Alle inzendingen over De Hut

Uit veiligheidsoverwegingen zorgden we er daarom altijd voor dat minstens twee man van ons zich direct na schooltijd naar de hut spoedden om het fort zo nodig te verdedigen. Tot zonsondergang. ’s Nachts was de hut moeilijk te vinden. Toen werd het kerst en werd ik bloednerveus.…

"Ik heb een hut gebouwd." "Een hut?" vraag ik. "En waar mag dat wel zijn?" Ze wijst wat vaag naar achteren En troont mij mee de boomgaard in. "Kijk, hier," zegt ze, "Hier in de wipselboom." "De mis-pel-boom zul je bedoelen," Wijs ik haar snel terecht.…

De hut, er is iets meer met die hut, ze weet het van Charlotte. 'Kijk hier' leest ze voor:'en er zal een hut zijn tot een schaduw des daags tegen de hitte, en tot een schuilplaats en een toevlucht tegen stortbui en regen.' 'Ik beloof je, je mag er zo vaak naar toe vluchten als je wil.' Ze kruipt tegen me aan. 'Hm' zeg ik.…

Niet in hutten of in paleizen op geen zetel of kroon maar in het midden van ons beiden bloeit de liefde zalig en schoon ...…

De vermolmde balken en planken van die oeroude hut zijn begroeid met grote paddenstoelen, die in het donker licht geven." Vera duwde de deur van de gammele hut open. Wout stapte met slepende passen achter haar aan naar binnen. Ook de wanden binnenin het vertrek waren van onder tot boven vol paddenstoelen.…

Ik heb de aarde in Twee hutten verdeeld: een Voor mij En een voor mij zelf. Als een rivier voeten Loop ik naar de monding Mijn woorden Over verbrande akkers.…

Als schrijfster ben ik liever mijn BB kwijt dan mijn BH; ik wip trouwens ook liever dan dat ik W'app, SMS beter op SM, kook het liefst mijn prut in eigen hut. Veelzeggender vind ik nietszeggender gek, bij mannelijke lezers gretig aftrek.…

in deze hutte* wonen.…

Zwervend over vlakten Eenzaam en blut Dronken door uitdroging Op zoek naar m'n hut Uitgekleed door de maatschappij In de commercie verdonken Een berg onzinnige produkten Stonden naar me te lonken Ik heb alles gekocht Ik heb alles uitgegeven En daarvoor de duurste prijs betaald Ik blijf blut mijn verdere leven…

In schamele hutten wachten rubbertappers met schrijnende ogen op de koelte van het donker. Misschien zal de man uit de stad morgen wel iets meer betalen en misschien kan er dan een nieuwe mangel komen.…

is een wrange vraag ik trek mij voorlopig terug in de ranzige runen hut ------------------------------------------------------ 23-06-2004 pietersz van calumburgh…

Maar ik bleef maar hoopvol Ook al was ik ver van mijn hut. De Graal was mijn doel en moeten, Ik wist dat Hij bestond. Da Vinci Codes routen, Dan Browns wereld rond. Ik hoor al gezang van Katharen, Ik zag al voor mij Montsegur En niets kon mij bedaren - Ik streefde naar mijn waarheidsuur.…

Genoeg, 't scheen de minnaar, Die ze eenmaal beminde Om 't eeuwig te doen - Een hut en zijn schaduw Verzwelgt in haar harte Een troon zonder hem!…

Op het land is de armoe nog groter, maar hoe schamel ook het kot, altijd zie je het bijna rituele gebezem om de hutten, de aarde tot op het bot schoongeveegd, om de slangen weg te houden. Hier is de laatste bezem opgestookt. Het ongedierte heeft gewonnen. Deze mensen woonden niet eerder in een stenen huis.…

In scheervlucht zweven leeuweriken boven de hut. Onwennig in de schemer kringen zij weer omhoog om met hun lied te loven de stille speelman die Gods lof mocht zingen.…

kolkt woest water we gingen overstag zij met een verbeten lach ik stond niet aan het roer maar zekerde de zeilen en wachtte af als altijd was de wind aflandig oploeven ging traag we voeren weer de koers opstandig ankerden ook buitengaats er was voor ons geen plaats te vinden bij wisseltij en dubieuze winden ik heb haar hut…

