Alle inzendingen over Floris Jespers

Je ging in Antwerpen in de leer bij Floris Jespers, die een grote vriend van Paul Van Ostaijen was. Paul schreef zijn beroemde gedicht 'Mark groet 's morgens de dingen' voor de 2-jarige zoon van Floris. In 1929 ontmoette je Wassily Kandinsky en Heinrich Campendonk. Met Heinrich reisde je in 1930 en 1932 naar Bretagne.…

als kleine man geboren als grote, maar nog veel te kleine man, zomaar weggenomen geen speeltijd meer laat staan blessuretijd buiten draait de wereld door hier staat alles stil het is leeg zonder jou maar wij nemen je met ons mee Jesper en leven voortaan voor twee…

Ik zou niet willen ruilen met prins Floris, Dan liever nog met Pieter-Christiaan Wanneer ik voor de keuze kwam te staan, Tenzij er iets niet goed met mijn gehoor is, Want ik hoor van de jongste van de twee: Prins Floris heeft van nu af aan ME.…

elk geluidje dat je maakt kust de oren is een lied we volgen je bewegingen iets mooiers is er niet…

', antwoordt Floris. Theophile kijkt verschrikt naar Floris, die een pistool met geluidsdemper op hem richt. Er volgen twee schoten en Theophile zakt in elkaar. Zodra zij in de gang tegen Marleen oplopen, schiet Floris haar ook neer. Zij rennen de trap op om als eerste de Monet te scoren. 'Zullen we die daarnaast ook maar meenemen?…

Veldheer Floris wist hem te ontmaskeren en net als in het sprookje van de naakte keizer was hij ineens de naakte koning. In de goudeerlijke, hoogst intelligente ogen van veldheer Floris is hij een gewiekste leugenaar, die ziekelijk leugens in stand houdt.…

', vraagt Floris redelijk nuchter. 'Niet eens een beetje, Floris, maak nu maar een afspraak met die lekkere stoot, dan praten we later wel verder!', antwoordt Menno. De volgende dag is het snikheet en zit Floris vlakbij Slot Assumburg te wachten. Het is rond de 40 graden en hij drinkt continu wat bronwater.…

', zegt Floris, 'maar ik heb wel even de tijd nodig om het alarmsysteem compleet uit te schakelen!'. 'Je krijgt alle tijd van de wereld en we doen het op zondagavond!', zegt Koen. 'Dus zondag wat minder zuipen graag, Floris!', sneert Paulus. 'Zorg jij maar dat je niet in de coke verzuipt, Snuf!', reageert Floris.…

Terwijl Boris met zijn versleten schoenen beter eens bij Floris langsgaat, het is misschien nog niet te laat.…

Door wie werd eertijds Floris Vijf vermoord En gingen ooit de broers De Witt ter ziele? Gelukkig zijn er DNA-profielen Waarmee de schurk alsnog wordt opgespoord. Hoewel, wanneer het speurwerk is verricht, De dader steevast op het kerkhof ligt.…

Jouw neef was de kunstschilder Floris Arntzenius (1864 - 1925), getrouwd met de schilderes Lide Doorman, met wie hij vier dochters kreeg, o.a. de kunstenares Elise Claudine Arntzenius.…

Indien de waarheid daar is, waar mijn broeder ze mij toonde, wijlen mijn broeder Pieter-Floris; - (hij was student in de teologie aan een rooms-katoliek seminarie) - indien het Godszoon is die ging ter Golgotha en zijn goddelike droefenis was de menselike bevrijdenis, dan is het Vlaamse volk Gods uitverkoren volk, omdat het ging als de goddelike…

Maar zij was het ook, die aan baron Floris van Beieren-Schagen verklapte, dat gravin Isabella Dallemagne van het Kasteel van Mons binnenkort de volgende minnares van Émile zal zijn. Floris is verloofd met Isabella en hij wil haar graag zo spoedig mogelijk ten huwelijk vragen.…

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken aangaande mijn plannen om onder het pseudoniem Floris van Beieren mijzelf aan te melden voor het stadsdichterschap van Gouda. Met mijn gedicht 'Platvloers' (zie Netgedichten) heb ik mezelf gepresenteerd.…

Floris werd krijgsgevangen genomen. Hun zoontje werd slechts twee weken. Zij was lid van de culturele, collaborerende vereniging De Vlag, ze ging zelfs veel verder met haar collaboratie. In 1942 was Floris terug, maar hij kreeg een dodelijk auto-ongeluk (38) te Kortrijk.…

Misschien stuur ik wel een gedicht onder het pseudoniem Floris van Beieren, gewoon voor de grap, ze weten toch niet waar ik woon, en als er dan een oproep verschijnt: Gezocht, Floris van Beieren!, dan ben ik weer niet thuis, stuur hoogstens een e-mail van dat ik niet echt besta en zeker niet voor jullie! Of ik mijn eigen ruiten insla?…

verlaat me niet, verlaat me wel, verlaat de wereld en bedwing de hel, in de straten waar het tramspoor glimt, de regen zwakzinnig tussen de huizen trimt, en jij meestal tevreden bent, en de verlatenheid bij 't luiden van het angelus geen akkerbouwer, geen markies meer kent, en ik ontspoor gelijk geen tram ooit doet. Verlaat me nooit, herken…

