Alle inzendingen over Eerste stapjes

De eerste stapjes in de sneeuwwitte toekomst nog niet rood gekleurd…

ik zal er zijn bij je eerste huil, je eerste lach ik zal er zijn bij de eerste tandjes, de eerste stapjes wie had zoiets gedacht je bent een wonder zo bijzonder!…

Ze was ongetwijfeld getuige van mijn eerste stapjes. Maar ik heb haar nooit gekend. In een lade bewaar ik nog altijd haar portret van jonge vrouw.…

Over mijn eerste stapjes, over mijn eerste woordjes ben je zeker niet verbaasd geweest. Hoe vaak had je dit meegemaakt met je dertien kinderen! Oma, je bent bezweken aan de noodlottige ziekte die ik - maar God verhoede het! - ook mogelijk meedraag in de genen, die je overdroeg.....…

Zo’n klein stukje kruipend mens En toch is de liefde voor haar immens Een klein wezen vrij van schuld Heeft nog allerlei geheimen verhuld De eerste woordjes die ze spreekt De eerste stapjes die ze stapt Eten moet eten en niet moet gooien Als ze dat maar snel snapt Ze zal veel nog niet begrijpen Maar dat komt met de tijd Als ze maar…

Oma begeleidde de eerste stapjes van haar kleinkinderen. In mijn slaapkamer staat nog altijd de trapnaaimachine, een erfstuk dat in mijn jeugdjaren nog lange tijd dienst heeft gedaan.....…

een kind een man en vrouw, als één verweven de eerste stapjes in het leven nieuw is ook de lente die alweer begint nieuw is: hij kwam, hij zag, hij overwon uit het niets; een melodie, een klank onverwachte vruchten, bloeiend aan de rank er is zoveel nieuws onder de zon!…

Ik leerde jou de eerste stapjes je eerste woordjes en nog zoveel meer gaf kusjes op geschaafde knietjes en ook op al het andere zeer.…

Of de mens nou zijn eerste stapjes zette, stuiterend best lang erover deed of pakweg en dat lucht op; in nog geen miljoen jaar raakt de mensch uitgepraat, daarom dwalen wij altijd zo gigantisch af.…

De eerste dagen eindigen die paar stapjes al snel op een rijk gevulde luierbroek of voorover op zijn handpalmen, waarna hij meteen in de vertrouwde modus zijn weg vervolgt.…

Eerste stapjes, eigen achtertuin, ja ja ja.. Nationale gebeurtenis, historie, Anton Piek allure, beelden uit de keuken van ónze Erben, een persoonlijke tête a tête in gloeiende empathie.. Mart die wegglibbert in zijn eigen superlatieven. Mag het nu eindelijk afgelopen zijn.…

Toen zag ik een hummeltje dat zijn eerste stapjes deed. Het kirde verrukt naar de hoge grassen en waggelde naar het fluitekruid en de beemdooievaarsbek die aan de rand van het weggetje groeien. Hij graaide naar al dat moois…, wankelde…, en nog vóór zijn moeder hem kon opvangen viel hij languit in de bloemenwei.…

Verloren stille straten… In mijn herinneringen vallen gaten wanneer ik wandelend over het pad van mijn leven op de juiste manier handelend mijn leven kleur wilde geven. Door schade en schande werd ik wijs; het spreekwoord altijd voorhanden; het tastbare bewijs in mijn geheugen is dat de mensen deugen. Wanneer je durft toe te geven…

‘En weet je,’ zei de Eek, voor morgen heeft de koekoek rondgebazuind dat het voorjaar z’n eerste stapjes in het bos gaat maken.’ ‘Dat is mooi,’ zei Beer, ‘weet je ik voel de zwaarmoedigheid al langzaam wegtrekken en het begint al lichter te worden in mijn hoofd. In de goeie zin van het woord.’…

Teder lief zacht van huid teentjes voetjes ze stappen of nee ze zetten stapjes kleine stapjes. Oogjes volgen verontwaardigd nieuwsgierig Alles en iedereen rondom die voetjes en ja ze blijven stappen onderzoekend avontuurlijk met kleine stapjes.…