Ik moest gewoon weten of de heimwee-hut nog steeds bestond. Het is niet langer stil in de heimwee-hut. Geluiden dringen tot me door. Een zangstem en een akoestische gitaar. Een lied over de liefde. Zwierig, zonder zwaar te doen. Ik geniet ervan. Maar het zijn deze keer geen herinneringen. Er klinkt een zangerige belofte in de lucht.…

Er staat een oude hut om in te schuilen. Verborgen tussen luchtig wuivend riet ontdooien m’n gevoelens. Onbespied betast ik daar m’n schrammen en m’n builen. Omgeven door een metersbrede sloot, ben ik in staat de dagen te verdragen. Ik vind er weer de antwoorden op vragen. Het leven is er even niet van lood.…

Zal je op een dag vertellen hoe wij in de winter bouwden aan een hut. Hoe diep je tussen ons kon slapen in de buik waar je nog woonde. Hoe je in mijn hand ging liggen om te vertrekken naar de lente. Zo is overlevering altijd het maken van herinnering.…

Later hoorden we dat de gemeente op die plek een hut voor hem had gebouwd en dat moest m’n grootmoeder zien.…

Daar stond een kleine hut. Stefan hoorde een grote houtzaag heen en weer gaan. Daar waren vast wel mensen, die hem wilden helpen. Daar zou hij vast veilig zijn voor die griezel, die hem achtervolgde! Gauw naar dat hutje toe! Stefan liet zich zomaar tegen de houten deur vallen, die meteen open vloog. Boem! Stefan viel op de vloer van de hut.…

Ik zit op mijn fiets Rij door de eindeloze polder Denk heel even aan helemaal niets Ga vervolgens terug naar onze zolder De zolder waar wij vroeger kwamen Waar wij speelden met elkaar Waar wij speelgoed mee naar toe namen En snoepjes als smokkelwaar We hebben heel wat hutten gebouwd Op onze grauwe zolder Ons verscholen, al waren we stout…

Maakt grond en sneeuw en harten hard en al de bomen zwart De hutten staan zo kil en stil alsof haar elk gesloten wil daarbinnen dringt de koude maar, daar uit de dodenbaar Gebogen hoofds, vereenzaamd droef Een moeder die haar kind begroef Sluipt wanhoop d' aarden straten door en glimlacht als te voor en glimlacht of zij hoop nog hiet dat…

De hutten staan zo kil en stil Alsof haar elk gesloten wil Daarbinnen dringt de koude maar, Daar uit de dodenbaar. Gebogenhoofds, vereenzaamd, droef Een moeder die haar kind begroef Sluipt wanhoop d' aarden straten door en glimlacht als te voor.…

Van aangespoelde boomstammen en planken hebben ze een hut in elkaar getimmerd. Ze noemden deze hut, het behouden huis. Ze kregen het zwaar te verduren in de vreselijke koude. Zelfs hun voeten bleven steenkoud bij het houtvuur. Door ijsberen en poolvossen te schieten konden ze de pelzen geschikt maken om het lichaam op temperatuur te houden.…

Van aangespoelde boomstammen en planken hebben ze een hut in elkaar getimmerd. Ze noemden deze hut het Behouden Huis. Ze kregen het zwaar te verduren in de vreselijke koude. Zelfs hun voeten bleven steenkoud bij het houtvuur. Door ijsberen en poolvossen te schieten konden ze de pelzen geschikt maken om het lichaam op temperatuur te houden.…

Dat is nyt føndamenteel andurs dan dat hut furveellunt is voor mensøn die swart sein in een weerruld waar iedurreen vint dat blank beettur is – zelfs swartun sgeinen dadt tu vindun.…

Uitzichtloos verdooft gedwongen Tolgeld bijeen geraapt over zee Het wrak zou de overtocht wel halen De dood voer met hen mee De aangehaakte lichamen wiegen nu statenloos Aan de snelle boot langszij Een lint van verdronken hoop in bollende Jeans Vormen een gruwelijke blauwe rij En ergens in dat schrale land Wachtend voor de lemen hut…

Wie kon alle vluchtelingen behuizen in een enkele hut of een bescheiden bungalow? Wie leeft in een andere dimensie, vrij van de zorgen die wij kennen?…

De wespen bleven altijd bij de hut van Wilfried en Machteld wonen. Een enkele keer reisde er nog wel eentje naar de koninklijke keuken, vluchtte weer op tijd.…