Even later staat Anneke met Floris te keuvelen en ziet Rogier hoe zij mee naar binnen mag komen. Met zijn verrekijker volgt hij haar zo goed als mogelijk. Ineens ziet hij haar voor het raam van een bovenkamer, samen met Floris. 'O, kijk eens aan, ze kussen elkaar nou al!', mompelt Rogier verheugd, 'dat gaat gesmeerd!'.…

In dat jaar gaf Floris V de parochianen van ’t Woudt het recht om de eigen pastoor voor te dragen. Dit was een belangrijk voorrecht dat maar zelden werd verleend. ’t Woudt telde in 1561 twee boerderijen, negen kleine huisjes, een herberg, een pastorie en een kosterswoning. Het unieke is dat dit vrijwel onveranderd nu terug te vinden is.…

Had Floris bezit genomen van mijn ziel? Was jij, mijn diepbeminde oogappel, ooit in een vorig leven de onbereikbare vrouw van Floris? Ben ik de speelbal geweest van zijn begeerte?…

Floris zucht: ‘Je ex heeft je beter behandeld dan jij Leila, het is inderdaad je verdiende loon, je was een hufter; ik heb de indruk dat je levenservaring inmiddels jouw karakter heeft gecorrigeerd, want anders zat ik hier niet, was ik je vriend niet’.…

', zegt Floris. Lieve valt bijna flauw en zij denkt echt dat Floris een Viking is. 'Jij wilt natuurlijk zien wat er onder die jurk zit hé, stoere vechtjas, nou, kom dan maar, lekkere woesteling, kom mij maar eens flink verwennen!', zegt Lieve, terwijl zij meteen de daad bij het woord voegt en haar jurk en onderjurken omhoog trekt.…

Oh de koude nacht dat het is de ochtend komt nog van ver en kon ik maar reiken tot de sterren, weg uit deze duisternis. Maar de nacht en ik, wij zijn verbonden ik moet hier leren leven, zou wel anders willen maar ben omgeven door duisternis door zonden. Ik droom dus ook zeer vaak dat er van ver een ster zal vallen die in stil geruis en…

Meneer met de rode jas ik klop bij u aan, 'k weet zeker dat u er was, zag u net nog staan. Ik ken u van ver af, uw kleding is mij bekend, ik wil u zien zoals ik u nooit zag, ben uw aangezicht gewend. Ik wil weten of u vloeibaar bent, waar u echt uit bestaat, of u dieren bij namen kent, of u überhaupt leven toelaat. Spoedig zal ik…

Oh laat mij zijn als een ster hier heel ver vandaan, zodat ik 's nachts voor anderen aan een heldere hemel kan staan. Dan zal ik stilletjes fonkelen zoals op een sterrenbal, totdat ik voor een stelletje prachtig naar de aarde val. Zodat ze na het zien van mij wensen altijd saam te zijn, oh ik wou dat ik een sterretje was, de kans is…

Blauw ziet mijn blik van verlangen, omdat ik alleen naar de lucht kan staren, met mijn handen als pilaren tegen mijn wangen voel ik de rijkdom van een duizend tsaren. Want zij begeeft zich weer in mijn buurt, ik straal al vanaf dat ik haar zag, het is of iedereen naar haar tuurt, misschien wel om de schoonheid van haar lach. Dit is voor…

Aan een ketting met een betonnen bal aan je voet, zit je gevangen in mijn gedachten, zodat ik hoe dan ook, wel aan je denken moét. het doet pijn en valt niet te verzachten. Had ik maar een hamer om die ijdelheid te splijten. Zodat ik je kan ontdoen van de keten, en mijzelf kan gaan verwijten, dat ik je heb laten gaan zonder het te weten.…

Mist begint waar je kijken eindigt, in de lucht zwevende deeltjes water, maar je ziet daardoor maar weinig, het meeste zelfs enkele seconden later. Je leeft voor even in een kooi van ongeveer zeventig meter doorsnee, je zit gevangen als zijn prooi maar wel reist hij met je mee. De weg ga je dadelijk achter je laten maar de mist lijkt niet…

Lange dikke grijze lijnen schilderen het tere blauwe linnen, je ziet de zonneschijn verdwijnen waar die vieze wolken beginnen Het zicht word je ongevraagd ontnomen, het landschap is niet wat het is geweest, grote schoorstenen in plaats van bomen maar niemand die het ergste vreest. De grootste ingreep in ’s mensen leven is toch wel de industriële…

Het ei dat is geboren uit het zand, zal binnenkort weer ten aarde gaan, ik zal het gaan begraven met mijn hand, hoewel ik hem nauwelijks kan weerstaan. Ik heb het gat van het graf al gegraven, en ook de steen is in gedachten al klaar, het is op een kerkhof met mos en raven, waar ik wel meer van mijn fantasie bewaar. Maar in werkelijkheid…