Alle inzendingen over Ader

Dansend op een spoortje licht verglijdt fossiele tandpasta in een dartele droogbloem. Gestolde tijd van de Haarlemse schilder Kees Verwey. Stillevens aan het einde. ”Ik vang de laatste bloei.” Ingelijst een blikvanger voor de Rotterdamse kunstkenner Robin Adèr, ooit conservator bij museum Boymans van Beuningen. Een encyclopedie op vliegwielen…

Het bloed knalt door mijn aderen. Kabels op mijn huid. Het is zaterdag, gelukkig mag ik uitslapen.…

Ramp zalig het gevoel loos de woorden schat ik ook van jou wéér galmen gehate klanken vormen zinnen sprakeloos mond dood moe gestreden uitgedroogde levens ader en door stromen haperend ader latend walgende weerzin…

Het begint met het leven van Bastiaan Jan Ader, de vader van de schrijver, een vader die door de Duitsers al was doodgeschoten, voordat de schrijver Erik Ader hem leerde kennen. Erik leerde zijn vader dan ook vooral kennen via zijn moeder. Daarom gaat het boek ook over haar.…

GOD Wij mogen u Vader noemen als van ouds maar mogen U ook Moeder noemen in U is onze hele wereld onze hele familie vertegenwoordigd van geslacht tot geslacht: overgrootmoeders en -vaders oma's en opa's moeders en vaders dochters en zoons pleegdochters en pleegzonen geadopteerde kinderen zussen en broers half-zussen en half-broers…

- - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - lodder = dartel gebuid = (door u) ontstolen ten aderen uit = uit mijn aderen bijelijn = bijtje kropjen = halsje geaamd = geademd met blankheit = in blankheid Nectar = (hier:) speeksel zo = dan uwe mijn = u aan mij verzaad = verzadigt keuren = verkiezen…

Rode aderen staan op handen, strelen kou. Dat lijf, ik wil niet anders dan dat zijn, het omsluiten, eindeloos tot hier.…

zoek de diepste aderen pomp met krachtige hartslagen dring door met liefde doordring ons!…

Des morgens kruipt een beest van vrees door aderen en ingewanden en maakt mij weder tot een ander, dan die ik slapend ben geweest.…

pas dan als Gij mijn verweerde hand; gerimpeld met aderen beslagen ontvangt in de rust van uw schoot aanvaardt Gij mijn zware dagen…

Ik fileer je hart en laat het bloed zweten trek je aders uit en knoop ze in niets weerhoudt mij van dit alles omdat de intensiteit en liefde nu eenmaal rood is en met het hart wordt ondertekend.…

Nooit zal het geluk nog door m'n aderen stromen... 't is voorbij…

het goud dat jij mij wil geven kan ik je niet terug geven het lood wil ik je besparen het zou je te zwaar wegen daarom laat ons samen graven naar een echte ader het zal ons veel leed besparen…

adrenaline stuwt mij op, ik ben de vaart der volkeren aderen kloppen mij de keel, waardering en leescijfers zijn mijn deel en dat wil ik dus godverdomme niet (sorry Trijn) ik wilde alleen maar dat u mij mijn waarde liet…

Pijn trekt door de aders en mijn hart klopt hard het is als was het nooit ik weet niet meer dan toen.…

Vingers volgen liefdevol de grillig koude lijn die zonder duidelijk beginpunt nergens stopt zijn enige houvast is herinnering aan haar dat als warm bloed door marmeren aders klopt…

Ben niet van steen maar vlees, en bloed stroomt door mijn aderen Als jij me wilt benaderen, alsof ik slechts een ding ben Ken ik jou niet want 'k ben geen steen waar je tegen schopt Ik ben een mens, van vlees en bloed…

De boot gemist in volle vaart de dageraad dood en grijnst als bloed gestroomd door aderen en nacht vergeten tranen zweten morgen lacht door dauw verdrongen boze tongen roepen zacht…

Jammer dat ik je verjaardag missen moet Een vogelvlucht ver ben je van mij Ik kan hier weggestuurd worden op staande voet Maar dat maakt je niet blij Op afstand zal ik bij je zijn Jouw bloed stroomt in mijn aderen Ons hart is één en altijd één Hechter dan de cohesie van 2 stoffen…

sommige liefdes, verloren, sterven niet blijven tot de dood je zoekt, eindeloos, rusteloos, smachtend in je aderen, je hart en elke ademzucht voedt zuurstof, vuurstof brandend tot het laatste uur tot zelfs ná…

bomvol Londen bloedt de ader van de metropool barst op haar zwakke plekken open er zijn zojuist zeven jaar te vroeg ontelbare wereldrecords gebroken de G top schuift wat schotser en dichter om de achthoekige tafel…

Krakende, kronkelende aders doorsnijden het koude land zwarte diepten tegen het scherpe wit diep gebogen dans ik in jouw ritme uitzicht op je strakke kont spannende spieren blij dat ik niet voor maar achter je rij!…

Voor de zinnen van een stichter stamhoofd van gedachten-gangen `t kloppend einderloos verlangen dat lijnen vloeiend telkens dichter -ligt aan kleuren en aan toon- van taal en teken door elk ader zoals het talent van een vader -op een zoon-…

Het warme gevoel, Het bloed dat door je aders jaagt, Je hart dat wild tekeer gaat. Voel je dan vreugdevol, Omdat je zoveel geluk vond.…

Er was een oogwenk, een tekeergaan toen de aarde zichzelf de aderen opende. Jij bent nu niet meer dan een restant herinnering een voltooid verleden aan vreemd schoorvoetend licht van toen de stilte viel voor het donker werd.…

Voorlopig schaats ik naakt en alleen op het ijs Mijn bloed sijpelde weg uit mijn gekromde aders; Mijn geest boog zich neer voor mijn dorre kaders Eén ding weet ik: ik sta op de tocht, maar ik besta. ----------------------------------------------------- Geschreven door mijn overleden vriend 1983.…

Bekeek de aderen op mijn witte rug. Haar leerling legde zijn handen in mijn taille. Voelde zijn lichaam weggeduwd. Giuditta nam een beitel en een vijl, bevrijdde me van mijn 2e huid.…

ik sprak met een klaproos ze wiegde cadans in de wind haar antwoord was rood ik was boos plukte het hart haar bloem zal niet bloeien melkwitte tranen verdruppelen de stam dood verkleurt rood violet ragfijne bladeren verlept in haar aderen groen ingebed hebben niets meer gezegd…

Ik voel zijn kracht door mijn aders stromen de hemel splijt open mijn adem ontnomen Een zilverkoor bestrijkt het glinsterend watertapijt over de rand naar beneden een eeuwige strijd Mijn beeldvermogen wordt gevoed daar waar de aarde zucht onder een diepe kleurengloed de spiegel huwt de lucht…

Zoemen en knorren en een kloppend hart dat mijn aderen doet ruisen Ondertussen loopt de PC voor mij te dromen en sus ik met woorden mijn ego tot rust Gedachten vervallen tot nullen en enen De poten van mijn stoel verstrengelen mijn benen De muis bedient mijn arm en sluit mij af…