Alle inzendingen over Goden/Een vrije huid

Ze verweeft veel mythologie in haar poëzie en ze schreef over godsdienstonenigheden door het aanbidden van verschillende goden. Ze is lid van P.E.N. In 2011 verschenen de dichtbundels 'Fee van Limburg' en 'Een vrije huid'. In 'Fee van Limburg' verwondert ze zich als een toeriste in haar eigen provincie.…

ik ving je blik je warmte zonde mij en kleurde huid in rozerood tot liefde je streelde uit genegenheid mijn eerstekeers verlegenheid in zachtheid van beloven tot een ongekende hoogte het was geen nemen van elkaar maar geven na zeven hemels vrijen kwam verlossend Gods gebaar…

nee zeg god verhoede…

In dat tempo slijt de steen zijn ziel bloot tekent eeuwigheid en smelt tenslotte mee met sneeuw en zomerdooi vermengd met water zand voorbij een hand streelt blij de huid waarin de klei zich vormt tot stil genoegen…

ik leg mijn hand te luisteren in je zij en fluister jou de vertaling in het oor jouw lippen herschrijven de zinnen op mijn huid ------------------------------------- “Vertaling” © Jan-Clemens Lampe, april 2003…

warme zomerochtend een laken ontrolt mijn naakte lijf trots sta ik op, nog een beetje stijf door het open raam waait zacht de warme wind zoekt gevoelig mijn huid…

alleen ik zie het aan je ogen ik voel het om je heen en als je laag na laag onthult en open voor mij staat word jij, ben jij mijn prooi, een soepel beest dat gromt en kronkelt in de grond vol lust, zich dieper graaft ik dans hooghartig, neem je mee en breng je naar de rand ogen vol spiegels weerkaatsen je fluistert onder je huid…

Al dat jonge groen Als een koele zoen Op mijn ogen... En mijn hart bewogen Zoals toen...…

Hoe nabij, Hoe als eerst, Glanst het bosje en straalt de wei, Schalt de leeuwrik die met zang de lucht beheerst. Zorgenvol Liep ik uit, Eer ik 't wist kwam Lente en zwol De ogen vol met groen me, de oren vol geluid. Wie bleef jong? Wie werd oud? Lente lachte en MIJN hart zong De eigen tonen over die ze een knaap vertrouwt.…

De redeloze bevrediging van het beest, waarachter de wetenschap een ziel gezocht heeft, wordt gevolgd door betoverende verdovingen waar mensen die genoeg hebben van hun intelligentie naar snakken.…

Als ik op een stoel zit bij de radio de benen iets te scherp over elkaar geslagen het hoofd wat scheef, kin in de hand ben ik, nee niet: lijk ik soms ben ik hem, heeft hij ineens bezit genomen, is mijn huid zijn huid, kijken zijn ogen uit mijn kassen dezelfde wereld in.…

Vrij is de zanger niet Maar vlug en schamper en toppen scherend als een baard. Vrij is hij niet want zijn doorboord geklater En zijn sprekend wormhout hangen in zijn mond, huig en zijn tong. Losgelaten in zijn huid, dit huis, Groet de zanger koekoek noch vinkenvanger Noch de schuwe spieders in het laagland.…

… licht tintelend vrij…

'Er komt een mooi meisje in voor, Charlotte, dat boterhammen sneed, en dit net als jij op zo'n sierlijke, hartveroverende manier deed, dat een jonge man, Werther, verliefd op haar werd toen hij haar bezig zag.' 'En eindigt het met een huwelijk?' vroeg Élodie. 'Nee,' antwoordde Évariste. 'Het eindigt met de gewelddadige dood van Werther.…

Oppervlakkig koud een op een voetstuk geplaatst brons straalt bij voortduring warmte uit de liefde van een hand wil graag de ziel bewegen die met de tijd in ‘t brons bevroor als een verbeelding van het eeuwige leven wee de streling langs de huid je zult je vingers branden…

De felle zon brandt diepe rimpels vervaagt jouw zoete blik getergd en somber een uitgedroogde bron verdampt in laatste snik Al zienderogen doof je uit jouw laatste hoop vervlogen mijn tranen stromen met je mee ik wens je regen op je huid…

