Alle inzendingen over álles

Men kan volgens mijn bescheiden mening er gerust van uitgaan, dat een groot aantal lezers met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid van een goede en pittige kennisquiz op de tv houdt, mits deze goed van format is en evengoed wordt gepresenteerd. Ook ik ben een van deze personen, hoewel ik, thuis bij de beeldbuis, nooit een noemenswaardige score…

Over álles is wel wat geschreven, 't is te lezen, of 't is verteld, over oorlog, vechten, vrede, of over dom en zinloos geweld, over liefde, haat, kortom 't leven, over personen die bestaan, over landen, steden, mensen, over water, de zeeén, de oceaan, over schipbreuk, terrorisme, over geboorte en verdriet, over lieve leuke dingen,…

Hoe rechtvaardig is het dan als álles waar we voor moesten vechten, met de grond gelijkgemaakt wordt? De zorginstellingen, ziekenhuizen, ziekenfondsen, verzekeringen, pensioenen, álles moet worden aangepakt! Alles, behalve de gouden handdrukken, die laat men mooi ongemoeid!…

Neem álles aan; dat’s ’t beste deel – Ook financiëel.…

Ná de Kerst is álles weer als vanouds, wordt dan de tol betaald?!…

We zeggen zó snel, "je doet het fout", we doen dat ook bij onszelf, maar in feite máken we geen fouten, we doen 't soms verkeerd en dat mag, want als je álles goed zou doen, waarom zou je dan iets óver willen doen?…

Huisdier zijn betekent álles geven Er klinkt een blaf om stressrelief en rust Niet zomaar stilte; klanken zijn een must Voor kalmte en balans in 't hondenleven Een hit, die hondenlounge ontspanningsplaten Dat lijkt me nou muziek om uit te laten…

En áán gaat de tv, álles aan de kant. En Geertje zegt: "Opa, hollen met die band"…

Ze was van het volk, gewoon Koningin Juliana, we zullen je missen, zoals we álles missen, wat ooit van óns was?…

't Heeft álles, tien vingertjes, tien teentjes, handjes, voetjes, zó miniem, dat het gróót worden zal, tja, dat kun je nu nog niet overzien. Zo'n klein mensje, álles erop en eraan, je kunt er alleen naar blijven kijken, 'n wonder is en blijft 't en al het andere, tja, dat moet maar even wijken.…

Daarmee is álles in dit rijmpje toch écht wel weerlegd?!…

Je bent HUISVROUW als je huishouden op rolletjes loopt. Je bent MOEDER als je kinderen precies dát doen wat hoort én wat je hoopt. Je bent ECHTGENOTE als manlief graag naar huis komt. Je bent BUURVROUW als men nooit tevergeefs bij je aanklopt. Je bent een goeie LUISTERAAR als men je altijd weet te vinden, voor advies, voor raad of…

't Is zolang geleden, maar aan álles komt een eind. Ik moet het goeie daarvan nog inzien, maar daar heb ik de rest van mijn leven nog wel voor... 't Is zólang geleden...…

Dus als ik er ooit niet meer zou zijn, mis me dan gewoon, huil en lách even, want ook als ik er niet meer ben, gaat álles gewoon door, ook jóuw leven.…

álles went?!…

Niets wekt haar interesse op, kan haar nog bekoren, álles gaat toch langs haar heen, ze zit daar zó verloren. Haar handen rusten in haar schoot, dan weer dwalen ze, handen die ooit, nooit stil konden liggen, ze weet nu niet, wáár ze te laten. Net als haar hoofd, haar héle lijf, haar geest heeft dit leven al verlaten.…

Vandaag was ik in niemandsland raakte zó verloren in mezelf, liep van álles te doen, maar uiteindelijk kon niets me bekoren. Staren uit het raam, koffie koud laten worden, de telefoon als ie rinkelt, gewoon óver laten gaan.…

hij in de regen staat te zwaaien Als je zou willen, je natte lippen als stempels op de mijne, kom dan binnen ik vergeet mijn ongelijk bij vlagen ik schaak als hij de haren droogt in de notariswoonst en als we dansen zegt zijn vrouw : het is al laat doch één pas wordt ons gegund, er zijn zomers waarin álles…

Behángen, schilderen, witten, met álles wordt ie geholpen, z'n pa is er elke dag, tot 't huis opgeknapt is, heeft ie niet van mij.... Gelukkig is er genoeg hulp voorhanden, da's 't voordeel van vrienden en bekenden, die helpen wel, heeft ie tóch wat van mij?…

pen geeft haar laatste leven aan papier ik strooi er woorden als 'was jij maar hier' al weet ik dat jij was en ik eenzaam blijf op de tafel staat een foto, voorbij en vergeeld ik staar je met een hopeloze hoop achterna terwijl ik me steeds weer oud geluk verbeeld en nu ik gebogen en ongekleed naar buiten ga wil ik dat de wereld ook álles…

Een knipoog, die álles zei ! Ik raakte verward, Voelde me even héél apart Het maakte iets los in mij Ik keek nog stiekem 'n keer Daar was die knipoog weer ! Of was het een lichte tik En deed ik voor niets "slik" Maar nee, hoor je oog deed het weer !…

van álles. O ja, ik begrijp 't, ja écht, ik begrijp 't. Wanneer moet je naar de dokter mam? o...nou...dat staat op een briefje..., waar is dat briefje dan? Ja, dát weet ik niet meer, dat zoek ik wel op de volgende keer.…

En weer zie je álles niet, of alleen dat wat vaag aan de gekartelde einder opdoemt.…

incestkinderen wat is normaal…ooit in een grijs verleden heeft ze het geweten ze hoort het meisje huilen…ze voelt álles en niets voor dit kind incestkinderen ze is haar moeder en tegelijk haar zus haar vader, tegelijk haar opa hoe moeten ze verder leven ..ze vraagt het zonder woorden aan de vrouw incestkinderen in de spiegel.…

Ook mijn naam staat onder élk werkje ben zéker geen perfectionist, wél altijd bereid tot luisteren en leren, want stel je voor da'k álles wist? Wie weet leren we elkaar nog kennen, al heb je maar een naam of adres, kun je op die manier, jezelf verweren wie geeft wie dan eigenlijk les? Voor jou de 4en gever…

Dank je voor álles, is wat ik je nu nog zeg. Dank, dat je een tijd op ons pad bent meegegaan.…

Nou is het mooie onderdeel toch wel, dat álles wat je aanschaft, een revolver een bivakmuts, of zélfs een supersnel vervoermiddel om van het "plaats delict" te komen aftrekbaar is van de belasting...…

Door mij te verzetten tegen álles wat mij is aangedaan. Dankzij God, die mij heeft behoed tegen het kwaad, wat ik in mij had. Mijn "Grote Kracht". Dus, als ik mijn leven over mocht doen, zou ik alles wéér gedaan hebben, ondanks mijn fouten en tekortkomingen.…

Van álles had ie er maar één, maar ze nam hem met zich mee en nu ze samen zijn hebben ze van alles twee. En nu weet ze het, hij is mij, ik ben hém en sámen zijn we twéé!…

Álles heb je me ontstolen, tot en met mijn zelfvertrouwen, mijn zelfrespect. Maar dat zat je niet glad hè mannetje?’ Ze giechelde hysterisch, liep terug naar de keuken, plensde handen vol water in haar gezicht en poetste haar tanden. ‘Ik moet flink zijn. Schoonmaken.…