Alle inzendingen over natuur

Voor wie het interesseert ... In Albanië komt de bevolking in opstand tegen president Rama, die louter dollartekens in de ogen heeft en een prachtig natuurgebied (monniksrobben, schildpadden) wil ruïneren door het te versjacheren aan kapitalistische duizendpoot Kushner, two of a kind met qua natuur en milieu totale nitwit schoonvader Trump en ook de…

In de groenstrook naast de snelweg, vlakbij het tankstation dat met haar felrode neonlicht de nacht doorklieft, bloeien verwilderde, hoog opgeschoten grassen en lieflijke roze bloemen. Deze kleine natuurlijke oase lijkt haast misplaatst in de stad en slechts de eenzame wandelaar schijnt haar op te merken zoals een onaantrekkelijk meisje niet gevraagd…

Een patroon van wolken in diverse grijs- en blauwtinten bezet de hemel aan mijn venster en tekent zich daar af. Vogels nemen plaats op de hoge, kale, zwarte takken van de berkenboom. Ze zijn teruggekeerd. De strakke rijen van de narcissen geven opnieuw acte de présence en de prachtige bloemen met hun maïsgele en citroengele kopjes verheffen zich…

Traditionele boeren zien biologisch boeren vaak niet als diervriendelijker, vrezen voor minder werkplezier en beschouwen het evenmin als oplossing voor het stikstofprobleem. Wanneer je die boodschap koppelt aan die in Trouw van vandaag over het aantal wilde bijen en zweefvliegen dat drastisch is teruggelopen verplicht dat ons tot terugdringen van gif…

Bijna dagelijks verschijnen er hier updates over de verschrikkingen van de oorlog waarbij het vooral gaat om mensenleed. Doe ik ook aan mee. Maar hoe zit het eigenlijk met de natuur? Die van Libanon bijv.? Dat heeft vier internationaal erkende wetlands die van vitaal belang zijn voor het behoud van trekvogels en andere watervogels. Denk maar niet…

Lang geleden stond in de tuin achter ons huis een hoge berkenboom met zwart-witte stam en met takken die zacht wiegden in het voorjaar. Een bescheiden tuintje met bloempjes die opbloeiden en die we als kinderen zelf hadden geplant op de zanderige grond lag ook in een uithoek van ons tuintje en een struik met roomwitte bloemen van mij onbekende naam…

In het Leypark, de wellicht opmerkelijke en fameuze schepping van tuinarchitect Leonard Springer, volvoerde ik dag aan dag onze wandeling over de kronkelende paden met de rolstoel die het kwetsbare, zware lichaam van mijn oude moeder droeg. En zo kwam het eindeloze relaas over haar dramatische, tragische en zozeer getormenteerde leven mij keer op keer…

De boot Beryl had wind mee, maar voer traag als een slak. Aan de overkant sneed Schotsman snel en messcherp door het water, ondanks de volle tegenwind. Met een ruk waaide mijn capuchon af. Het water in de Lek bij Nieuwegein stond hoog; kolkende, grijze golven. De uiterwaarden waren overstroomd en verbreedden de rivier met wel een halve kilometer. Met…

Ach hoelang is het geleden dat er zoveel sneeuw viel en dat veel kinderen dus ook ijsvrij kregen? We zijn er in ons land gewoon niet aan gewend, een enorme witte deken bedekt het grootste deel van wat je buiten normaal kunt zien en het is prachtig! Een witte, serene en kalme wereld, voor jong en oud, eerlijk waar. Dat niet iedereen het leuk vindt…

Het was bijna zomer en alle bloemen stonden in bloei. Ze was tevreden. Haar tuin had er nog nooit zo mooi uitgezien als vandaag. Verheugd zette zij zich in haar tuinstoel onder de grote tuinparasol uit te rusten. Het vele snoeien was niets voor niets geweest. Haar gazon stond er schitterend bij. Vandaag was de laatste lentedag. De zon scheen stralend…

