Alle inzendingen over Auteur onbekend

(auteur onbekend)…

Meneer Doe. Fijn dat u aanwezig kunt zijn in onze radio-uitzending. Welkom. U reageerde op de oproep mee te werken aan dit programma dat als thema Anonymi heeft. Op één voorwaarde U wilde onherkenbaar 'in beeld' worden gebracht en deze wens eerbiedigden wij ook tijdens dit gesprek. Televisie was voor u geen optie, al had het gekund door slechts…

De meeste auteurs zijn ijdel, enkele zijn 't niet: uit ijdelheid.…

Hier volgen de vertalingen: HET LIED UIT DE LINDE (1850): DE DRIE DAGEN DURENDE DUISTERNIS (auteur onbekend) ”De winter komt, drie dagen duisternis, Bliksem en donder, en de aarde splijt open Bidt thuis, verlaat niet het huis! Kijk ook bij het raam niet naar de verschrikking!…

Een auteur kon mij zo mooi beschrijven Dat ik vroeg of hij 's nachts wilde blijven Maar die avond in bed Had híj alleen pret Want hij deed niets anders dan schrijven…

Een ontmoeting Zomaar Ergens Verrassend Heerlijk Een ontmoeting Iemand Onbekend Glimlacht Verleidelijk Een ontmoeting Sprankelend Opwindend Intens Warm Een ontmoeting Iemand Vindt Jou Geweldig...…

Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken. Ik dank de sterren en de maan dat iedereen die komt en gaat de diepste sporen achterlaat, behalve jij, dat jij mijn deuren, dicht of open, steeds voorbijgelopen bent. Het is maar goed dat je me niet herkent. Kussen onder straatlantaarns en samen dwalen door de regen, wéér verliefd zijn, wéér verliezen…

Om een voor mij onbekende reden moet ik altijd lezen in de trein. Een paar maanden geleden was ik onderweg naar Heerenveen, ik had een Volkskrant gevonden. Op pagina drie stond een heel klein stukje, “Na twintig jaar alsnog een ansichtkaart”.…

Ik ken liever een onbekende Nederlander dan een bekende.…

De door mij zozeer vereerde schrijver Edgar Allan Poe, een "boegbeeld" uit mijn lang voorbije jeugd en een van mijn favoriete auteurs, sprak in zijn fabuleuze en magische verhaal "De val van het Huis van Usher" altijd zeer tot mijn verbeelding.…

In het Elisabeth Ziekenhuis met haar lange en labyrintische gangenstelsels duiden teksten aan de wand op de geringe literaire begaafdheid en het taalkundig onvermogen van de auteurs hiervan. Niettemin zijn ze gebeiteld in de muren en schijnbaar voor de eeuwigheid bestemd. De werkelijke literatuur heeft meer te bieden.…

Buiten de verte Als van binnen Geen einde Of onbekend Het gemis Ik voel alles Alleen met Zoveel mensen…

De diepte ja, die kennen we. Die is vaak nogal hartgrondig. Maar de geur van violieren. De deur naar de andere kamer. Waar ieder voorwerp specifiek de geliefde spiegelt. Waar ieder ander een rivaal is. Die deur. Daarachter. Wie er liederen zingt. Die. ------------------------------ uit: 'Paard Heer Mantel', 1986.…

ik leg mijn vraag gedegen neer niets blijft het dromen stoppen en niets houdt mij tegen de woorden te rangschikken op geheel eigen wijze die wie stopt mij te kiezen voor deze liefde dagen tollen om mijn hoofd zorgen komen en gaan het verband van deze samenkomst is gebaseerd op het onbekende.…

(Het Onbekende Rusland) Morgenland: de verwondering over het exotische Het was een hele mooie dag op de grens van winter en voorjaar. Zo'n dag die het echt verdient, geleefd te worden.…

(voor Spalding Rockwell Gray (1941 - 2004)) Jij bent geboren op 5 juni 1941 in Providence op Rhode Island. Jouw ouders waren Rockwell Gray, penningmeester van Brown & Sharpe, en Margaret Elizabeth Horton. Jouw broers waren Rockwell Junior en Channing. Jij was de middelste zoon. Jullie moeder was lid van Christian Science, wat zij doorgaf. Jullie…

Mijn geliefde is vervlogen heel zachtjes uitgeblust Geen hand meer op de mijne geen mond die mij nog kust Geen lachje uit de verte geen hand meer door mijn haar Niet samen zitten en kijken naar elkaar Er vallen nu geen woorden er is geen ergernis Maar ik weet nu uit ervaring hoe eenzaam alleenzijn is…

