Alle inzendingen over Anthonie W.C.G. Kame

(voor Anthonie Willem Constantijn Gneomar Kamerling (1966 - 2010)) Je bent geboren op 25 augustus 1966 in Arnhem. Je vader heet Anton Frederik August Kamerling, die je als kind veel te weinig aandacht heeft gegeven, wat je aanleg voor depressie heeft versterkt.…

Het kinderboek 'De schippers van de Kameleon' van auteur Hotze de Roos heeft 75 jaar na de eerste uitgave de status van Diamanten Boek verworven. Van het boek over de Friese tweelingbroers Hielke en Sietse Klinkhamer zijn inmiddels 200.000 exemplaren verkocht. Het is het tweede jeugdboek dat deze titel weet te veroveren. Vorige maand was 'Het leven…

Alleen niet nóg meer avonden of landen alstublieft) schiet mijn kam uit mijn hand en belandt tussen de paperassen. Onvindbaar. Echt, gewoon weg. Nu kost een kam niet veel, dus 's anderendaags spoed ik me naar de Etos voor een nieuw exemplaar. Daar vind ik voor gebruik op het hoofd alleen: een dameskam. En het is heus een gewone kam.…

Beter 1 groepslid over 1 kam geschoren dan 1 kapper crimineel geboren.…

Om de blaadjes papier op mijn bureau te laten liggen is bij voorbeeld de hele massa van de aarde nodig, maar als ik een kam door mijn haar haal kan ik die blaadjes zo oppakken, waarmee ik de kracht van de planeet overwin. De elektronen in mijn kam zijn sterker dan de zwaartekracht van de hele planeet.…

Zoals je loopt, door de kamer uit het bed naar de tafel met de kam, zal geen regel ooit lopen.…

Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos, En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen, Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos; Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. - Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen Veel buit aan kam: hij voelt zich…

Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos, En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen, Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos; Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. - Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen Veel buit aan kam: hij voelt zich…

Het haar mag nu weer ongebreideld verwilderen als een ongetemd dier tot het opnieuw tijd is voor kam en schaar, tondeuse en föhn, kwast en gel.…

Mijn cello had een zonnesteek Snaar D van dood Slap over de kam ontstemd geknakt levenloos En ik, ik liep ongemerkt steeds in de zon…

En achterin, tegen ‘t blijvend groen op donker geroeste stam, in het wijkend licht zich steeds vernieuwend, een glazen beeld; "de gele kam".…

Leg uw hoofd zo in mijn arm dat van uw voorhoofd naar uw mond mijn blik schuive over de kam van uw neus Leg uw hoofd zo ik leg op uw mond mijn hand wees rust…

beminstreel langs lichaamslijnen de snaren van mijn Wezen spellspeel verder dan hals en kam de trilharen van mijn monade en kom van genotshot tot gevoelsspot zo waarlijk doordringen in mijn zaGte kern want ik ben pit…

Enkel de gek wijkt niet voor zijn venijn De tong die zich in steekvlammen vertakt En toch heeft hij gelijk Want als je een naald door zijn schubben prikt Lost hij als een plastic pop Tot er van dat belachelijk lijf Van klauw tot getande kam Niets rest dan een prop…

Hij zal de moed en het vermogen moeten hebben een kam te halen door de huidige selectie en vervolgens de kracht moeten uitstralen een nieuw spelconcept op te leggen.…

In rode wijn droomt zon haar bergen wolktlucht omhoog langs hellingen om op de top het zicht te tergen van verleidelijk groen naar donker dreigend de witte kam met sneeuw lijkt blijvend een markeringspunt als het zicht ons wordt gegund de zomer zindert in het warme dal van geel en witte huizen de straten zijn er smal in…

