Alle inzendingen over Ellen Vogel Hans Tobi Jimmy Münninghoff

(voor Ellen Vogel (1922 - 2015)) Je bent geboren als Ellen Marie Elze Anthing Vogel op 26 januari 1922 in Den Haag. Jouw ouders waren Ellen Vogel-Buwalda (1890 - 1985) en Albert Vogel. Jouw moeder kwam uit een handelsfamilie en ze was in Nederlands-Indië geboren en getogen. Haar talent als voordrachtskunstenares werd in Genève gevormd.…

In de gang stond ene Hans met een snorretje en een bril en die kreeg steeds de persoonlijke aandacht van Ellen. Op humoristische wist ze hem steeds weer bij haar liefdessongs te betrekken. Terwijl Hans geen spier vertrok en alles over zich heen liet gaan.…

Gedachtenstromen als wilde stormen, Verpletteren de werkelijkheid met kracht. Fictieve beelden in allerlei vormen, Bepalen je levensvisie met overmacht. Gestaag vervagen de intermenselijke banden, De verwarrende mist van twijfel wordt groot. Met ogenschijnlijk een complot onderhanden, Wacht geheel je vertrouwen een zekere dood. Hectische…

De stormen van emoties trekken aan me voorbij, Als wind en regen langs een kas. Gevoelige bevestigingen bestaan niet voor mij, Noch een beschrijving waarin ik pas. Ik kijk rond vanaf mijn duistere eiland, Zie met grondige waakzaamheid de mensen. Want al snel raak ik de rand, Van zoals vastgesteld mijn grenzen. Het waren denkbeelden van de…

Stevige winden, heftige donder, Een verfrissing voor de troebele geest, Deel van het wereldwijde wonder, Zonder was het hier niet zo mooi geweest. Kolossale wolken trekken langzaam voorbij, Deze bergen van het hemelgewelf, Als rustige gedachten bij jou of mij, En versterken het besef van jezelf. Zon en maan weerkaatsen schitterend in meren…

Zich hullend in de donkere sluiers van het ongewisse, Verblijft Hij en laat ons blijk- of schijnbaar begaan. En met een bereik van slechts aannemen tot gissen, Zijn we beperkt in verklaren van ons bestaan. Ook de wankele momenten van wel of niet kan ik niet vergeten, Geeft het bestaan van een Goddelijke hiaat eigenlijk een gemis? Sommige biologen…

De mijne in een duizend dromen, Een waterval van liefde in elke kus. Alleen oog voor elkaar bij elk schitterend samenkomen, En onbegrensde vervoering in een oneindige lus. In mijn geheugen gebeurtenissen in een klas, Vergulde herinneringen aan hoe het allemaal begon ja. De eerste verbazingwekkende indruk van hoe je eigenlijk was, Zo leuk, zo…

Terwijl de wind de wolken telt Schreeuwen schapen om verloren momenten Rollende donder Een hijgende horizon wacht even Maar rent toch verder door de regenboog God leeft Het hart klopt sneller dan rijen regendruppels Niet luisterend naar lege verre vergetelheid Liefde Kogels ketsen af tegen verre oorden Maar het zuivere zien geeft ze…

Zoals ik me de laatste tijd voortbewoog.. Vol met vragen Onuitgesproken klagen.. Zoekend naar het eind van de regenboog.... Een ieder weet wat voor een gevoel dat kan zijn.. Leeg... Rusteloos... Een onbestemde pijn... Anderen zeggen Het wordt me wat teveel.. Ik voel me als een debutant op het toneel.. Door te luisteren en te kijken naar het…

Zei Jimmy. “Zeker?” Jimmy knikte en de Wachter liet hem door. Dat ging al gemakkelijker. Niet dat Jimmy er ooit aan had getwijfeld dat hij niet in de hemel zou terechtkomen, maar wist hij veel van de procedure. “Hela hola! Waar gaat dat heen?” Baste de Wachter van de derde poort. Jimmy schrok. Dit zag er een kwaaie klant uit.…

Jimmy bereikt Londen en samen met zijn twee vrienden (gespeeld door Steve Bronski en Larry Steinbachek) gaat hij naar een zwembad, waar ze kijken naar een mooie jongeman op de duikplank. Deze jongeman glimlacht even naar Jimmy.…

Welnee joh, we gaan gewoon tegen een muurtje staan, komt helemaal goed zegt Jimmy. Zeker van zijn zaak is ie en spannend dat is het zeker! Als het tijd is om hun prakkie te gaan eten zegt Bobby tegen Jimmy, tot straks!…

Eens heb ik de dalende zon gevraagd te wachten, eens heb ik van dichte nacht-schaduw het luchte, vluchtige vlieden beklaagd - en nu! - en nu! - Nu glijden de tijden zo langzaam aan, de dagen, de tragen, ze willen niet gaan en lang - lang - lang zijn de uren der nachten. Eens hield ik de goudene uren te goed voor klachten, eens vulde ik de…

Alle mooie dingen verminderen En verlaten mij nu - Mijn lieve zinne-kinderen Haten mij nu - De gouden, de grauwe, de blauwe, Ze gaan, ze gaan allen heen - Tussen grote mensen-gebouwen Sta ik alleen - In de mensen, in de zon-straten Koel, onbewogen. - Ik ben heel alleen gelaten Door mijn ogen. Mijn ziel is in leven gebleven - Leeft…

