Alle inzendingen over (foto)graaf krulsnorren

Hij vraagt aan Olga en Solange om alvast zelf wat mooie krulsnorren bij elkaar te maken, zodat hij foto's van Jeanne's artistieke haardracht kan maken. Olga en Solange doen dat graag en zij moeten heel erg giechelen. Aleidis voegt zich bij hen en zij giechelen nog harder. 'Kijk maar uit dat je niet overspannen raakt!…

De nieuwe Nicci French jij opgerakeld door dat verdriet en alles voelt weer als toen hetzelfde verhaal bijna net als toen je foto op je graf net als toen in de kerk…

Opa, op die oude foto zie ik je beeltenis (het nette pak met de pochet....). Als kind stond ik aan je graf en wenste je toe: "Rust zacht, lieve opa!" De armoede die je kende, kon je nauwelijks dragen maar in je "rijke tijd" was je vrijgevig, tot verbazing en ontsteltenis van de goegemeente.…

Een gegraven graf omkranst door bloemen een foto, een kaars, een lint, een laatste groet voorbij ... Afscheid in woorden een lied vol emotie een gebed, dat verhaalt het leven is eindig, voor eeuwig ...…

deel mezelf met de dood ik zoek mijn graf zo vloeiend rood…

Ik heb je graf gezien Je steen zacht aangeraakt Het zand eraf geveegd Jouw naam mooi schoongemaakt Gekeken naar jouw foto Heel eventjes gesnikt En lopend richting auto Mijn tranen ingeslikt Mijzelf nu voorgenomen Dat ik niet meer zo verzaak Met naar jou toe te komen Jij kwam bij mij zo vaak Maar pa Het het gaat iets beter Ik mis je elke…

reis mag nu beginnen Achter blijven wij in rouw Maar nooit zullen we je vergeten Kaarsen verlichten je foto In rust mag je gaan Naar het verre wat niet van ons is Lieverd...rust in vrede...…

(Lourmarin 23-05-2005) een sober graf voor een schrijver die wist dat de dood slechts een punt is achter het leven tussen de stenen een briefje in het duits van een bewonderaar die verslag doet van een ontdekking naar aanleiding van des schrijvers werk...…

Ik zal jullie bloemen brengen en neerleggen op het graf. Het onkruid gaan wieden dat moet er hoognodig af. Ik kan het soms niet laten om gewoon even stil te staan, even tegen jullie praten om daarna mijn weg verder te gaan. Ik zou nog zoveel willen zeggen we waren nog lang niet uitgepraat.…

je bent voor dit graf veel te schier. Je moet spelen en leren op school. Je bent voor dit graf veel te zonde. Dit graf moet nog leeg zijn, of gevuld met ‘n oud voltooid leven. Maar nooit door jou, lief kind.…

Zij zal u amper missen in uw graf. Uw dood zo zeer omslachtig in uw ogen - De wereld doet hem in een omzien af.…

Maar als we komen met z'n twee in het mooie herfstig weer dan nemen we bloemen voor jullie mee en leggen ze op jullie graf dan neer.…

Hij bedacht zich dat hij het graf weer eens moest bezoeken, maar de gedachte stond hem tegen. Hij werd altijd angstig op kerkhoven, alsof de dood hem iets nieuws te zeggen had. Dat was een beetje naïef van hem, maar hij had er mee leren omgaan.…

Ik draai mij om, desnoods in het graf.…

Kan jij fotograferen, want ik heb een foto van mijzelf nodig? Ik kreeg vanmorgen een brief van een graaf uit Engeland, met wie ik al een hele tijd correspondeer. Hij wil nu een foto van mij hebben. Van hem heb ik al een foto gekregen, een knappe gedistingeerde man met een grote snor en keurig in het pak.…

Ik heb ergens zo'n plaatje rechthoekig en gekleurd als het meezat scherp genomen van je. zo'n gevalletje heel dun met rechte randjes en je beweegt niet eens dus leven zal 't wel niet zijn geweest. er zit niks boven niks onder behalve mijn hand die dat plaatje weg laat vallen langzaam vergeten.…

