Alle inzendingen over Een duistere vijand

Ze is daarin koningin en zwaardvechtster ineen, de duistere vijand overwinnend. Toch vind ik haar lied 'Feel It All' net iets beter, met name hoe ze er in springt, zeer opmerkelijk direct kikkervel producerend pakkend. Met een prachtige, lyrische tekst en een betoverende voortgang.…

(voor Pauline Chan Bo-Lin (1973 - 2002)) Je bent geboren op 23 mei 1973 in Shanghai. Al op zeer jonge leeftijd zijn je ouders gescheiden en op je twaalfde verhuisde je met je moeder naar Hong Kong. Op je vijftiende werkte je part-time als een mode-model en je deed mee aan de schoonheidswedstrijd Miss Asia Pageant. Je won geen prijs, maar je mollige…

Allemaal zijn we in de ban van: de narigheid buiten de deur en ik beken nu eerlijk dat: omdat het dichterbij komt, als een geluidloze onweersbui, ik nu huiverig word. Het is een angstige periode een tijd waarin we eigenlijk anderen moeten helpen maar omdat we allemaal moeten luisteren naar de regels die zijn afgegeven wordt het lastig iemand te helpen…

je hand het schuim van de lippen En zing over je land en leer mij het lied Schrijf mij de woorden met je stem en je blikken Leer mij je liefdes en je diepste verdriet En ik zal je leren hoe de natuur te bestrijden De kracht van het water en grillen van de wind Het bulken van de zee met zijn stormen en vlagen Verenigd en veilig als vijand…

Telkens als ik fluit, gedachten smoren en warme lucht eruit.…

Men maakt geen vijanden door wat men denkt, doch doordat men denkt.…

Meer vijanden dan vrienden gemaakt. Je moet er niet aan denken dat het andersom was.…

De grootste vijand van de mens is niet agressie of hebzucht, maar angst – angst dat anderen je niet mogen, angst om een enge ziekte te krijgen, angst om dood te gaan, angst om in welk opzicht dan ook tekort te komen, angst dat de grond je onder de voeten wordt weggemaaid, angst dat alles waar je heilig in gelooft uiteindelijk een illusie blijkt te zijn…

Duister is het pad voor wie veel verborgen houdt in 't aardse leven…

Duister is dieper dan de dood, hier komen alle eeuwen samen, Gods kind'ren krijgen nieuwe namen in helder wit uit vloeiend rood, de hemel geeft het levend brood na duister dieper dan de dood.…

duistere nachten koud en stil nare gedachten eng en kil piekeren en staren naar het plafond woorden onhoorbaar verstomd niets is er meer slechts door stilte omarmd geen liefde zo eenzaam onverwarmd duistere nachten waar is de dag die mij laat beginnen met een lach…

Het is het gevecht van een dappere penneheld, die met het inktzwarte zwaard de duistere vijanden wil onthoofden. Rusteloos, troosteloos. Een dubbele lijdensweg naar binnen, ik vermoord mijn eigen hart, keer op keer.…

Ik mat de schade en ik zag in het gebroken spiegelglas wie al die tijd de vijand was voor wie je me gewaarschuwd had. -------------------------------- uit: 'Een vrouw bezoeken', 1985…

maken anderen kapot ze vreten wit uit volle buiken slokken vriend als vijand op…

Het duister was geen vijand meer, maar de plek waar hij zichzelf na een leven lang zoeken eindelijk had gevonden. Zijn naam was Alfons Bortano. Hij leefde in het zoete duister. Een verslaving aan het schrijven van woorden hield zijn gedachten in bedwang.…

vlammen dansen nacht likken aan het duister deinen fluweelzacht net hoorbaar hun gefluister een vonk ontwaakt in dromen zet de paarden aan tot wilde haast, de klaroenstoot laat de vijand komen ze botsen op het slagveld van galop en draaien steigerend een ronde maar de tijd is al gestopt er vallen geen gewonden het vuur brandt Waterloo…

