Alle inzendingen over Anna Fles

(voor Anna Fles (1854 - 1906)) Je bent geboren op 20 januari 1854 in Utrecht. Jouw vader Joseph Alexander Fles was een oogheelkundige. In 1853 trouwde hij met jouw moeder, de Amsterdamse amateurschilderes Theunisijna Johanna Albertine Kranenborg.…

de halfvolle fles geen angst meer voor de bodem zijn meester rust zacht.…

Etha Fles was naast etser, ook verdienstelijk kunstschilder van stillevens, figuurstukken, landschappen en stadsdelen van Rome alwaar zij vaker heeft gewoond. In het Rijksmuseum Twente en(replica)/of Gemeentemuseum Den Haag, hangt 'Landschap met kasteel en boot', gedateerd 1890.…

uitgesproken wit in de kast met het roestvrije slot ligt het zware damast niemand dekt nog het glas dat tussen ons zweeft wij zijn elkanders gast met de fles in het midden waar honger niet leeft de halve slok uit het hart warmt de tong die verlamt verkrampt tot een waas als een vel op het blad dat elk vlugschrift verdampt de smalle…

Het genot bestaat niet in de ontdekking van de waarheid maar in het zoeken ernaar.…

Open deur een lege kamer wanden grijs de vensters halfgesloten ik twijfel zonder woorden weet ik mij zonder gedachten ken mijn hoofd een lege kamer wanden grijs de vensters halfopen dan laat ik woorden in in volle zinnen laat ze lopen…

Mijn moeder leed aan postnatale stress; ik kreeg de borst, en zelf nam zij de fles.…

Vandaag mag ik de fles geven. We zitten op de bank in een cocon van rust en aandacht. Hij ligt met knuffel warm in de holte van mijn trui. Half leeg, even zuchten, speen uit zijn mond. Dan reikt ie me de fles. Ik doe of ik aan de speen lurk en zeg quasi genietend: ‘Ik ook drinken? Lekker hmmm...’…

Sommige zinsneden op Franse wijnetiketten waarin de woorden 'mis en bouteille' voorkomen zijn wellicht bedoeld om de consument te flessen.…

de dronken dromer draait de woorden op een wringende wijze uit z,n vrije geest, hij zet deze neer met een wonderlijke gedrevenheid maar wat is waar en wat uit de fles.…

Hij klom, met teugen, zijn lippen op de fles.…

Een poëet, die zich altijd verplichtte, teneinde z'n werk te verlichten, een fles aan te spreken, verrichtte het openen beter dan 't dichten.…

Ik zit in de keuken voor een lege fles azijn.…

Toen ik Joan Sutherland voor het eerst hoorde, kwam voor mij de geest uit de fles, wat een wonderbaarlijke stem. Een ander geluid kwam van Melanie (Safka), met Leftover wine hield zij diezelfde geest onder de kurk. Ik ga zometeen op visite bij Fred, hij schijnt verstand te hebben van muziek en een ferme rode wijn.…

Ik liep naar de boom en raapte de fles op, tot mijn verbazing zat er een opgerold briefje in de fles. Met wat gedoe kreeg ik het briefje uit de fles en het leek alsof daarmee ook de geest uit de fles was, want ik begon gretig te lezen: “Beste Jeroen, ik heb niet lang meer te leven. Je vertelde me dat je vader is dood gegaan aan kanker.…

Anna haalt haar schouders op. Verlaat het café. Haar koffie staat nog onaangeroerd op de bar. ´Wat is er met jou aan de hand?´ Petra is naast haar moeder op de bank gaan zitten. Anna reageert niet. Ze slaapt. Om haar mond verschijnt een vage glimlach.…

Leer mijn vlindervleugels dansen op de melodie van jouw gedachten die mij leiden zonder woorden als een paso-doble van de geest. Dans om mij heen met gesloten ogen en bespeel het verlangen van mijn lerende vleugels, onze ziel zo verbonden zoals zij nimmer verbonden is geweest.…

Wat ik niet verwachtte Niet wilde Niet kon En niet voelde Gebeurde toch Elke keer als ik voor me kijk Spoelt die golf mijn gedachten weer weg En kan ik voor de duizendste keer maar niet geloven Dat jij hier zo voor me staat…

De traan op jouw wang Mijn bange blik Het moment van herkenning Een seconde Even voelt het goed Zoals het zou moeten zijn Dan loop jij door En weet ik weer mijn plaats…

Zij deed een schreeuw in mij groeien: De nooit gehoorde vissersschreeuw van het eenzame dier, dat door haar eigen zee wordt overweldigd. zij wast als de vloed en ruist met donkere vlerken dreigend als de branding. En sist verderfelijk als schuim.…

boeiend, zo plat op mijn rug op het vierwielig bed tussen mijn ogen en het plafond een fles, een lamp, een fles, een lamp een stem , een fles, een lamp, een fles waarom duurt de gang zolang de lamp bleef achter in de gang ik zie alleen nog de fles er galmt een stem en druppels ze sluipen door de life - line ze druppen me zoet…

Het beeld van een klein dier dat met de fles wordt grootgebracht, raakt ons. Het ontroert, maar roept bij mij ook ongemak op. Terwijl we met zorg en aandacht een eekhoorn redden, verdwijnen er dagelijks bijna twee miljoen dieren anoniem in het slachthuis. Stil, efficiënt, zonder naam of gezicht. Kip na kip, varken na varken, koe na koe.…

Waar ben je nou? Ik kan je niet vinden, Waar ben je nou naartoe? Net als ik je nodig heb, ben je me moe. Waar ben je nou heen gegaan? ben je dan nooit geweest wie ik dacht dat je was, heeft die persoon dat nooit bestaan? Ik zie je wel, maar je bent het niet, nu zie ik geen liefde meer in je maar alleen maar verdriet, waar is de oude jou,…

Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt. Wachten doe ik, tot de kilte de lachende avond verjaagt en ik niet anders meer kan dan niet meer…

Al ben je oud, ik voel de pijn van vergeten rituelen. Jouw lach en hopeloze woorden, zo leeg en anders als zij zijn, ik kan ze niet meer delen. Een klein gebaar is wat ik wens, een flikkering in je ogen. Het is het niets dat ik nu zie, verdwenen gedachten van een mens, zo stil en onbewogen. De verandering, die zoveel verhult, is die…

Wachten op het antwoord op een vraag die nooit werd gesteld. Luisteren naar een verhaal dat door niemand werd verteld. Alles willen nemen, maar toch een beetje geven. Lezen in een boek dat door geen schrijver werd geschreven. Houden van iemand terwijl je hem haat. Stil blijven zwijgen terwijl je druk praat. Ontzettend populair…

Weg wil ik, weg van jou, weg van de persoon waar ik zoveel van hou. Weg van de pijn, weg van het verdiet, voordat jij het ziet. Als dat alles weg is kan ik weer normaal leven, en jou opnieuw mijn glimlach en vriendschap geven.…

bijna een jaar, sinds het sprookje begon, verblind door liefde, levend op een rose wolk, dag na dag, week na week, de liefde leek eindeloos, maar uiteindelijk liet je me toch in de steek. zonder reden, kapot was ik ervan, tranen vloeiden dag en nacht, nu zie ik je was het niet waard, ik heb te lang op je gewacht. je hebt nooit geweten hoe…

Mijn huid fluistert dezelfde woorden die jouw lippen spreken als het verlangen uit haar schaduw treedt en teder de liefde aan zich bindt.…

Het licht van de nacht beschijnt alles wat ik zoek maar reeds lang bezit.…