Onder de trillende huid van het leven, onder de voetstappen van de mens en de wortels van de bomen en planten met hun verbindende schimmelnetwerk, daalt een andere wereld af. Een wereld van duisternis die geen donkerte is, maar een oorspronkelijk licht, uitgestraald door de eigen gloed van de aarde. Wij bewoners zijn haar schil, de dunne korst van een…

Een tijdje geleden zag ik een minuscuul kevertje op de muur met het karakteristieke langwerpige slurfje. Ik had het nog nooit eerder gezien. Grappig, dacht ik in eerste instantie welwillend en diervriendelijk als ik ben koesterde ik het nieuw ontdekte leven: laat maar lopen, kan geen kwaad.  Maar de zwarte stipjes op mijn vloer, die eerst aan mijn…

Tussen de dorpen Loon op Zand en De Moer ligt een mooi groot bosgebied. Oude eiken en beuken geven als trotse woudreuzen verfrissende adem aan struiken en dieren. Mooie sparren en dennen hebben gezellige woningen voor eekhoorns en vogels, zorgen ook voor hun voedsel. Eens kwamen mensen, die de schoonheid van Nederlands groen en waterrijk beheren,…

Een tros van okergele bladeren maakt nu al deel uit van de tot voor kort nog florissant groene kruin van de berkenboom aan mijn venster. De neervallende blaadjes dansen hun toverachtige dans. De herfst nadert en zoals de ouderdom het lichaam en de gezondheid aantast, tasten de geelheid en de dorheid de boom aan. De herfst treedt in, mijn favoriete…

Onze lieve, goede moeder, in wie geen kwaad huisde en die nog lange tijd in ons midden gebleven is, had een merkwaardige voorkeur. Als zij tijdens onze gezamenlijke wandelingen in de rijke en weelderige Brabantse natuur, die onze stad omringt, een struik bespeurde die de zwarte vruchten droeg die men de naam ¨bramen¨ heeft toegekend dan kon zij de onweerstaanbare…

`Vroegâh' is misschien wel het woord dat mijn Haagse wortels het duidelijkst laat doorklinken. Het bestellen van een `brôhgdje BâhPâh' (broodje Bapao) doet dat anders ook heel aardig. Een onvervalst Haags standaardzinnetje gaat uit van de strenge winters van weleer waarin Gronings gas nog niet gewonnen werd: `Kekh mêh nâh met mêh kauweh klauwuh hâwhtjes…

Er was eens….een boom, eentje van een hele rij bomen dan- maar precies de middelste van die rij bomen besloot ziek te worden…mensen keken het nog even aan en de bomen- geleerden eveneens tot men tot actie overging, neen, niet om het een griep prik of andere injectie te geven, niks hoor, de mensen met lawaai apparaten kwamen en het was gedaan met de…

Ik sta bij de schutting en kijk naar mijn klimplant. Vorig jaar groef ik met veel moeite een diep gat in de grond. Harde, droge klei, niet doorheen te komen. Het was dampig warm die dag, maar het moest, want anders zou de clematis niet goed wortelen. De maanden erna zag ik geen enkele ontwikkeling. Ik had me verheugd op de mooie rood-roze bloemen van…

Ik woon, gechargeerd, in een kachelpijp met aan het uiteinde door een mica-ruitje zicht op het koudvuur van een woonerf, terwijl aan de achterkant de zon uitbundig schijnt. Een beetje anders dan anders zijn deze huizen wel ontworpen. De vorige bewoners die me destijds voor bezichtiging ontvingen, gaven te kennen dat ze ook verhuisden om weer eens mensen…

Hotel en Conferentieoord "Boschoord" rijst hoog en monumentaal op. Zijn oranje-beige muren schemeren door een wirwar van boomstammen die ermee wedijveren in hoogte, waardoor we niet onmiddellijk ertegen op hoeven te zien als lilliputters tegen een reusachtige, eerbiedwaardige gestalte. We wandelen door langgerekte paden die zich om ijsblauwe ovale…

