Alle inzendingen over reizen

Als men in Oisterwijk op De Lind een terrasje bezoekt, kan men desgewenst zijn blikken laten dwalen en laten rusten op een heel leuk, romantisch aandoend torentje. Het geeft daar zo onbekommerd en zorgeloos met haar carillon een melodie ten beste die de zorgen van de mensen op het terras verlicht, terwijl de warmte van de dag nog niet heerst en een…

Ik ben voor de eerste keer met Maaskant Reizen naar Corsica en Sardinië gegaan. Het was meteen de laatste keer, want de incapabele buschauffeur maakte er een potje van. Hij was boos, nors, afstandelijk, brutaal, autoritair, onverschillig, gevoelloos, bot, onvriendelijk, ongezellig, niet betrokken, zeer afstandelijk, onverstaanbaar, horkerig, asociaal…

Een lieflijke hommel dartelt en danst rondom de lavendelplanten in de groenstrook bij de bushaltes aan de Spoorlaan en vele wespen amuseren zich hier eveneens. De Gemeente Tilburg is goedgunstig geweest voor wat betreft haar beleid ten aanzien van de groenvoorzieningen in onze stad en wonderlijk exotische bloemen van mij onbekende naam schieten eveneens…

Mulisch met het woord neuken werd serieus mainstream in de tweede helft van de vorige, de 20ste eeuw. Topauteur Harry Mulisch had zich er namelijk mee bemoeid. In 1959 schreef Mulisch het gedicht, getiteld: - Harry en het woord bij de daad --- Getuigenis van de revolutie op Cuba Dit gedicht gaat over een jongen die iemand het woord NEUKEN hoort…

*Traditionele vorm van lied in de Sámi-muziek Subtitel: Nomadische Sámi-rendierhoeders In Finland is hij geboren, kwam ter wereld op 23 maart 1943 in Enontekiö, een gemeente in het Finse deel van Lapland. Het is een groot en zeer dunbevolkt gebied van ongeveer 8400 vierkante kilometer tussen de Zweedse en Noorse grens. De belangrijkste industrieën…

In de kruin van de hoge pijnboom stoof er flink wat heen en weer. Piepklein mannelijk en vrouwelijk leven krioelde door elkaar. Er ontstond zo heel wat zaad. In grote wolken zweefden talloze korreltjes door het grote bos. Stuk voor stuk vielen ze op de grond om daar eens zelf bomen te worden. Maar dat ene zaadje "Kopstuk" wilde blijven reizen en…

Hoe we in Oostenrijk gekomen zijn, weet ik niet meer maar eens heeft het Zillertal ons verwelkomd en ik kreeg Lanersbach lief, waarnaar ik eens zou willen terugkeren. Lanersbach met de vakwerkhuizen, waar de beek vrolijk klatert en springt over rotsachtige stenen. Lanersbach waar op zondagen de muziekkapel met de mannen in de kleurrijke en feestelijke…

Het gebeurde op een onbewaakt moment. Want wat voor leven leid je als je altijd maar op je hoede bent? Ik liep met grote stappen omhoog op de roltrap, op Amsterdam CS. Ik vind het eigenaardig als mensen massaal stilstaan op een roltrap. Vooral op een station waar iedereen haast heeft. Tenzij je slecht ter been bent, ga dan op z’n minst rechts staan…

Subtitel: Angi Liu als draagster In 2016 was ik in de Albanese hoofdstad Tirana. Hoe waar is de uitspraak van B(ram) V(roeg)e uit Den Haag of 's-Gravenhage? - Wordt het bijna 35 jaar na het einde van het Albanese communisme, niet eens tijd om te stoppen met de mis- plaatste vergelijking tussen deze twee totaal verschillende landen?…

Op een dag heb ik in gedachten de trein genomen naar Den Haag, haar vroegere woonplaats die zij eens liefkozend "stad aan de zee" noemde. Zij vertelde mij bij die gelegenheid hoe zij hield van de speelse en elegante buitelingen van meeuwen tegen de achtergrond van de avondhemel. De Nederlandse Spoorwegen zouden tijdens mijn denkbeeldige reis niet…