Ik ben geboren in een bollenschuur en deed mijn eerste stapjes in de Keukenhof, waar ik als peuter al gegrepen werd door de vorm en kleur en geur van de bloem van de hyacint en later ook door de bol zelf. Als jongen van zestien jaar oud mocht ik voor het eerst een bijdrage leveren aan de voortplanting van de hyacint. Ik werd hyacintenholler!…

toen ik de groeven in je ogen las, streelde ik de breekbare letters doorheen je grijze haren toen ik de eerste rimpels in je schoot hoorde, leidde je mij met kleine stapjes doorheen je oude verhalen… ik zag je wandelen langs een bewaarde koffer vol gekoesterde dromen ik zag je liefhebben toen de herinneringen aan opa tijdloos…

Het jaar ontspringt door jouw prille groei ontplooit zachte zonneschijn en bladeren nieuw leven dwarrelt in velden en op luchtstromen kleine stapjes op fragiele pootjes op weg naar de zomer… Het leven ontpopt zich in volle teugen welige bloei der natuur in prachtige nuances stranden in overvloed met adoreerde zonverwanten in afwachting van…

Ruim vier decennia heb ik er voor nodig gehad, om mee te maken wat mij nu is overkomen. Bij deze gelegenheid verzeker ik de lezer(es), dat ook ikzelf drager ben geworden! Niet dat ik er echt op zat te wachten hoor, helemaal niet. Ik heb ook niet meteen het gevoel van “eindelijk is het zover.” Integendeel, ik had het nog graag wat uitgesteld gezien,…

op onze rug in het lange gras wachten op de sterren en dan jouw vingertoppen met kleine stapjes dichterbij ik zie je in de sterren én de maan die net zoals jij in porseleinen dromen slaapt en wanneer dan de zon daar door de bomen op het nog wat natte gras zomer schildert liggen onze vingertoppen uitgestrekt tegen elkaar (straks word…

Er is bij borderliners soms sprake van stoornissen in zowel de waarneming als het denken; in het eerste geval 'horen zij stemmen' en 'zien zij beelden'. Noch stem, noch beeld is voor een niet-borderliner te horen of zien.…

Haar vader pakte haar hand en begon met kleine stapjes. Zoals alles met kleine stapjes begint. In mijn richting langs me te lopen. Ik maakte me nog kleiner en verborg mijn gezicht alsof ik bang van haar was. Maar liet heel duidelijk zien dat ik eigenlijk gewoon verdrietig door mijn vingers naar haar zat te piegen.…

zeg mij niet dat water water is dat later later is vaak nooit meer komt omdat alles stroomt zelden kabbelt zonder stapjes terug om alsnog een wijle te verblijven in het destijds links gelegen droompaleis op zweeftapijt van liefde stil geluk arcadisch ingekleurd waar opsmuk smelt vervloeit zacht de geur van hyacint leeuwenbek duizendschoon…

Mijn eerste zoen heb ik beschreven. Iets wat de meeste mensen in hun leven zullen herkennen. Maar als ik deze stap heb gezet kan ik het net zo goed met haar delen. Dus googlede ik haar adresgegevens op en stuurde haar mijn ontboezemingetje.…

Ik wist zeker dat dit LIEFDE op het eerste gezicht was en dat heb ik nooit maar dan nooit in mijn leven verder meegemaakt. Het is op een gruwelijke wijze kapotgemaakt door mijn vader. Wordt vervolgd.…

Verder glijdt met korte stapjes 't blondje met wat moe gelaat, en ze hoort de vuile grapjes van de werklui in de straat.…

De eerste bummer volgde al snel. Alleen het verloop van de ziekte zou erdoor vertraagd kunnen worden maar dat moet ook nog afgewacht. In de loop van de komende weken wordt de euforie vervolgens in kleine stapjes de nek omgedraaid.…

je zachte huid bezweet en warm een tedere kus een sterke arm mijn bloed stroomt vlugger mijn adem gaat snel bij anderen was ik verlegen maar bij jou durf ik wel mijn kleren verwdijnen net als de wereld om me heen dan ben je echt bij me en worden we samen een....…

D’ oudste zijn de beste panden, Niet en gaat voor d’ eerste trouw; D’ eerste trouw, die leert het minnen, D’ eerste trouw is enkel vreugd, D’ eerste trouw die bindt de zinnen*, Zij is ’t bloempje van de jeugd. Maar mijn oordeel: twee-maal trouwen Dat is veel niet zonder pijn; Drie maal kan niet als berouwen, Want hoe kan er liefde zijn?…

Qua eerste plegen van “column” kan dit ruimschoots volstaan, zou ik zo denken! Bij Leven & Welzijn, tot genoegen, Baardemans Bart…