Als de kersenbloesem op z’n hoogtepunt is, noemen ze dat in Japan mankai, las ik. De schrijver van het stukje vroeg zich af of de bloesemboom die hij onderweg zag, door zijn schoonheid de omgeving mooier maakte of juist de lelijkheid van alles benadrukte. Even later wandelde ik over de heide. Geen kersenbloesem hier, misschien een krentenboom. Die…

Ik kocht een schamele, armzalige plant, een geranium. Te midden van het assortiment, dat uitgestald was op de marktkraam, nam deze geranium een bescheiden plaats in en viel zij niet op. Ik nam haar mee naar huis en kweekte haar zorgvuldig op. Een stengel groeit aan, draagt veelbelovende knoppen en richt zich naar het licht. De knoppen zwellen…

Evenwijdig aan het landelijke zandpad waarover wij voortstappen bevinden zich grasgroene weiden, waarop in de verte zwart-witte koeien doodgemoedereerd, onverstoorbaar en onverschillig liggen te luieren en te herkauwen. Meer op de voorgrond grazen er eveneens enkele met de last van de bolronde, rozige uiers tussen de achterpoten, alsof zij drachtig…

De welige struiken - met mij onbekende naam - waarvan de bladeren glanzen in het zonlicht, die verschillende schakeringen van groen dragen, bevinden zich in een lange rij langs de gevel van de flat aan de overkant waarover ik mijn blikken kan laten dwalen. Een nieuwe zomer treedt al aan op kousenvoeten en ook in de Dillenburglaan tonen de nu gekandelaberde…

Tussen Harskamp en Otterlo, waar de Veluwse lucht wijd en vrij ademt boven uitgestrekte velden, ligt mijn wereld, groots in uiterlijke maat en diep van betekenis. Vanuit mijn verbouwde boerderij kijk ik uit op de stilte van het land. Geen haastige stadsgeluiden, geen flitsend verkeer, slechts het ritme van de natuur, eerlijk en onverstoorbaar. Soms…

Onlangs liep ik de `Driebergenloop'. Het parcours schampte langs de A 12. Toen ik daar passeerde stond ik als aan de grond genageld. Waar tot voor kort een aardig fietspad me door een bos voerde, waren sporen van shovels te zien en restten slechts stronken. Meest in het oog springend was een ANWB paddenstoel die, ooit baken voor recreanten in het…

September was zoals ik me september graag voorstel en zoals september moet zijn; met mild, gesluierd, gedempt licht en met een atmosfeer waarin dromen tastbaar kunnen worden en tot leven kunnen komen. De Kampina is met gras overwoekerd; waar eens heide was, is nu gras alom. We bereikten de Beerze, de lieflijke Beerze, die langs haar gehele loop…

In een kleine, met een fraaie haag omheinde tuin in Gemert (men zou deze ook een "hortus conclusus" kunnen noemen) werden wij onlangs verwelkomd. Ons personenbusje had de "Vlindertuin" bereikt. Een deskundige gids gaf ons uitleg betreffende een kwetsbare, weerloze en hulpeloze zwarte nachtvlinder die trilde en beefde met zijn vleugels in zijn…

Het licht, bijna al het uitbundige en overdadige licht van de nieuwe zomer die nadert; het licht dat de befaamde en onvergetelijke Romantici zozeer liefhadden en dat zij nooit wilden onderwerpen aan het barse, koude en hardvochtige intellect, aan de Rede die eens evenzeer zozeer zegevierde; kortom het licht dat ik evenzeer liefheb, werpt wervelende…

De kronkelige takken van de berkenboom aan mijn venster wiegen en deinen in een licht, zwak briesje. Weer breekt een nieuwe lente aan. De aanzet van het gebladerte dat in de zomertijd die spoedig aan zal breken de boom weer zal sieren als een majesteitelijke en triomfantelijke groene tooi is al zichtbaar. Het patroon en het rasterwerk van de nog prille…