Alle inzendingen over Bergen Bloemen Sneeuw

Maar ergens zag je toch een wat vlakke wei met allerlei bloemen. Goudsbloemen, krokussen, margrieten en nog veel meer bloemen zonden hun geuren door de adem van de berg. De bijen bezochten al te graag die bonte kleurenmengeling. Hier vonden ze het beste stuifmeel en de lekkerste nectar.…

rode wijn zie ik de bloemen langzaamaan verpluizen…

O land van bergen, in wat drang naar vreugde Mijn wilde stroom door uw valleien snelde: Een diep stil water dat in 't Noorden welde, Wie maar van ver zijn sneeuwen oorsprong heugde.…

Verder de bergen in. De dorpsbewoners hebben van natuurstenen sterke woningen en wegen gemaakt. Aan de steile straat staan grijze, stenen huizen: gewezen rotsen. Vroege avondzon strijkt over het Alpenwoud, wiens spitse toppen boven van glanzend goud, beneden dof groen zijn.…

Er dreven gekleurde bloemen voorbij waaruit muziek klonk. Meisjes zongen een universele taal die ik niet kon verstaan, maar toch begreep. Boven mij schenen twee zonnen.Verweg zag ik een eiland waar ik naar toe zwom. Sprookjesachtige bergen staken boven hoge bomen uit, bedekt met sneeuw, wit en onberoerd.…

De droom van de stilte in daden verwevend - de mens: man en vrouw zijn - als sneeuw in de bergen heel schitterend leven. Uit: Herworteld leven, 1990…

Als een bloem...…

IJsbloemen vertalen ons hijgen en warm raken van elkaar daarna ademstilte - en ook in ochtendwarmte parelt de bloem nog proef ik - opnieuw als verse sneeuw…

Sneeuw van de bergen, smelten van de hellingen, in een stille beek.. Stroomt snel als water, rivieren van gedachten terug naar de zee.. Damp slaat op en neer de gletsjers van gevoelens in eigen wijsheid.. Boven is onder de cirkel warm gesloten wijsheid zit in ijs..…

Tekst in proza De zo bewonderde en gevreesde berg torent als een hoge, witte kaboutermuts boven de mooie weiden vol bergbloemen. De spitse punt ervan hangt enigszins naar voren. Die zuivere sneeuw nodigt wandelaars uit om dichterbij te komen en die machtige top in stilte te bekijken.…

Een bloem – Wit als sneeuw; In de zomer. Mysterieus – Gedachteloos, Lijkt het. Of diep verzonken. Alle tijd en plaats vergeten. Diepe blauwe blik In de verte.…

Ik ben een bloem op antartica, Op de mooie witte sneeuw. Ik ben op een plaats waar ik niet hoor te zijn, Verdwaald in het oneindige. Gevangen in een web van leugens, Ik ben een buitenbeentje!…

De adem, van een open wond, gapend in de sneeuw. Een vat wijn, pittig en donker, avontuurlijk en smaakvol. Een steen, puntig van vorm, sneed in zijn vlees. De berg, hoog en gevaarlijk, spijkerhard en messcherp. Hij klom, met teugen, zijn lippen op de fles.…

Vliegen als een vogel de vrijheid tegemoet over land en zee verhalen vertalen Wolken doorklieven regen trotseren zon koesteren storm begroeten Sneeuw bewonderen woestijnen negeren bergen vermijden meren begeren Vermoeid nestelen "gezin" stichten Uitvliegen ervaring doorgeven Kringloop van 't leven !…

We hebben de bergen ... als gebuur. De sneeuw siert de rotsen, je zou denken, dat zelfs de wolken zouden botsen. Deze vleien zich zacht, tegen hun flank. Het is een samensmelting, van muziek zonder klank. Op die hoogte, in die zuivere lucht, is het lekker genieten, van een deugddoende vrucht.…

knappe bollen die knollen bloem en blad hoe doen jullie dat? zie ze daar nou eens staan zo fier kondigen ze de lente aan de kou kan ze niet deren de sneeuw dragen ze als kleren zo brengen ze als bloemrijke bode een ongekende kleurrijke ode…

heimwee naar vroeger even weer kind zijn zorgeloos genieten heimwee naar vroeger lange zomers strenge winters bergen sneeuw genieten heimwee naar vroeger lange vakanties dagen zwemmen uren lopen in de bossen genieten heimwee naar vroeger mooie herinnering ik wil geen kind zijn ik ben blij met het heden soms met zorgen maar…

