De tragische Casanova van het Kasteel van Horion

Bij de oude fontein op de Place Saint Remacle in Stavelot slaat graaf Émile Iweins altijd even een kruis en drinkt hij wat water uit zijn door de handen gemaakte kom. Dit ritueel volgt hij al sinds hij voor het eerst in de Sint-Remacluskapel op de Rue de Horion 43 met een adellijke vrouw de liefde heeft bedreven. Dat was zo'n tien jaar geleden de dromerige, maar supergeile gravin Ghislaine Hynderick van het Kasteel Le Fy in Esneux. In haar lange, rode, fluwelen jurk paste zij precies binnen het neogotische interieur van de kapel. 'Kruip onder mijn jurk en laat mij volop genieten!', had Ghislaine gezegd, terwijl zij hem met een ondeugende glimlach versierde. Zij raadde al zijn erotische behoeften en zij stimuleerde hem om er vaart achter te zetten. Onder haar jurk bleek zij volkomen naakt en kon hij lekker zijn gang gaan. Bij iedere sensuele beweging kreunde zij zo luid, dat de kapel in een bordeel veranderde. Na het voorspel trok zij hem onder haar jurk vandaan en liet zij haar jurk heel sierlijk en opwindend naar beneden vallen. Zij ging met haar blote billen op de koude stenen vloer liggen en zij spreidde haar bevallige benen. Émile kon recht in haar aanlokkelijke vulva kijken en zijn penis begon te steigeren. Het magnetisme werkte uitstekend. Sindsdien is de Sint-Remacluskapel zijn geheime liefdesnest, waar hij menige, adellijke dame blij heeft gemaakt.

Met barones Dorothée de Codt van het Kasteel van Jehay heeft hij bijna een maand lang iedere nacht in de kapel gevreeën. Hij bezocht haar thuis, waar hij de lustopwekkende, bronzen, naakte vrouwen, gemaakt door graaf Guy Van den Steen, bewonderde. Hij raakte daarvan zo opgewonden, dat hij haar bijna in haar kasteel wilde beminnen, maar hij wist het toch steeds tot de ontmoeting in de betoverende liefdeskapel uit te stellen. Dat ziet hij inmiddels als een erekwestie en een mystiek hoogtepunt. Hij ontvangt zijn adellijke minnaressen meestal in zijn Kasteel van Horion op de Rue de Horion 27 in Horion, waarbij hij zich 100% uitslooft om het hen naar de zin te maken. Van gravin Geneviève d'Otreppe de Bouvette van Château d'Avionpuits in Esneux wist hij dat zij aan de cocaïne verslaafd is en dus legde hij overal zilveren schaaltjes met lijntjes cocaïne neer. Zij heeft nog nooit zoveel cocaïne gesnoven als bij hem en haar libido steeg tot een onvoorstelbare hoogte. In combinatie met de champagnefles Armand de Brignac Brut Rosé 30-liter 2013 werd zij de wildste vrouw op aarde en was zij niet te stoppen. Tegen het ochtengloren moest hij haar wel een zwaar kalmeringsmiddel geven, want zij was voor hem allang niet meer bij te benen, ook al deed hij alsof. Twee dagen later werd hij door zijn vriend, graaf Florentin Mincé du Fontbaré, gebeld. Die zei: 'Wat heb je met Geneviève gedaan? Zij is een seksueel monster geworden!'. Hij zei: 'Zeur toch niet zo, oude zak, geniet er toch van!'. De volgende minnares van Émile was de rijzige barones Firminie de Melotte, een stoeipoes van de bovenste plank met een stevige, blonde pruim. Haar woeste schaamharen groeiden langs alle kanten van haar vuurrode slip. Na haar was markiezin Firminie de Melotte van Kasteel Haultepenne in Gleixhe aan de beurt. Zij maakte steeds vrolijke rondedansen in de kapel, waarbij zij haar grote, beweeglijke meloenen uitdagend ondersteunde en aanbood. 'Puur natuur!', riep ze alsmaar triomfantelijk, ook toen ze daadwerkelijk de liefde bedreven.

Met barones Delphine de Geradon van het Kasteel van Aigremont in Seraing beleefde hij een zeer spannende liefdesnacht, want een dronken zwerver wist de weg naar binnen te vinden en hij zag hen vrijen. Hij dreigde met een mes, want hij wilde ook met Delphine vrijen, wat Delphine okay vond, mits hij daarna weer zou vertrekken, wat hij deed. Gravin Virginie Misson van het Kasteel van Warfusée wilde eerst een uur lang met Émile bidden, voordat zij haar vurige lichaam met de schitterende dadelvormige borsten aan hem gaf. Hij vond het zo zalig om haar heilige tepelhoven te kussen. Barones Laure de Harenne van het Kasteel van Oulhaye scheurde de kleren van zijn lijf en regelde een snelle vrijpartij, waarna zij vliegensvlug de kapel uit vluchtte. Gravin Marie-Agnès de grady de Horion van het Kasteel van Lassus in Hamoir genoot met volle teugen en was vol overgave. Zij bleef hem maar bedanken en opnieuw opgeilen. Zij leek niet van plan de kapel ooit nog te verlaten. Maar zij was het ook, die aan baron Floris van Beieren-Schagen verklapte, dat gravin Isabella Dallemagne van het Kasteel van Mons binnenkort de volgende minnares van Émile zal zijn. Floris is verloofd met Isabella en hij wil haar graag zo spoedig mogelijk ten huwelijk vragen. Het idee, dat zijn Isabella in die duistere kapel met die vervloekte Émile gaat vrijen, maakt hem gigantisch jaloers en kwaad.

In de nacht, wanneer Émile en Isabella de beladen Sint-Remacleskapel betreden, klinkt er buiten ineens een zwaar motorgeronk van de Harley-Davidson Blue Edition van Floris, die een AK-47 en een jerrycan benzine bij zich heeft. Floris trapt de kapeldeur in en hij trekt Isabella uit de handen van Émile. 'Naar buiten jij!', schreeuwt hij, 'het gaat hier donderen!'. Ook al kruipt Émile als een angstig dier in elkaar, Floris kent geen genade voor hem en hij schiet hem helemaal aan flarden. Daarna giet hij de benzine door de kapel en gooit hij een brandende lucifer op de vloer. Isabella zit huilend en trillend tegen de motor aan. Floris stapt op zijn motor en hij trekt haar bij zich. 'Hoe kun je?', zegt zij. 'Jij en ik gaan met elkaar trouwen!', zegt hij boos.

kapel casanova

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7