Kunt gij nog wreder slaan!- mijn God! mijn God! Zie, ik ben sterk en breken zal ik niet, Maar was er één die Gij zo lijden liet, Wijl hij U lief had, boven zielsgenot? En nog zal ik niet vloeken 't mensbestaan, En 't leven niet, en Uwe naam niet smaden, Zelfs met dit mateloze leed beladen, Neem ik het leven uit Uw handen aan. Maar schrijf…

De band bestond uit David Ashworth Gates, Jimmy Griffin, Robb Royer en Mike Botts. David en Jimmy waren de zangers. David is op 11 december 1940 in Tulsa geboren en hij en Robb leven nog. In 1958 trouwde hij met zijn schoolvriendin Jo Rita en ze kregen vier kinderen. Voor na de band kocht hij een veeboerderij in Noord-Californië.…

Op een recht, zwart kousenbeen dunne rokjes opgeheven, dansend in de vroege regen en de tuin voor zich alleen, staan twee jonge appelbomen, 't witte bloed omhoog gestegen, vlinder-hoofden wijd omgeven door hun allereerste dromen.…

Ellen en Geert huren Kasteel Beverweerd, dat best een opknapbeurt kan gebruiken. Het hangt er vol van de perfecte vervalsingen en het meeste is te koop. Kasteelvrouwe Ellen is inmiddels zeventig jaar, dus allang geen jonge bloem meer, maar nog wel in haar frisse schilderwerk.…

, vraagt Mike aan Jimmy. 'Eerder cocaïne!', antwoordt Jimmy. Ze staan bij een hoge muur voor het Zuckerberg-landgoed. Bruce rijdt met een dikke quad naar hen toe.…

Ellen is geboren op 7 oktober 1967 in Warnsveld, waar Ida Gerhardt en Paul Rodenko zijn overleden. Ellen groeide op in Roden, waar ooit een standbeeld van haar zal verschijnen, van Ellen die de handstand of een spagaat doet, tenminste als het aan mij ligt.…

zijn door de reflectie van het keukenraam) voorts nog wat rare vogels en vreemde eenden, maar die waren al gevlogen voor ik ze goed gezien had... .…

Hele gesprekken voer ik met onze kanarie die de geweldige naam Swiebertje meekreeg, een naam waar hij dus absoluut niet naar luistert, niks mee heeft en we kunnen hem roepen wat we willen, reageren doet ie pas als bijvoorbeeld de radio loeihard aanstaat, de stofzuiger aanstaat of er andere geluiden zijn oren binnenkomen. Dat dus. Praten met het…

‘Ach hans, wij simpele vrije vogels zijn nu de beste stuurlui die aan wal staan. Maar vergeet mensen zijn niet zoals wij. Hun jeugd en niet alleen hun jeugd, blijkt veel labieler en kwetsbaarder dan gedacht, dat kun je niet met ons vergelijken denk ik.’ ‘Je hebt gelijk met je vraag aan het begin of ik ook blij was een vrije vogel te zijn.…

Hóóg boven mensen en hun klein bestaan Zweeft er een vlucht breed-vleugelige accoorden, Dat zijn mijn boden, mijn getrouwe woorden, Die mijn vèr Lief vertroosting brengen gaan. Vrees niet! de mensen zullen 't niet verstaan, Schoon zij het groot geruis der vleug'len hoorden, Mensen zijn klein, hóóg is der Lied'ren baan, Zij kunnen hen niet…

Kijk, de wereld houdt van me Zie hoe de zon straalt en hoe de bloemetjes bloeien Zie hoe de wind waait en de lammetjes groeien Luister, de wereld houdt van me Hoor de vogeltjes fluiten en de rivieren stromen Hoor de kikkers kwaken en het ruizen van de bomen Voel, de wereld houdt van me Hij omhelst me met duizend armen en soms krijg ik…

Het is het durven weer verliefd zijn het opnieuw wagen van die sprong Het is de nieuwsgierigheid naar je kleine kantjes en het uitkijken naar meer Het is het dromen bij een glas wijn het liedje dat ik voor je zong Het speelse van je kinderen hun handjes waartegen ik niks heb van verweer Maar ook de ongerustheid vanbinnen dat ik dingen weer…

, schiet met scherp haan de duivelse vluchten terug in ‘t water meester het kraaien maar snib niet loslippig!…

De haan kraait luid, de middag is al ver gevorderd en de vogels zingen. 't Geheim klopt stil, onhoorbaar door de dingen, omringd door water als de vis. Je bent erbij, erin, ervan doordrongen, erover spreken gaat in vreemde tongen maar 't lukt je nooit voorgoed.…

“Hoe is het met jou en Ellen” klinkt een bekende stem, het is JanWillem. Die nacht droom ik dat ik op een boerenkar zit, voortgetrokken door twee paarden, de één heeft het hoofd van Ellen de ander die van JanWillem. Ze hinniken samen Oudhollandse liedjes.…

Ellen ervaar ik als een integere, authentieke podiumkunstenaar, die niet zonder schroom haar vuile was buiten hangt.…