En ik hou de foto dichterbij, om hem vol liefde opnieuw te betasten.…

Twee pianisten van groot formaat, mocht ik eens ontmoeten, en luisterend naar hun pianospel, met die lach op hun gelaat, dacht ik die wil ik straks begroeten... Hun improvisatie- talent was groots Het waren goeie vrienden De een was klein de ander groot; en het waren- oudgedienden... Toen hun spel beëindigd was Liep ik met…

voordat de blokkade in je halsslagader de hersenravage aanricht: je spraak meedogenloos ontwricht je rechterkant van mond tot voet verlamd, voordat het ziekenhuis je thuis brutaal verdringt en jou herleidt tot te voederen te verschonen kind, voordat de angst dan weer verdriet bezit nemen van je geest je hart, wordt de foto…

Hé jij toekomst Ik weet niet wie jij bent, wie ik word. Hé jij toekomst Jij weet wel wie ik ben, wie jij was Hé jij toekomst Later word ik groot net als jij Later word ik jou…

Ging met mijn vriendin mee naar haar vaders graf Na vijftien jaar nog steeds een enorm gemis Wat heeft ze allemaal niet moeten missen Het graf was niet zijn doel Zo had hij het voor haar niet bedoeld Zag het verdriet dat haar ogen vulden met tranen Keek in het rond hoeveel vaders hier niet lagen Alles zo koud als marmer De rillingen glijden…

Je ziet in de geschiedenis allerlei experimenten om het kwaad uit te bannen en dat lukt gewoon niet. Het kwaad zit dus in de mens zelf. Ook de communisten bleken uiteindelijk corrupt en mensonterend bezig te zijn.…

Kan jij fotograferen, want ik heb een foto van mijzelf nodig? Ik kreeg vanmorgen een brief van een graaf uit Engeland, met wie ik al een hele tijd correspondeer. Hij wil nu een foto van mij hebben. Zeg schat wil je vanmiddag even langskomen en een foto van mij maken. Je borrel staat klaar.…

De trein, rekt het landschap uit Bomen strijken langs het glas Een flits, legt de tijd voor even stil Vormt de wereld, hoe ze was…

Zij draagt een topje en door het doorschijnend achterwerk van haar lange heupbroek tekent zich een woest beschilderd tanga slip Uit haar bilspleet klimt een Maori tatoeage omhoog pijnloos…

En dan die ene foto, waar de tijd is vasgelegd, waar geen mens meer naar kijkt, geen woord over wordt gezegd.. Die ene foto, waar de tijd lijkt stil te staan, de mensen verdwijnen, Die foto blijft bestaan...…

Je stuurde een foto vandaag waar jij het allermooist op staat en al wilde ik dat heel graag het is niet dat het nu beter met me gaat want een foto verandert niets aan het feit dat ik je mis ik kan je misschien wel zien maar ik weet dat het niet echt is Want een foto is slechts een foto ik kan geen zoen geven of krijgen ik kan je niet voelen…

Gefotografeerd met dauwdruppels op je blanke kelken. Hang je daar in het rek tussen de overlijdenskaarten, naast hiep, hiep, hoera en gefeliciteerd. Een roos op zijn schoonste moment getroffen door de zoeker. Jaren geleden was ik op zoek naar een afbeelding van een witte roos die ik wilde gebruiken om te visualiseren bij een poging tot meditatie. Ik…

Op het graf van het kind staat nu een fotolijstje. Ik zak door mijn knieën om de foto van dichtbij te bekijken. Wat een prachtig kereltje! Mijn buik voelt ineens warm, mijn kaken doen zeer en trekken mijn mondhoeken naar beneden, mijn ogen vullen zich met warm vocht. ‘En wie zorgt er nu voor jou?’, zeg ik hardop.…

De schitterende foto is gemaakt bij Alexandre op 14 Place du Musée in Brussel. Zij was toen 47 jaar en een ware beauty-queen, vooral innerlijk. Zij is op mijn pad gekomen en daarom ben ik in haar geschiedenis gedoken. In 1882 trouwde Isabel in Den Haag met graaf Arnold François Marie 't Kint de Roodenbeke, geboren op 1 mei 1853 in Gent.…