Op de aarde smolt de dungezaaide sneeuw. Hart, gij zijt vrij; gij waart om niets beducht. - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - uit Verzamelde Gedichten van J.C. Bloem (1887-1966)…

Hoe plezierig is het niet om iets in het vooruitzicht te hebben, een veldje met pas begonnen bloemen, of een berg die naar behoren de lucht in steekt. Het is alsof de wereld met zulke gunstbewijzen aan het tijdelijke zich verontschuldigt voor het wrede dat haar eigen is. Want meestal zien we weinig, is het donker, nacht.…

ach wat je neemt een stuk land rotzooit wat met schep en vork je krijgt bergen effen wat sneeuw er op er tegenaan geprakt een meertje een reddingsboot uit de ark van Noach met Dr.…

H.C. ten Berge, sjamanenkenner, dichtte: het is niet eenvoudig te spreken de sneeuwtaal der samojeden Voor mensenkenners dus niet vreemd dat sneeuw in de lucht onze schedels zachtjes licht en een beetje tipsy maakt onder de pannen. Sneeuw is niet te bedenken. Ze, kundigen, noemen het een waterderivaat. De malloten.…

op de berg Nojin Gangzang vele valleien gaan van Lhasa zeven duizend meter hoog zit witte sherpa Tabula Rasa roerloos in de wacht voor de verschrikkelijke Kerstman Yeti Eeuwig zijn Sneeuw God vergeten stil kwam daar een stip steeds naderbij yakboterlampjes flikkerden hoog op Tabula Rasa ratelde onbewogen op hete kolen met zijn gebedsmolen…

ik draag je naar het water geef je wangen kleur het zout doet pijn vervangen vernevelen tot geur ik draag je naar de bossen geef je longen lucht de zon doet jouw verlangen verpakken in een zucht ik draag je naar de bergen geef je lichaam rust de sneeuw zal langzaam smelten verdampen als je kust ik draag je naar de wolken geef je…

het kraken der sneeuw verwarde gedachten voetstappen gaan de eindeloosheid waar ijskristallen ramen schilderen de dood ons groet in bloemen van grijs als dank aan het dromen naar dierbaren toe zij schenken ons tranen in engelenwit waar kraken gedempt mijn voetstappen wist ik volg jouw in dromen geen weg terug…

Het gras heeft nooit zo groen geleken als vandaag toen ik langs het pad van bloem naar bloem ben gehuppeld, waar ik besefte hoeveel kleur en warmte het leven om mij heen bevat Ik ben door muren heen gelopen en over vele bergen heen gegaan, ik heb aan afstanden gebouwd en opnieuw weer afgebroken tot ik mezelf uiteindelijk heb verstaan…

op de top van de berg rivieren tranen een weg naar het dal andere bloemen bloeien weelderig ik zie ze overal weides groen geschilderd op een geknakt blad waar kleuren ontbreken langzaam bloei ik weer het échte leven heb ik nooit ontweken…

Sneeuw zal haar bedekken. Stormen zullen over godsakker jagen bloemen meenemend van hier naar daar. Maar, blijf waaien wind blijf waaien door mijn struiken het moet mooi zijn waar ik lig.…

het is zomer maar je afgrondt me met vergezichten die de sneeuw verijzen de gletsjers tussen ons doen groeien in hun eeuwige verblijven ik pluk bloemen en de kruiden die zo heilzaam zijn laat zinnen groeien balanceer met woorden op een nog niet uitgesproken lijn ben jij de rechter die het evenwicht bepaalt afgrond of de hemel…

Ik kijk achterom naar de plak sneeuw in de verte, denk man en zoon te zien lopen. Als twee bewegende streepjes zo klein. Ik aarzel, kies voor het bovenste pad. Bijna terug ontvang ik een foto. Zoon staat in Zwitserland, op de top van de berg! 'Zo, mama, het was goed dat je er niet bij was, ik was serieus bang.…

Op een berg onder de maan Die zich heel noch half mag noemen.…