Alle inzendingen over De laa

dag of nacht ver voorbij de volken vleermuizen doolden tunnels donker dood en diep door aardaderen lonkend bonkend door het hart dat ons niets bracht zeg me hoe je bovengronds gaat ook als er hoorbaar niets toe doet gangen ronden splitsen slangentongen modder droogt ons beeld in klei ik bid mijn hand nog even dan nog even even voor een laa…

Becker-Lamm-Financieringen • Bovo • Brofinca • Broforma Beheer • Buro Frisia • Limburgse Algemene Activiteiten (LAA) • C.A.B. Nederland • Centraal Administratiekantoor Nederland • Crefinass • De Geldlijn • D.K.…

Aan iedereen die vóór de doodstraf is Wil ik het onderstaande adviseren: U laat zich als zodanig registreren (Dat kan bij elke strafgevangenis) En als u dan iets laakbaars heeft gedaan Kunt u met recht de doodstraf ondergaan. (Demissionair minister Nawijn (LPF) ging onlangs de discussie over de doodstraf aan)…

Op een berg onder de maan Die zich heel noch half mag noemen. zijn wij niet verder gegaan omdat het ons zou verdoemen op de grond in het gras waar bloemen nog ontbreken kijk ik naar waar de liefde was voel het nu pas steken in de tijd zo snel gegaan terwijl wij zoveel mailen Laat ik nu een kleine traan ach het zal wel helen ik sta…

vissen die zwemmen onder kleine gele appeltjes, varens die in pracht afnemen bomen nog vol van blad en loof, herfstasters triomferen als letterlijke laatbloeiers en wuiven de zomer vaarwel.…

Had ik mij nu eerder bedacht, Dat ik op geen manier ooit zonder jou kan leven, Dan was ik nooit bij haar gebleven. Kon ik in de toekomst kijken, Dan zag ik toen wat ik nu zie En wist ik dat liefde zoet als suiker, Boven al het andere staat. Dan had ik je nooit verloren, Maar ik bedacht het me te laat.…

Een van mijn eerste herinneringen is de smaak van gedroogde appeltjes. Op een dag zei mijn vader ineens: ‘en nu allemaal onder de tafel.’ Daar zaten we dan. Met ons zessen opgepropt onder een weliswaar uitschuifbare, maar voor dat doel veel te krappe eettafel. Dat herhaalde zich een paar keer - ik weet nog goed dat ik een keer klem zat met de stinksok…

Ik ben Godin in 't Land der Blinden omringt de eeuwige nacht mij met Demonen Geesten van gestolen kinderzielen heb ik onder mijn hoede Ik was de eerste Dochter uit bloed en klei gevormd de eerste Zoon gelijk de strijd bijna verloren toen ik trappend onderlag riep ik mijn Vaders Naam Zal ik de vleugels die mij droegen op mijn vlucht…

De laatste brief De wereld scheen vol lichtere geluiden En een soldaat sliep op zijn overjas. Hij droomde lachend dat het vrede was Omdat er in zijn droom een klok ging luiden. Er viel een vogel die geen vogel was Niet ver van hem tussen de warme kruiden, En hij werd niet meer wakker want het gras Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde…

Dit stukje tekst hoort hier eigenlijk niet thuis! In talloze recent gedane pogingen om te komen tot het formuleren van een bewering, die qua criteria zoveel mogelijk voldoet aan ieders verwachtingen heb ik uiteindelijk gefaald. Daarom is dit dan ook niet meer dan een simpele constatering . . . wellicht te plaatsen onder een nieuw te creëren tabblad…

Patissot voelde een rillinkje, alsof je voor de eerste keer de vrouw ziet die je ziel zal verwoesten.…

even voor half zeven of iets later snelt zij binnen mijn prinses mooier dan ik ooit kan dromen gevatter dan ik ooit zal zijn toch zal de dag ooit komen waarop mijn lijden zich zal lonen en ik haar voor altijd tot mijn koningin zal kronen ----------------------------------------------- geschreven in 1993 - ongepubliceerd…

Vorige week werd er met man en macht gewerkt aan het pleintje bij Buurtjeskerk. Verbaasd vroeg ik aan een van de stratenmakers of het plein nu al gerestaureerd moest worden terwijl het er amper in ligt. De man sprak Bargoens, een taal die in deze streek onbegrijpelijk is, hoewel mijn vrouw hem wel direct begreep. Het had iets te maken met een feestelijk…

Miskend! Miskend zijn wij! Het katholieke volksdeel is miskend! Dries van Agt heeft het zelf gezegd! Het heeft Hare Majesteit niet behaagd de uitvaart van Johannes Paulus II bij te wonen. Het kabinet vond de gereformeerde J.P. Balkenende – als hoogste politieke functionaris – voldoende. En dat terwijl bijna de helft van alle wereldleiders daar in…

