3466 resultaten.
De bedenkelijke dubbel-zelfdoding van het echtpaar Zweig
beschouwing
4.0 met 8 stemmen
2.342 In 1912 ontmoette je de toen nog getrouwde Friderike Maria Tak, schrijfster/journaliste/docente/vertaalster. Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog was je patriottistisch, net als de Oostenrijkse filosoof Martin Buber en de Duitse filosoof Hermann Cohen.…
Een dubbelzelfdoding uit gedeelde Weltschmerz
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 In 1920 trouwde je met Friderike Maria von Winternitz (1882 - 1971), de kleindochter van een rabbijn in Frankfurt. In maart 1919 was je al met haar en haar dochters in Villa Salzburg gaan wonen. Friderike was tot 1914 de vrouw van Dr. Felix Edler von Winternitz, met wie ze twee dochters kreeg, Alexia Elisabeth en Susanna Benediktine.…
wisgedicht
0.8 met 5 stemmen
0 Uitleggen is de taak van de politicus.…
Taak
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Verwacht kwam hij ter aarde,
een belofte met een taak.
Deze ziel kwam wederom leren,
zich inzetten voor een goede zaak.
Toch verliet hij `t pad der deugden,
negeerde zijn innerlijke stem,
viel voor slinkse geneugten,
ontbrak elk gevoel van eerbied hem.
Lang zal hem heugen, de dwaler,
die strooide zijn valse zaad.…
Tak
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
691 Er hangt een tak over het water. Een tak tot in de puntjes geloofd met prachtbladeren, bladeren met nerven met net iets minder groen. Die tak wiegt een weinig in de lentewind, het water breekt gouden glitters van weeromstuit. Waarom die tak daar hangt weet niemand, en het is ook niet duidelijk van welke boom.…
daarom, wil ik boom zijn
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Heb je ooit,
boomstammen horen zeggen
ik wil geen stam zijn
takken horen zeggen
wat hang ik
hier nutteloos te wezen
bladeren horen zeggen
wat bederft die stam
mijn uitzicht toch
nee?
daarom wil ik boom zijn
een levensechte eikelboom…
Herfstwind
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een vroege herfstwind --
maatloos tikken de takken
tegen het venster.…
Een musje hipt
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een musje
hipt
van tak
naar tak
en zingt
zijn eigen
lied
't is net
alsof hij
zeggen wil
"vergeet je
Schepper
niet".…
wisgedicht
3.5 met 2 stemmen
0 Zaag de tak waar je op zit niet door, tenzij men je eraan op wil hangen.…
Het huis en Melissa
verhaal
2.0 met 2 stemmen
698 Die zit bij Take. Achter de Beerenburger.’
Ja, dan wist Melissa het ook niet. Albertus keek haar pesterig aan. Melissa liet zich niet kisten.
‘Heeft die Take een kamer te huur?’
‘Nee. Maar ik wel. Op de Staete staan veel kamers leeg. Wel een beetje broeierig ingericht door de sex-heren, maar alleszins comfortabel. Bubbelbaden te over.’…
Van een sterretje dat naar de Aarde kwam
verhaal
3.6 met 9 stemmen
1.433 “Ik ben maar een eenvoudig mensenkind, maar ik ben door God naar de Aarde gezonden met een taak!”, zei het kind nederig. Zijn ouders keken blij, maar hoorden zwijgzaam toe.
“Hé, dat treft!”, glimlachte de kleine ster, “Ik ben ook naar de Aarde gestuurd om hier een taak voor God uit te voeren! Ik moet licht brengen onder de mensen!”…
Zakenleven
bewering
3.0 met 8 stemmen
416 Nederlands - moedertaal - 48
business
> zakelijk verkeer, zakenleven, zakenwereld
> bedrijfstak, sector
> bedrijvigheid
> bedrijf, onderneming, zaak
> handel, handeltje, zaakje
> aangelegenheid, affaire, gedoe, heisa, kwestie
> taak, verantwoordelijkheid
> prostitutie…
Un long voyage
verhaal
4.5 met 24 stemmen
1.792 Ze moesten persé mee, voor thuis in de vijver. Het waren er zeker meer dan honderd.
Ze had het uitgeprobeerd, samen met haar campingvriendin. De visjes, met een schepnet gevangen en niet groter dan 2 cm, waren in een emmer rivierwater gezet, in de schaduw van een boom. Na twee dagen leefde alles nog. Een reis van 15 uur moesten ze kunnen overleven…
Zonnestraal
verhaal
3.2 met 54 stemmen
2.969 Toen ze twee was, openbaarde het zich. Een transformatie in haar gedrag zodra er visite was. De aparte gloed die over haar gezicht verscheen, de glinstering in haar ogen, de komische gebaren die volgden, alleen maar bedoeld om aandacht te vangen.