Van kim tot kam kompleet omketend duizel ik helemaal terug bij nacht verkleumd, bij zonschijn zwetend naar d'oertijd op een ezelsrug kapotgeschoten stenen krotten langs wegen zelfs die naam niet waard gemijnd, bezaaid met mensenbotten, geleiden doods mijn bedevaart muskieten zwermen om de posten van strijders in gevangenschap de stank…

als ik afscheid neem zeg je mij gedag alsof een onbekende ik aai met mijn hand vingers door het zilver als een kam 'tot morgen, mam'.…

droeg een pet In de vrieskou ‘s morgen buiten is de pomp weer vastgevroren op de ruiten kristallen rozen, zonder doornen een boerenkiel met losse duiten Ik zie hem nog de houtjes hakken stapels naast de kolenkit balkenbrij gebakken een gasfles waar geen druk op zit vader doorleefde alle ongemakken Zaterdags een hark door ’t grint een kam…

Deze keer viel mijn oog, terwijl ik dwaalde over het Koningsplein langs de rijk-voorziene kramen, op een knuffelbeest in de vorm van een haan met een felrode kam van vilt en een vooruitspringende, stoere zwarte snavel en ik bedacht hoe ik daarmee een onschuldig lief kind of het kind dat ik nog altijd van binnen koester, zou kunnen plezieren.…

In de spiegel zag ik dat ik net zo grauw was als de morgen want er hing een nevel van motregen rondom het huis snel knoopte ik mijn overhemd dicht en haalde een kam door mijn haar maar ze belde al enfin, het gaf toch niets meer we waren versteend tot beelden met de tafel tussen ons in en het dode oog van de televisie op ons gericht ik zou…

Gelijk een kam het kroos strijkt. Strak. Het oog verrijkt. De donkergroene en zwarte vullingpracht Van deze natte bosbonbon Verhult zilverkleurige larven van de nacht. Het maanlicht spiekte door het wolkendek. Zoals een knipoog de weg verkort. De waterspiegel lekte verrast, wat gek. De oever van de zomer, het gras verdort.…

er liggen klodders op linnen dikke streken met schaduwvlekjes verspreid als over een ruwe wand verf vangt stof een vies vlies het haakt in de plooien van een bruidskleed de geslepen diamant die dof op haar borst hangt een kam met wijde tanden heeft een marmeren spoor getrokken.…

Tandeloze kam. Een bij harpoeneert mijn arm en verliest lijf en leven. Zoals eenieder die tot in de kern tracht door te dringen, in de huid steken blijft. Er is een steen die men niet vormen kan naar zijn hand. ----------------------------------------------------- uit: 'Toendra', 2006 bekroond met de C.…

Af en toe haalt ze een kam door haar haar. Ze werd ziek en kon een paar dagen niet komen. Toen kwam ze terug en op een verloren zaterdagmiddag is ze gewurgd door haar vriend.…

trommelvlies tot in de haren van het slakkenhuis tonen wringen binnen hun maat elke tel volgt de harstslag elke ademstoot een zin ik struikel over kwinten en kwarten één noot hupt over de maatstreep heen het galmt door een gepolijste kast tussen kin en schouder geklemd paardenhaar strijkt over schapendarm mijn vinger krult om de kam…

Met drie, vier tanden, roestig-groen, begint De geelkoperen kam haar werk, en slaat er Op los in roos en schurftgebergte, en staat er Een luis of teek, knappende dood hij vindt. De luizen vluchten naar hun stedennesten: Ze hebben men'ge Zaterdag doorstaan, En laten zich door 't nat lawaai niet pesten.…

Met drie, vier tanden, roestig-groen, begint De geelkoperen kam haar werk, en slaat er Op los in roos en schurftgebergte, en staat er Een luis of teek, knappende dood hij vindt. De luizen vluchten naar hun stedennesten: Ze hebben menige Zaterdag doorstaan, En laten zich door 't nat lawaai niet pesten.…

het is zo hard te zien hoe het houweel bewust bevuild hier uitrust op het kussen verward kam ik mijn haar maar ondertussen laat dit warmbloedig lijf geen spaander heel van wat de brute berk mij deed geloven boven de doden onder marmer en het zand maai ik met tranen, voet en koude hand het onkruid weg langs de rivier en bergkloven kom avond…

Sta zo opgewekt mogelijk op dus, poets je tanden, omhels je vrouw, kam je haar, lach tegen de spiegel, ontbijt met thee en een eitje. Je begint vanzelf in de loop van de ochtend een beetje te fluiten. Dat doe je de hele dag door met wisselende intensiteit.…