Huisjes op de dijk met wilde tuinen, waar ik wel eens doorheen wil struinen verfrissende wind door mijn haren naar heldere vertes staren Daar sta ik, blik op oneindig Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil Ik zie geen verschil Verder is het stil Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken Geen massa, geen wind, slechts molenwieken hier…

Ze staat hier en kijkt om zich heen en wiegt haar heupen op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar…

De Telegraaf Binnenland wo 26 jan 2005, 22:05 Driek van Wissen nieuwe Dichter des Vaderlands AMSTERDAM - Driek van Wissen is de nieuwe Dichter des Vaderlands. Hij is de opvolger van Gerrit Komrij en interim Simon Vinkenoog. Dit is woensdagavond bekendgemaakt in Amsterdam. De verkiezing van de Dichter des Vaderlands werd georganiseerd…

Voor wie niet kan kiezen is er van alles genoeg, behalve tijd…

Ik heb het geluid van jouw val uit het niets op de vloer niet gehoord omdat mijn hart zo keihard brak.…

ik wandel langs de graven alleen de drukte voorbij van de eendagsvliegen ik voel me verbonden met de overkant waar er rust is niemand me opjaagt waar is mijn hart dat geloofde in vriendschap voor het leven nu omgeven door een zwarte kleur de nacht valt vroeg binnen ik verdwijn als een stip in de duisternis mijn ogen vallen toe…

Als jonge jongen moest ik op de lagere school een keer meedoen aan een uitvoering van de kerststal. Niet dat ik Jozef was of het kindeke Jezus, maar één van de drie koningen of zoals het mij later werd verteld: één van de drie Wijzen uit het Oosten. Met die laatste kwalificatie was ik wel blij. Ik vertelde toen trots aan één van mijn vriendjes in de…

zonder jou zijn er momenten dat de pijn mijn reflectie doorboort mijn gevoelens boven me uitstijgen ik streef zonder hersenen maar met een rikketik dat het lichaam verlaten heeft wat een pijnlijke scheiding is…

de landloper op straat met introverte ogen onder het hemeldak wakker geschud door een hanepoot van de spin werkend aan een toekomstweb ochtendboodschap voor hem hang niet af van één streng die levensbedreigend is als het doorgeknipt wordt…

ik hunker naar de warmte de kilte brengt riltekens op lichaam en geest de winter duurt nu al jaren ik slik mijn gevoelens weg om de verkilling niet te voelen ondanks de slechtnieuwsberichten het sarcastische schrijven dat de tijd weer geen tijd voor me had telkens opgeschoven worden naar later het slot blijft vastgevroren achter de…

Nog zachter dan een zedig streelgebaar Ontvouwt de roos haar vurig rode kroon Haar volle blaad’ren in het ochtendschoon Dodijnend door een zoele zucht aldaar De doornen deren niet haar zoete toon Zo vredig vlammend deze tijd van ‘t jaar Hier breeduit bloeiend, licht, helder en klaar Zulk woekerende weelde; ongewoon! Deez’ schone schijn,…

Ik sta op de dijk, langs de kant van het fietspad. Daar op het hoekje van de dijk, waar het ingepolderde, het nu ogenschijnlijk uitgestorven vakantiedorp ligt. Het bankje, nat van de regen, nodigt niet uit om erop te gaan zitten. Het weer is druilerig. De miezerige regen sijpelt langs mijn regenjas naar beneden op mijn schoenen, die al iets doorweekt…

In de Middeleeuwen werd tussen Sint Maarten en Kerst gevast om de voor de lange winter aangelegde voorraad te sparen. Van 26 december tot 6 januari werd er gefeest, gedronken en gegeten. Daarbij gingen oliekoeken en Germaanse godenleer van buik tot hand. Ik kwam echter pas in de 19e eeuw op tafel kijken en werd al gauw een traditionele lekkernij…

U hoorde of las het onlangs in de media: Paul Schnabel van het SCP vindt dat Nederland moet ophouden met doemdenken. We moeten ons ook concentreren op wat er in dit land allemaal goed gaat. Doemdenken maakt mensen fatalistisch en ontevreden. Hij is wel eens jaloers op het ongebreidelde optimisme van de Amerikanen. Dat was niet tegen dovemansoren…

Fier in al zijn lelijkheid stond hij nog overeind, onze kerktoren, toen ik vanochtend van huis vertrok. Maar niet lang meer. Hoog boven hem uit verrees de hijskraan voor de sloop van het gevaarte. Bespeurde ik toch een vaag sentiment bij mezelf, nu deze puist uit onze wijk werd geknepen? De kerk lag al plat, nu moet toren er aan geloven. Twee hoogopgemetselde…

"Als je een uur gelukkig wilt zijn, neem een fles wijn. Als je 20 jaar gelukkig wil zijn, neem een vriendin. En als je een heel leven gelukkig wil zijn, zorg dan dat je een tuin hebt." Deze Chinese wijsheid bracht een vriend van mij ter sprake, toen ik hem over de telefoon vertelde dat ik sinds kort een moestuin heb. Ik vermoedde dat hij net zíjn…