De term tijdreizen is een bijzonder en fascinerend onderwerp dat menigeen intrigeert. Binnen het ruimte-tijd continuüm, zoals beschreven door de relativiteitstheorie van Albert Einstein, zijn ruimte en tijd verweven tot één geheel. Dit betekent dat gebeurtenissen in het universum niet alleen in de ruimte plaatsvinden, maar ook in de tijd. Hoewel de…

Het gebeurde op een onbewaakt moment. Want wat voor leven leid je, als je altijd maar op je hoede bent? Ik liep met grote stappen omhoog op de roltrap, op Amsterdam CS. Ik bewoog en de roltrap ook. Ik vind het eigenaardig als mensen massaal stilstaan op een roltrap. Vooral op een station waar iedereen haast heeft. Tenzij je slecht ter been bent. Maar…

Man staat naast een groene Skoda en opent de deur. 'Nee, papa, dat is jouw auto niet!' Aan zijn lichaamshouding zie ik dat het kwartje valt. Snel sluit hij de deur. 'Wij staan nog een stuk wandelen daar, die kant op!' wijst zoon, 16. Hij lacht zijn schaterlach en ik lach met hem mee. Gedrieën lopen we naar onze Skoda, een parkeerplaats verderop…

De kleine haven van de vestingstad Geertruidenberg ligt ingeklemd tussen merkwaardig aandoende stalen relingen en de desolaat ogende hoge bebouwing van appartementencomplexen. Een klein pleziervaartuig trotseert de stroom en het spoedt zich enthousiast voort terwijl een andere boot ligt aangemeerd en geen aanstalten maakt om het donkere water te bevaren…

Eens heeft het lot hem naar Europa gebracht. Het was negentienzesenvijftig en zijn ouders vluchtten met hem en zijn zusjes voor de troebelen in Indonesië. Hun schip omcirkelde Kaap de Goede Hoop. Hij heeft daar als achtjarige de Tafelberg gezien die een forse indruk op hem maakte. In Nederland vond hij zijn toekomst, zijn school, zijn universiteit…

Subtitel: Sappige peren Het is nu zomer, regelmatige blanke regels, helder, glazen met wodka rijkelijk gevuld. Zij nipte van haar glas en is tevreden met haar wodka-jus; het alcoholpercentage had wat haar betreft iets lager mogen liggen, maar sois. Eén van de redenen, nee, dé reden dat zij dit Russisch zwerversvergif naar binnen nipt. Het alcoholpercentage…

Ik ga dagelijks naar de bron. Tenminste zo wordt dat gezegd, benoemd en beweerd. Maar ook echt gevoeld, in onze wijk. De bron van alle gedachten wordt het meditatie proces genoemd. Een reis naar binnen, zo diep en zo ver, totdat er niets meer is, daar, waar, hoewel er niets is, in de kiem alles aanwezig is. Door de Covid gekte werd alles lam gelegd…

In de wachtkamer van de arts, bevolkt door meerdere patiënten, wierp hij aanvankelijk aarzelende en onzekere blikken in mijn richting als een ontdekkingsreiziger die voor het eerst voet aan land zet op een nog onbetreden continent, tot hij mij aansprak. "Ik ken u van de bus. Ik ben dertig jaar chauffeur geweest. Wij chauffeurs kennen alle mensen, maar…

Het is een winterse dag, kort na nieuwjaar en de kou van januari zal door mijn dikke jas heen dringen. Mijn reis zal naar Zoetermeer en Den Haag gaan en ik zal op het perron al de wonderlijke gewaarwording hebben dat het carillon van de toren in Tilburg me als het ware uitwuift met een melancholisch liedje. Het nog altijd winterse landschap met in…

Op de zolder staat een grote koffer naast een tas. Op de koffer zitten een heleboel stickers. Op de stickers staat waar hij allemaal geweest is. De tas gaat nooit ver weg. Die wordt alleen meegenomen als de familie ergens een paar dagen gaat logeren in eigen land. Maar de koffer, die gaat mee op de verre reizen, die ze elk jaar maken. Soms wel twee…

