Alle inzendingen over Cirkel

Gedachten draaien in cirkels, de aarde in het rond, 'k wilde je één keer zeggen, wat ik werkelijk daarvan vond. Even gewoon tegen je aanleunen, praten zonder geluid te maken, begrijpen zonder woorden, één blik is genoeg, da's de aandacht die ik van je vroeg.…

En uit het niets kwam nu het onderwerp "cirkels" opduiken. Half augustus heb ik over een schilderij waar ik niet tevreden mee was een paar cirkels geschilderd, daarna een stuk of wat werkjes mét cirkels en nu dus uiteindelijk uitsluitend cirkels.…

wie telt de druppels van het dauw, zoet en zacht wie was het kind dat liggend nog lacht totdat de aarde haar zal ontvangen in dankbaar verlangen te geven, te verzorgen opdat op n frisse morgen de dauw likt aan het blad van een volgend levenspad…

Tot en met 1983 volgde ik lessen op Chr. M.A.V.O. 'De Saad'. Een enigszins strenge school met uiteindelijk een goed resultaat voor de leerlingen die hier hun eerste lessen in het voortgezet onderwijs hebben genoten. Binnen een straal van ongeveer 15 kilometer kwamen brugpiepers en andere pubers elke dag naar deze school om zich te laten informeren…

Vol plezier ga je in het leven Alles verdient beleving Sommige dingen maar heel even Terwijl het andere je totaal beving Lekker spelen met de blokken Lekker spelen met een pop Of met de badeend in het sop Heerlijk deugniet en onverschrokken Opeens is dan de onschuld vertrokken Krijg je besef van broek en rokken Dan wordt ook jij een ouder…

Laat deze laatste cirkel van tranen vervagen, in een plas van tedere dagen. Laat ons nog één keer samen dansen in het sterrenlicht van blije en droeve verhalen. Laat me rusten met een geschonden weemoed, 'k verberg mijn tranen, heel verwoed.…

Aanstormend door mij nimmer gehoord komen doden gedachten wreed vermoordt klinken hol en leeg mijn klanken van heden gekende terreinen op de tast betreden Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen om warrig zoekende haar rode draad los te tornen Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren misgrijpend zoekende ondergane levens…

Gevangen in de ronde cirkel Ben ik als vierhoek vals misplaatst Bemerk ik alles op het laatst Krijg ik aan de ronding hekel Doch draaierig van het verdwalen Zoek ik door naar mijn ontsnapping Verliezend in de overlapping Van de tijd die mij laat dralen Zolang ik niet vergeet te hopen Zal ik wachten, zoeken, leven Nimmer een hoek van mijn…

prachtig, zoals je wegloopt, zo oppermachtig met in je kielzog woede en gelijk. nadat ‘waarheen…’ mij stamelend ontsnapt blijft enkel onvermogen. nu lange monologen zijn vervlogen kijken de honden op, herkennen dit als simple waste of time.…

onderweg naar de stille oceaan om de stadse drukte te vermijden; neem dan mee een verrekijker om de meeuwen te observeren om mee te gaan in hun cirkelen boven de zeespiegel.…

Thuiskomen binnen de cirkel.…

nieuwe vragen sluiten zich aan vormend een onbekende cirkel deze die ik tracht te vermijden. het eerste zonlicht laat zich zien maar de sluimering overvalt mij waardoor ik slapende ben tussen de levenden.…

Eigenlijk zit ik in deze cirkel gevangen en weet niet meer hoe ik eruit kan komen. Ik kwam er in maar ik weet de weg niet meer, en niemand die het mij wil uitleggen. Ik ben verdwaald, ik weet niet waar ik heen moet. En er is niemand, die mij wil helpen. Ze laten me allemaal in de steek. De wereld die ik vroeger kende ben ik kwijt.…