Een druppel water verlaat je haar en baant zich een weg langs je rug ik vang het op met mijn vinger zodat ik het een triest einde bespaar en breng het naar de oorsprong terug Een nagel over jouw ruggengraat veroorzaakt een reactie op jouw huid en door in herhaling te vallen de rilling die het achterlaat maak je een spinnend geluid Iedere…

mijn hand op haar borst voelde een jas geen huid wilde een veld geen straat…

Zonder huid gefileerd tot op het bot zoekt liefde in duistere gangen naar een aanvaardbaar gemis. En het is wat het is: verbonden tot een geheel torst de dunne huid teveel in toe komende tijd. Verdwalend in onherkende woorden omhul ik mij gekleed in eenzaamheid.…

Bij onderzoek naar effecten van het “weer” zoals dat heerst aan de huid, dienen de onderzochten in te stemmen met frequente meting van dit weer aan hun zowel onbedekte als bedekte huid. Het alternatief is dat zij ongekleed buitenshuis verblijven gedurende de gehele onderzoeksperiode.…

Wanneer de zon langzaam in zee vloeit omstrengel ik zonder enig geluid teder jouw gebrande huid welke lang nog nagloeit Weerspiegeld het zomerse avondrood de zee in een rimpeling klieft zich in de verte als eenling snel door het vochtige zilt een boot Stil verschijnt langzaam de nacht als binnen je prachtige ogen de glinster van sterren…

kom dichterbij laat mijn vingers reizen in land hen onbekend je huid vertelt me haar verhaal in stiltes die hun eigen taal spreken mijn handen glijden luisterend door jouw landschap een trein met slechts als passagier ons liefdevol plezier…

De vorm die ik had bestond uit rode plekken en voortdurend schilferen van huid. Ik had het op armen, benen, mijn hoofdhuid en mijn rug. Ik mocht van geluk spreken, want het jeukte niet erg en het was grotendeels afdekbaar met kleding. Alleen als ik in de zomer korte mouwen droeg of erger nog, een zwembroek, werd het duidelijk dat ik het had.…

Hun huid geschramd aan prikkeldraad en scherven hun ziel gekneusd hun vlees gekooid verscheurd van kamp naar kamp - in niemandsland zelfs niet vogel-vrij. --------------------------------------- uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.…

Sluit me op in een donkere kille nacht Hou me met je lichaam in bedwang Zet je nagels in mijn huid en verberg me achter de fluwelen tralies van je haar Kijk me aan en geef me levenslang want dan pas liefje, dan pas ben ik vrij…

aan de andere kant van de brug aan de overkant van de straat in het water van een kater mijn god waarom is zij zo mooi geen hart maar verscholen in een huid van glad vloeiend water in eeuwig hunkerend verlangen is zij vandaag en morgen nog steeds voortgestuwd door mijn handen…

Als God de mens een vrije wil heeft gegeven, waarom is het dan dat de kerk de mens zoveel restricties oplegt? Het staat de mens dan toch vrij om die kerk te verlaten, want ook dat is een keuze uit vrije wil!…

Nou de kogel is zo goed als door de kerk, de kerk waar nu nog steeds mondjesmaat mensen worden toegelaten, nee hoor die kerk bedoel ik niet ik bedoel de spreekwoordelijke kerk in het kader van: dat de meeste tabaksverkooppunten niet meer mogen verkopen, eh tabak dus en sigaretten, sigaren ect. Op dit moment moet je al veel moeite doen om sowieso een…

Beer is huid Slang is leer Struis is veer Vis is kuit Schaap is wol Os is haas Geit is kaas Paard is knol Kip is ei Bij is was Das is das Vogel vrij Flamingo Flamingo -------------------------------- Uit: 'Vandaar dat ik ween', 1992.…

de zachte aanraking op jouw tere huid doet me willen branden in het laaiend vuur de vrije onmacht neemt dit stuur om de controle te ontnemen. toch blijft m’n hand je raken tot in je open ziel het is pure jaloezie ’t maakt je sterk stabiel...…