De Opstapbus voerde ons ditmaal door Brabantse landerijen, velden en bossen tot we de Kampina Heide bereikten. We zagen er zwarte runderen grazen. De vele langgevelboerderijen tekenen daar zeker onze provincie. We lieten Boxtel links liggen en arriveerden in Liempde op een klein, bescheiden plein, omringd door bebouwing. Een gezellig café, gelardeerd…

Landgoed "Wellenseind" is via de "toeristische route" die we vandaag aflegden, te bereiken. Onderweg ontvouwde zich het Brabantse landschap voor onze ogen. De winter zou niet lang meer op zich doen wachten en het had al gevroren. Hier en daar bevinden zich op het land kleine poelen of meertjes met een glad oppervlak als een spiegel. In de verte…

Subtitel: Esdoornbladvlag Mijn levenspartner, ofwel mijn lieve vriendin, heeft mij zondag de 24ste van september naar het station gereden, vanwaar ik naar Amsterdam Schiphol ben gereisd. Na een nachtje Schiphol, hier is altijd leven, ben ik maandag de 25ste via Toronto naar de Canadese hoofdstad Ottawa gevlogen. Tijdens de overstap in Toronto had…

Als we de titel van deze beschouwing lezen zullen we ons moeten afvragen, wat verstaat men onder de virtuele werkelijkheid? Mag je dit wel een werkelijkheid noemen? Maar wat is een werkelijkheid? Werkelijkheid is het geheel van het feitelijk bestaande. Binnen het filosofisch scepticisme wordt ontkend dat de wereld kenbaar zou zijn. Dit begrip van…

Vlak voor de afrit naar Twello nemen we pauze voor een wc-bezoek en een broodje op een typische vrachtwagenstop. Er staan er vier op een rij. In ieder geval twee Scania's, zie ik. En een imposant, fel gekleurd exemplaar met een Pools nummerbord. Merk? Ik denk aan aan De Slimste Mens-app: 'We gaan verder met jou: noem 10 merken vrachtwagens.'…

In onze jeugdjaren, jaren van onschuld getekend door armoede, hadden we niet veel, maar eens bezochten we met onze ouders bij uitzondering Scheveningen, Den Haag en Madurodam. Hoe goed herinner ik me nog de aanblik van het trotse en monumentale Vredespaleis, gesitueerd te midden van haar parkachtige omgeving! Madurodam was ook bezienswaardig en curieus…

Versteende wortels van eeuwen oude bomen kronkelen als slangen over de hobbelige grond. Tussen het dichte bladerendek ontwaar ik de contouren van een ruïne, dat eens een belangrijke Azteken tempel moet zijn geweest. Nu overwoekerd door groene struiken en lianen die als poortwachters de herinnering bewaken van een verloren cultuur. Maar de overleveringsverhalen…

Na de overvliegende straaljagers van de Finse luchtmacht, die extra op hun hoede zijn nu de Russen in oorlog met Oekraïne zijn, was er een overnachting in een afgelegen hotel. Waarschijnlijk ergens in Porsanger. Onze reischauffeur werd 's avonds ingewisseld voor een plaatselijke chauffeur, die ons naar de Noordkaap reed. Het was een forse kerel, maar…

De NS maakt in haar nieuwe, geavanceerde Sprinters en Intercities veel reclame voor haar nieuwe materieel. Je kunt op de schermen bewonderen hoe de langgerekte gele treinen met tweehonderd kilometer per uur als slangen over de rails kruipen en je kunt heerlijk zitten in de ijsblauwe "fauteuils"; een voorrecht dat is gereserveerd voor velen en velen…

Er was een oude, vrouwelijke gids, die mijn reisgroep met de bus Oslo liet zien. Ze sprak voornamelijk over haar persoonlijke, economische besognes, wat ik niet erg interessant vond. Waar ik wel enorm van genoten heb, was het park met de hoogst indrukwekkende beelden van Gustav Vigeland. Ik heb de naakte borsten van de gebeeldhouwde dames letterlijk…