In de tijd dat ze naar school ging, zakte het weg. Ze werd wat stiller, teruggetrokkener, juist als men…
Gebroken takken
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Gebroken takken
Hangend aan een boom in bloei
Zoals jij aan mij…
wisgedicht
2.3 met 9 stemmen
0 Liefde is zoveel beter als je niet getrouwd bent.…
Maria
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wel zalig zijn voorwaar haar ongeraakte borsten
Waarnaar de bronne zelf des levens plach te dorsten:
Wel zalig is de schoot daarin hij heeft gerust:
Maar zalig bovenal zijn zulke die haar leven
(Gelijk Maria dee) tot zijne dienst begeven
En hebben in zijn woord haar hertelijke lust.…
Maria
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Waarom voel ik mij verdrietig,
als ik naar mijn kindje kijk?
'k Streel zijn beide
rimpelhandjes
en zijn voetjes
en zijn lijfje.
Druk het aan mijn borst,
om het nooit meer los te laten.
Waarom voel ik mij verdrietig,
als ik naar mijn kindje kijk?
't Is bejubeld en beklonken
door het volk hier in de buurt.
Volgens hen zongen er eng'…
Alles voor Maria
verhaal
3.0 met 1 stemmen
525 , zonder je enig echte muze Maria kwam je schilderkunst tot niets en je lagere behoeften hadden je misleid.…
Voor Maria
hartenkreet
1.0 met 11 stemmen
606 Maria, onbevlekt ontvangen, Jozef spoot zichzelf leeg in je warme schoot zonder te morsen en zette jou vervolgens op een ezel om de volkstelling met 1 te verhogen. Jozef was behoorlijk zunig en stalde zijn wiefke in een stal, daar beviel jij van Jezus en oh, wat heb jij dat moment vervloekt, de pijn van het persen is jou niet bevallen.…
Maria
beschouwing
4.0 met 33 stemmen
1.470 Maar ook Maria van Banneux mag op vele pelgrims rekenen die de plaats van haar verschijning bezoeken. En in Parijs is Maria meerdere malen verschenen aan een kloosterlinge die zij opdrachten gaf. Zij wordt daar vereerd als Maria Miraculeuse.…
wisgedicht
2.7 met 6 stemmen
0 Take life the way it comes, take life the way it is.…
Die morgen was zij moe en zwaar
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Die morgen was zij moe en zwaar
en talmende opgestaan
en had met achteloos besef
haar dagelijks doen gedaan.
Zij ging verloren door het vertrek
met ongevoelde schreden,
behaspelende dit en dat,
verschikkende zonder reden.
Als plotseling met een vreemd gevoel
zich iets in haar bewoog
en een nieuwe en wondere zekerheid
haar door de gedachten…
wisgedicht
1.5 met 95 stemmen
0 De dag vóór de verjaardag, dát is de prettigste dag.
De verjaardag zelf is slechts de vervulling van een belofte.
En een belofte is altijd meer dan de vervulling ervan.…
Kribbig
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Maria moest ooit eens bevallen
Van 't kind dat de hoop was voor allen
Maar kribbig dacht zij:
Da's net iets voor mij
Dat ik mijn gezin hier moet stallen…
Maria van Magdala
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Noem mij Maria
al ben ik niet als mijn naamgenoot
een zedige vrouw
ja zelfs de onbevlekte maagd
dat zijn jullie woorden
waarom mijn naam verguizen
door mijn lange haren
die zijn tranen drogen
door mijn lippen die
voeten kusten of zelfs
de nardusmirre waarmee ik balsemde
Noem mij gewoon Maria
zonder de steen
voor mijn voeten te gooien…
wisgedicht
3.3 met 7 stemmen
0 Dit vind ik de meest hoogstaande taak van een verbintenis tussen twee mensen: dat elk de eenzaamheid van de ander beschermt.…
Take Root
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 We staan gespannen
bij de poort
met pathos aangekondigd;
Van Stewboss naar
Chip Taylor
Johnston en Lonesome Bob
Slobberbone meets Tony Joe
de kop van Eaglesmith
van kleine zaal naar
grote zaal
een fotograaf omarmen
in zwarte hoeken
vullen we de magen
en spreken luid van wat
we zagen
tegen de nacht
zijn we naar huis
gegaan
een…
nieuwe takken
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 uit oude open wonden
schieten scheuten
jonge takken
nieuwe knoppen
verse blaren
bloemen
een wandelende
bloem boom tak
vertakking bloesem
knop kelk vrucht…
witrijpend aan de takken
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ik ben weer
in jouw bos
daar waar onze
lente welig tierde
herinner me het jonge groen
de laatste stukjes wintermos
die in donkertint hun
overwinning vierden
weet van een zomer
die vol warmte bloeide
een herfst die door zijn oogst
in kleur en vrucht ons boeide
nu waait
een schrale wind
en fluistert vorst
witrijpend aan de takken…