwaad te wensen, Te bitter, om nog goed te zijn. Ge zijt een godslamp van de kerke, In wier karmijnen hert Wat olie wordt gedaan, Te luttel, om in vlamm...

Volgens het Gerechtshof in Den Haag hebben krakers voor wie ontruiming dreigt, geen mogelijkheid daarover van tevoren het oordeel van een rechter te vragen. Daarmee is de nieuwe wet Kraken en Leegstand, die op 1 oktober in werking is getreden, volgens het hof in strijd met het Europese Verdrag voor...

In de oude binnenstad van Barcelona wonen de Gitanos ze leven al eeuwen van de entertainment en de handel - in ruime betekenis van het woord - het zijn zigeuners, een naam die ze liever niet gebruiken. Ik vraag in mijn beste Spaans een man van middelbare leeftijd in een wat verfrommelde zwarte pak...

Het is bijna gedaan met de herfst en ik ben er dit jaar nog niet één zondag naartoe gegaan. Naar zo'n bos. Te nat, te koud, te winderig, te Buitenhof en badjas. Maar nu moet ik er nodig heen, geen tijd meer te verliezen. Straks staan de eerste ijsmeesters alweer met een Black en Dekker in de sloo...

De hangende tuinen Verantwoordelijk voor dit imposante uiterlijk van gewelfde terrassen, rustend op stenen zuilen, was koning Nebukadnezar die leefde van 605 - 562 v. Chr. Volgens legende liet hij deze tuinen als liefdesgift voor zijn vrouw Amytis aanleggen. Deze was uit het rijk der Meden afkoms...

Wetenschappers zouden moeten beseffen dat maar een heel klein deel van onze werkelijkheid met instrumenten kan worden onderzocht. Over wat daar buiten valt - de menselijke ervaringswereld bv. - kan men geen zinnige uitspraken doen, laat staan dat men er harde conclusies over kan trekken.

Alles op alles zetten leidt tot een wankel resultaat.

Lichaam, herinner je, niet alleen hoezeer je werd liefgehad, niet enkel de bedden waarop je bent gaan liggen, maar ook die verlangens die om jou duidelijk blonken in de ogen en trilden in de stem - en een toevallige hindernis maakte ze vergeefs. Nu dat alles al in het verleden ligt, lijkt het bijna ...

Zonder omzichtigheid, zonder medelijden, zonder schaamte bouwden ze dikke en hoge muren om mij heen. Nu zit ik hier en ben wanhopig. Ik kan nergens anders aan denken: dit lot verteert mijn geest, want vele dingen had ik buiten nog te doen. Waarom heb ik niet opgelet toen ze de muren bouwden. Maar ik...

In de kroegen en de bordelen van Berytos wentel ik mij. In platvloerse liederlijkheid leid ik een verachtelijk leven. Het enige dat mij redt als een bestendige schoonheid, als een parfum dat op mijn lichaam is gebleven, is dat ik twee jaar Tamidis om mijzelf had, de meest betoverende jongeman, om mi...

En toen de dure dranken op waren en het al tegen vier uur liep, gaven zij zich gelukzalig aan de liefde over.