Mijn liefde is vervlogen En zachtjes uitgeblust Geen hand meer op de ogen Geen mond die mij nog kust Geen lachje uit de verte Geen hand meer in mijn haar Niet meer zitten soezen En kijken naar elkaar Er vallen nu geen woorden Er is geen ergenis Maar ik weet nu uit ervaring Hoe eenzaam eenzaam is…

Er loopt iemand met mij mee die waarschuwt bij gevaar... Soms als ik het niet verwacht Word ik haar ineens gewaar... Er is een vrede diep in mij 't Wordt licht in duisternis... Ik weet dat wat mij nu omgeeft van andere sferen is... En toch is het me zo vertrouwd... Er is geen angst in mij... Dat ik er niet alleen voor sta, maakt mij…

Het zal nog uren donker blijven De laadklep valt met zwaar geluid Daarbinnen dringen paardelijven De schooljeugd is het bed al uit Bij daglicht komt het volk opzetten Van heinde en ver, vaak boers gekleed Veel bruin en groen en grijze petten Het ruikt naar paardemest en zweet De handel bloeit, men dromt tezamen Slaat vinnig toe, van hand…

Als een druppel kon zeggen Hoezeer ik je mis Zou het de hele dag regenen…

Wim zat zo stil te werken Hij tekende een spoor een spoor met zeven wagens Maar dat was moeilijk hoor En weet je wat hij heel vergat Toen hij zo stil te werken zat Dat hij een glas naast zich had staan die moe met melk had vol gedaan Ziezo het spoor is klaar Nu gauw eens drinken gaan maar 't glas lag om en poesje Keek Wim ondeugend aan…

Vroeger had ik later nog De toekomst was van mij Ik had het leven voor mij Nu ligt het achter mij Vroeger had ik later nog Ik heb al wat ik bezat Maar alles wat ik heb Ik heb mijn tijd gehad…

Nu ik weer zonder afschuw in de spiegel durf te kijken, niet meer achteruit deins voor chocolade en ijs, niet langer 'geen honger' veins, en afkeurend naar mijn lichaam wijs, besef ik wat ik allemaal gemist heb door mezelf ziek te maken al die tijd. Verstrikt in mijn eigen web was ik de draad van het leven kwijt en vergat door alle honger…

Er was eens een heertje in Gouda Die zat om de tafel zijn vrouw na Zijn vrouw zei heel vief: " Dat is relatief, want als ik harder loop, zit ik jou na".…

Gezegend ben je, als je verstaat dat mijn handen beven en mijn voeten langzaam geworden zijn. Gezegend ben je, als je er aan denkt dat mijn oren niet meer goed horen en dat ik niet alles meer versta Gezegend ben je, als je weet dat mijn ogen niet meer goed zien, als je niet kwaad wordt omdat ik de mooiste vaas liet vallen of omdat ik voor…

Een berg met groene bossen bedekt De zee blauw groen gevlekt Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit Heldere beelden zonder geluid Palmen zo reusachtig groot Bloemen van het mooiste rood Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit Maar het zijn plaatjes ik mis het geluid Ik ken het land alleen van foto's en verhalen Maar ik wil zo graag…

Als 't rouwrumour rondom jou is verstomd de stoet voorbij is van de schuifelende voeten dan voelen wij dat er een diepe stilte komt en in die stilte zullen wij jou dan opnieuw ontmoeten of in gedachten tegenkomen Het is alleen het lichaam dat is weggenomen niet wie je was en ook niet wat je zei We zullen altijd nog in stilte met je praten…

De lucht met parelmoer doorweven De bloesems trillen...zacht,zo zacht En Populierenblaadjes beven De aarde wachtend op de nacht Pasgeboren oogjes knipperen tegen het licht Het is nog wat fel, zachtjes gaan ze dicht Pasgeboren handjes zoeken om zich heen zoeken iets vertrouwds, maar vinden er geen Kleine kleuterkindje duimpje in de mond Zoekt…

Bij mijn geboorte was er feest, mijn ouders waren blij Toch kwam er af en toe een traan, wat was er dan met mij? De dokter zei: gehandicapt, dat is wat Danny heeft Dat kan nooit meer overgaan, zolang als Danny leeft. De naam hiervoor is ziekte van Down in je hoofd zit dan een fout Iets leren wordt nu zwaar, je kop lijkt wel van hout Want 1 plus…