Over zijn strenge cirkels heengebogen eigent hij zich de middelpunten toe Hun trots bezit staat in zijn harde ogen Hij wordt de mathematica niet moe waarmee elk nieuw uitvieren zich voltrekt om elke nieuwe inkeer op te vangen Zie hem in rustige beslissing hangen boven het tijdeloze dat hij wekt en kantelend in tegenkringen leidt voor het…

Wij waren aan het meer van dromen in de schaduw van de treurwilg, vissend naar gedichten, grappen en verhalen wij waren soms heel stil en keken hoe de eenden cirkels op het water dansten in onze kamer dat een universum op zichzelf was geluk als origami hart varend op je lachrimpels, wij waren...…

Kunst als uitdagend of grensverleggend te beschouwen is als een cirkel rond te noemen.…

zijn rechte lijnen ons bestaan abrupt beeindigd door een verrre lucht die ze beknot in verder gaan een horizon die rond de aarde spant en cirkeldraaiend met geen rechte lijnen samenvalt in schitterend bedrog geeft ons optiek in het geniep van een vaste voorstelling in zaken is recht toch eigenlijk de cirkel waar we nooit uit…

Een cirkel in je hand. Je telt de stiltes, die zichtbare lijn leidt naar jezelf … naar niemand.…

tussen zilverrustige rimpels en zachte herinneringen teken ik cirkels in de tijd ik schets oude zomers en handen vol zee, blote schouders en dagen gedeeld ik schep wolken en verhalen, fluister sterren en beloftes, stapel woorden op de horizon, daar waar jij verdween nog één keer omcirkel ik zacht jouw naam, bevrijd…

In de hoge berm, tussen het groene gras. De regen druppelt, alles nat. De zon droogt, alle tranen. De wind, geeft een nieuwe start. en… Laat het weer opnieuw beginnen.…

NIEUWJAAR is elke keer weer een NIEUW JAAR.…

Dan blijft de arm lam en de cirkel onderbroken. Een hulpstuk om de cirkel rond te maken kan dan rust geven. Soms wil men geen hulpstuk. Iemand kan er voor kiezen om ondanks de pijn, het lijden te onderzoeken. Teruggaan naar de bron, naar het ontstaan van de cirkel. Eén zijn met het begin. Ziek zijn is menselijk falen.…

met het besef van waarde vaar ik over de jaren van mijn leven belevenissen worden herinneringen die als gevleugelde vissen boven de zeespiegel uitkomen meeuwen geven een beeld weer over de wijze van mijn denken door hun dagelijks cirkelen cirkelend tot de slaap alles sust.…

Roken is ongezond maar ik mis de rokende tekens in zijn ruimte de perfect met trots trillende lippen gevormde cirkel dansend op de klanken van –ons- zingend fladderende kanaries en mijn vinger mag de cirkel verstoren schrijven met zijn rook ‘Opa ik mis jouw ruimte!’…

Ik vraag je dan je ogen nu te sluiten En trek een denkbeeldige cirkel om je heen Bedenk een plek, bijvoorbeeld deze...…

Een steen waarmee je cirkels kunt maken in het water! En die cirkels worden weer stromingen erom heen, die breder worden en hun uitwerking niet missen. Maar tegelijkertijd was Dag Hammarskjöld een eenzame rots in de branding... .…

is tot nu toe in zijn eigen cirkel grandioos verdwaald…

ik de richting van de wind en cirkels in mijn hand verlies daar de wolken en het houden van…

Het was de klap die de cirkel verbrak. De spanning die vrij kwam, op de uiteinden van de lijn die daardoor ontstond, was enorm. De tijd van cirkel naar lijn ging snel. Alsof de cirkel een opgerold matras was geweest. Daarvan werd het draadje ineens doorgeknipt, dat hem als rollade bijeen hield. Zo voelde het: Ploink!…

terug langs de spoorbaan bijkomend uit een diepe duizeligheid verward maar dat komt vooral door het draaien in die cirkel en onzekerheid: geduwd of gesprongen reiziger zonder trein of slachtoffer van pseudo-mobiliteit…