Alle inzendingen over De laatste deur

Die ene sleutel opent ook de laatste deur waar taal toegang heeft…

Langzaam schuifelt zij door de paden van haar leven Haar trage gang bereikt de laatste deur zelfs daar blijft zij nog even stilstaan in verwondering over het niet meer weten haar leven mist…

Vraag mij niet naar dat eeuwige verlangen gooi die sleutel weg laat mij maar geloven dat het in de hel ook vervloekt goed toeven is stook het vuur langs wakker razende vlammen vergeet dan niet die laatste deur goed dicht te schilderen maar laat me, verdomme laat me .....…

deur…

Hij denkt dat zijn succesboek nog wel eens een succesboek kan opleveren, maar daarmee vergeet hij dat zijn eerste 'De laatste deur' bij velen veel schade heeft aangericht, o.a. bij mij. Zijn insteek is te realistisch en daardoor te destructief.…

De deur naar de toekomst staat op een kier, verveloos knipoogt zij mij spontaan een warm welkom toe en ik antwoord met een lach ik pak een van mijn sleutels en open de laatste deur, aan het eind van een hele lange, maar oh zo verdrietige gang Ik ga de trap op naar boven, de vele treden kennen even zovele verhalen, die in de loop…

De laatste deur die ik achter mij sluit is die van Nederlands.nl. Maar deze hou ik toch een beetje open, want ik neem afscheid van mijn eigen naam, maar hou de optie van terugkeer onder pseudoniem open Het wordt net iets te persoonlijk om te zeggen waarom.…

Haar deur heeft een bordje niet storen maar manlief wil daar niet van horen want elke keer weer komt hij zeven keer zo denkt hij zijn lief te bekoren…

Ik had al abusievelijk hier en daar een deur geopend. Gênant, maar bij lange na niet zo erg als toen ik de voorlopig laatste deur van die dag opende. Ik viel met mijn neus in de boter, want ik trof een groep patiënten/cliënten/deelnemers onder leiding van een zeer herkenbare behandelaar.…

De Deur Dicht een laatste lach een laatste knipoog Vaarwel afscheid voor een tijdje Dag tot Vlug De Deur Dicht mijn hart vol herinneringen Een traan dwarreld vloeit weg weg van de Deur De Deur Dicht…

Nee breek je muur niet af Maar een deur zou me zo gelukkig maken Slot mag best Maar de sleutel aan mijn bos…

Als de angst langs de voordeur bij mij komt schuilen om mijn schaduw te beschermen dan vecht ik of vlucht ik naar het onbestaande als weggevoerde uit mijn nachtmerrie langs de achterdeur naar buiten aan de angst ontsnapt…

Met open armen ontsluiten de geliefden hun geborgenheid achter gesloten deuren en een bloempje voor het raam. Gordijnen zijn niet nodig een boek is overbodig nu zijn ze eindelijk saam.…

de regen valt met sloten koffie aan de tafel vierkant geknoeste tijd met elleboog gesleten geulen waar gasten zich een plek weten om het hoofd te laten hangen voor even nergens thuis het getrippel van duizend druppels verdrijft het eeuwige geneuzel in wat het verleden heet te zijn nu en gisteren ook al toen de zon zo scheen en toch is…

de deur die mij insloot als enige getuige trap ik vandaag nog in uit scharnieren van woede die ik toen met een hoge trap afdrukte tegen de grove muur op de schoongeboende gang wil je mijn handen binden achter de ruggengraat van nu voor ik het glas versplinter op de planken van verdriet lakens scheur om `t rauwe beeld van kansloos klein…

Die deur hoort open of dicht, leerde je me in jouw huis. Dicht, als ik er ben, en open wanneer niet. Ik leerde de routine van open en dicht. Tot het moment van verdwenen begrip. Met mij nog op de bank, deed je de deur dicht, maar je was er niet.…

ik de deur zelf wel sluiten maar ik wil nog niet dood, ik wil blijven dus hou me nog even en even niet buiten en laat me je naam mooi rond schrijven…

Een open deur is geen dichte deur.…

Overal waar de islam intrede doet wordt de rust verstoord, daar sluiten deuren die eens open stonden.…

Ik heb de liefde liever andersom en speel het bij mij thuis ik was je onderbroeken niet maar ben gewillig met je kruis Ik strijk geen zielenpoten maar neem je als het kan als een ei met dubbele dooier slurp ik jou want jij bent man Ik kijk wel uit voor schijnvertoning ook voor onbezonnen glijden al smaak je zo naar honing bij de deur…

Eenmaal die laatste reden niet meer ziet wat je bedoeld Dat zelfs dat vervaagd bij wat je voelt Wat dan? Wat dan...…

Als u wist dat het uw laatste zou zijn, dan zou u hem niet opsteken. Maar u beseft niet dat u dat dan al gedaan heeft.…

De deur dicht, Een laatste blik, Een laatste aanraking, Vaarwel, Afscheid voor een tijdje, Dag Tot vlug De deur dicht, Een hart vol herinneringen, Een traan dwarrelt, Vloeit weg, Weg van de deur, de deur dicht.…

De ramen waaien open maar het is windstil tegengesteld aan alle wetten sluiten ze zich weer trillend springen spanjoletten dicht het licht gloeit aan alles is helder de stoelen om de tafel twaalf stuks zijn plotseling ingenomen zwijgende personen staren elkaar aan totdat ik opdracht krijg de deur open te zetten.…

met je heeft gedaan je hebt al teveel dagen in pijn versleten laat de deur van het verleden dichtslaan Laat al je nare herinneringen eens los geef je hart de vrijheid om alles te wissen anders blijft het diep in jou altijd een chaos en zal je de mooie dingen van het heden missen…

Op de trap van elke droom valt ze voor dezelfde deur. En staat ze op met de wens dat niemand haar zal vragen wat ze steeds zoekt…

Maar zelfs aan 't nijpendst leed komt eens een eind (O wrang besef voor wie als wijsheid vond, Dat iedere deur uit leed een ingang is Naar ander leed!)…

verbannen maar helaas, jij sloot voor mij de deur…

Deuren die dicht lijken zijn moeilijker te openen…

Ik open de deur, ..ik kijk niet om.... Het is voorbij... ,,,Vrijheid,...ik kom...…