Alle inzendingen over Deel zoveel

met de betonrot bedoel ik dat wij inmiddels zoveel de klos geweest zijn dat de pijlers van het ziekenhuis aan ons ten grondslag liggen. En dat door deze onderzoeken en allerlei behandelingen er misschien wel beton rot is geconstateerd in de pijlers van het ziekenhuis ligt niet aan ons? Dat wilde ik even rechtzetten ( Len)…

Toch zijn er ook dingen die gebeuren met minder impact, met meer menselijkheid en met meer gevoel waarmee ik dan weer niet de 24 uurs aanwezigheid van pijn bedoel, want die is er nog steeds, is ook niet zomaar weg. We (ikke dus) moeten geduld hebben en zo bezit ik mijn ziel in lijdzaamheid, wat een prachtige zin in een minder prachtige periode.…

Afijn deel zoveel in de kankertoestanden en weet je, ik ben er nog niet, maar KOM er wel, zoveel is zeker. WORDT VERVOLGD…

Zoveel mensen, even zoveel meningen en iedereen heeft wel een visie want zeg nou zelf: hoe vaak hebben we het woord gehoord wat virus heet, wat Corona heet en hoe vaak heeft U de handen gewassen en mondkapjes gekocht? Talloze malen toch?…

." Toevallig kapster Dat Nieuwsmomentje met zoveel haar geboren is, lijkt wel voorbestemd.…

Het oneindige verlangen Rust is geen gegeven Door belevenissen bevangen De eenwording is het streven Zoveel meer dan alleen het leven Een gegeven zonder rangen Een wereld zonder belangen Onvoorwaardelijk blijven geven Een verloren strijd Een gevecht zonder eind De waarheid die men mijdt Gedrag steeds ondermijnd Tot elke compromis bereid…

Had zoveel meer willen zeggen, Maar wist niet hoe het uit te leggen. Wat het was, zal je nimmer verstaan, Toch voelde ik bij het afscheid een traan.…

laat mij verblijven enkel en alleen op de zachte toppen van je vingers laat me niet stijgen noch dalen in dromen licht van toon ik wil ontwaken in de rust van je morgen in mooie woorden zonder schroom laat mij je handen vullen met alles wat vleugels heeft in lage en hoge wolken waar vertrouwen wordt gestreeld ik wil verlangen…

Wij zussen hebben altijd een workshop zo noemen we het voorlopig maar Pasen Pinksteren Kerst noem maar op we zijn dan weer gezellig bij elkaar We maken dan vier mooie bloemstukken voor vijf innig geliefde mensen hiermee willen we de pijn onderdrukken ik kan geen liever zussen wensen Al zijn we samen door een hel gegaan zoveel verloren in…

De metrobak, waar wij vlakbij wonen, is nooit een item geweest om over te struikelen. Nou zou dat ook niet kunnen want het ding staat op pijlers een heel eind boven de grond en dus kun je er niet over vallen of je zou enorm grote voeten moeten hebben, maar dat terzijde. Jaren geleden belde ik met de RET om te vragen met mijn liefste stemmetje: of nou…

Zo begon de week met natuurlijk de maandag, waarop de monteur zijn opwachting zou maken, jawel, dat gebeurde ook! De man is een hele poos bezig geweest om erachter te komen dat een printplaatje los zat, tesamen met een paar stekkertjes! Na ook dat gemaakt en gesoldeerd te hebben, draaide hij ook nog even een band eraf om te kijken of die goed vast zat…

Auto’s gaan op de rem, ook al een hele slimme actie ( niet dus) en ik ben stomverbaasd over zoveel stommigheid. Volgens mij, bestuurders van die tiental auto’s, is het de bedoeling dat je zoveel mogelijk ruimte laat voor hulpdiensten en dit al helemaal als ze blauwe lichten en sirene voeren?…

Geloof me al had ik toen geen woorden denk niet dat jij het begrijpen zou Ben een deel van mijzelf verloren lieve man ik hield zoveel van jou Ik ben nu wie ik ben geworden en met een deel van jou zal ik het doen Een kleine ode aan mijn vader die eenzaam is gestorven...toen.…