Liefde is niets dan daaglijks verder gaan Door dorre woestenijen, Om na de nacht saam moe weer op te staan Uit duistere valleien. Liefde is niet een wijdverklaard begrijpen, Een stijgen tot het licht, En niet oneindig zijn en ook niet rijpen Tot innerlijk gezicht.…

De laatste schooldag en de kinderen liepen joelend, gillend en elkaar met tassen belagend de school uit, vakantie! Yes! Dat ze al weken lang via een schermpje les kregen deed eventjes niet ter zake, men had elkaar weer even gezien en het was nu vakantie. Dat je nergens heen kon, maakte niet uit, je hoefde een week lang niks te doen, niet naar school…

De nacht is duister donker gefluister De nacht is stilte geluidloze kilte De nacht is maanlijk lichtpuntig bekijk De nacht is zwart kleurloos hard De nacht is Ongeloofelijk Werelds koninkrijk Maar dat maakt allicht niet uit Want de nacht is slechts een plek waar De morgen weer kan komen…

De hemel heeft zijn licht gelaat Gehuld in zwarte nacht, Maar ruisend door het duister gaat Een schijnsel, vreemd en zacht.…

Grijpende schaduwen vangen de dageraad schuiven langs aarde schilderen muren grijs Tastende vormen omhelzen elkaar, in gemeenschap maken zij het stille schemer Groeiend naar het duister dat ooit weer sterven zal, als het diffuse licht haar zacht de dood inleidt…

handverwarmend schouwspel de vlammenzee verlicht haar gezichtje blozend rood Op de noordpool echter blijft het even duister en vreet de sneeuw de wangen van de eskimo aan…

leven als een eenzaam mens een lichaam dat vervaagt woorden eens uitgesproken de ziel die het verdraagt onzichtbaar voor de mensen toch zichtbaar voor hun haat leven in het duister alsof je niet bestaat zijn zoals de wind toch gebonden aan het leven liefde ooit gegeven haat gekregen de liefde nooit beantwoord nooit bestaan ik heb…

Ze was maar een klein meisje Bang en aleen Altijd in het duister En nooit liefde om haar heen Zo'n slecht leven, Op haar jonge jaar Ze zat altijd naar liefde te streven Maar iedereen negeerde haar Ze zat in het licht Nog een laatste keer Ze liet al haar angsten varen En toen was ze er niet meer…

Een tijdje begaf ik me in het duister, maar sinds ik jou heb leren kennen, fleurde en kleurde alles weer op, aan het nieuwe geluk moest ik even wennen. Alles leek geheel te kloppen, maar alle schijn bedriegt, je doet het om mij niet te kwetsen, bang dat je mijn vriendschap verliest.…

Opnieuw omgeven door duister, krijg ik het weer voor de kiezen, hoe is het mogelijk, dat ik zo heb kunnen verliezen, Gevallen als dat ik ben, hartzeer dat ik jou heb gegeven, sta jij toch weer voor me klaar, wil je me nog altijd in vertrouwen nemen.…

Zwarte wolken drijven door de lucht. Blokkeren het licht dat de zon nog naar de aarde probeert te sturen. Maar tevergeefs, dag werd nacht en is dat gebleven. Ik heb niet anders geweten, maar de boeken verhalen over tijden dat de aarde nog vrolijk en helder was. Tijden waarin de mens nog niet zijn zwarte stempel op de aarde had achtergelaten. Maar over…

Het komt de stabiliteit van de Nederlandse regering niet ten goede als de gedogende PVV steeds meer gebukt gaat onder deelnemers aan die partij die verdacht worden van duistere activiteiten in heden of verleden.…

Je "vijanden" stonden van verbazing genageld aan de grond. Pas zoveel jaren later toen je wegen andere paden kruisten begon je te beseffen dat de geest altijd sterker is dan de vuisten.…

Vreselijker nederlaag, dan je vijanden gelijk te moeten geven, al is het maar gedeeltelijk, bestaat er niet.…