(voor Bayla Wegier (1928 - 1971)) Je bent geboren op 23 oktober 1928 in Sosnowiec, Polen. Je vader Chaym Wegier was bakker. Je moeder heette Chaya Zygelbaum. Je had drie broers: Robert, Jacques en Jean-Isidore. Je zus heette Sura. In de Tweede Wereldoorlog probeerden jullie als Joods gezin naar Zuid-Frankrijk te vluchten, maar jullie werden…

Geheel en deel zijn zeer complexe zaken. Zoals bekend omvat elk groot geheel meer dan de optelsom van deel plus deel, hoewel die samen het geheel uitmaken. De delen zijn geen losse onderdelen. Gehele kennis van de delen naakt, want wat de delen tot gedeelten maakt, is dat de delen méér zijn dan gehelen.…

when I open my mind for you vertel me dan van dagen, van het leven de pijnen in je verdriet, laat me zijn die jij nu bent, alleen redt jij het niet de sfeer ademt het moment van het zijn en je proeft de zoete geur van het kamille van december en rook, zo als zilvergrijs benevelt zit ik stilletjes naast je we hebben elkander gedronken…

In de doolhof van gedachten raak je steeds meer geheugen kwijt. Dementie is een nare ziekte en een nog naarder woord. Jij en wij, kunnen en weten niet wat te verwachten of je nog wel een beetje jezelf blijft. Als jou in een vlaag van helderheid opeens weer wat te binnen schiet, dan gaat het niet over jou toch en is er niks met je aan de hand…

Geluk is het enige wat zich verdubbelt als men het deelt.…

te huur, twee kamertjes in mijn hart. onderhoudstoestand: redelijk, hier en daar een schrammetje plus een beetje smart. ligging centraal, op loopafstand van jezelf. bezichtiging op afspraak, dan gaat de rest vanzelf. de huur is liefde, en je deelt het hart met mij. ruimte genoeg voor eigen inbreng, wie o wie komt er bij…

Samen delen al je zorgen samen al je kommer en kwel zo iemand zijn hulp aanvaarden ja, zo iemand is er wel. We zijn er om samen te delen alle lief en alle leed ik weet het heel zeker want ik heb ook iemand die dit alles met me deed.…

op de deel stond nog steeds het hek open, kon ik zo doorlopen in het weiland de kiekendief zat op haar nest, er hing vaag nog wat mist over het land dat zag ik gisteren, ik wandelde al vroeg dronk warme thee en at een beschuit mijmerde, hoe wonderlijk is leven…

Ik voel de ruwe bast tegen mijn rug en weet deze herfst komt nooit meer terug "k laat nog even mijn handen met bladeren spelen dit gevoel van genieten wilden wij even delen.…

een volk wordt een volk wanneer ze taal en zeden delen als ze samen een lange onverharde weg zijn gegaan en het na eeuwen van moeilijkheden kan zeggen kijk dit hebben we samen gedaan wanneer ze dan met elkaar op een geplaveide weg zijn aangekomen en van een goede toekomst kunnen dromen dan is het slecht te velen als ander volk…

meer nog dan een vogel vrij en zeker van steun die me tilt tot boven jouw wolken toch is me niets liever dan de hemel in je ogen ´s morgens vroeg ik vlieg mijn droom aan flarden als ik wakker naast je word…

Dat wil ik delen.…

'n avond Die momenten zijn zoveel waard Onze gedachten in zinnen gegoten Vloeien rijkelijk net als de wijn Zoveel te vertellen samen te delen En zo zou het altijd moeten zijn…

En plotseling hoorde ik mijn naam mijn visioen was opeens voorbij ik was weer in de werkelijkheid maar het is en blijft een heel mooi deel van mij.…

dan deel je me je zorgen mee... dan zeg je me, wat je benauwd... De last wordt lichter als je hem deelt... probeer 't maar.... Je zult voelen, zien en merken... dat het scheelt...…

laat me rusten in je bron van nachtelijke stilte laat me drijven in je bron van stille liefde laat me zuchten in je bron van lief geluk laat ons leven zachtjes stromen en meeschommelen met de wind laat ons een hemel verzinnen zoals alleen maar kan, een lentekind maar laten we vooral onze tranen delen onze pijn zal niet meer ontwaken…

enkele vragen onbeantwoord en toch een goed gevoel want soort zoekt nu eenmaal soort dat scheelt een heleboel…