Alle inzendingen over Gouds sta

Nu is het dan zover, Leo heeft het aardse voor het eeuwige verruild en de Goudse gemeenteleden zijn gek als ze niet in actie willen komen, want Leo is volgens mij veel groter dan onze vermeende stadsgenoot Desiderius Erasmus, die totaal overschat wordt. Ik ga die pronkkop van hem in het Vroesenpark ooit echt in de IJssel werpen!…

De oude Transvaal waar mijn moeder van zong niet te bevatten dat ik hier sta machtige bergen natuurwonderen bulderende watervallen goud lang gezocht tranen van ontroering dat ik hier met mijn kinderen sta...…

Ik sta voor je... ik sta achter je... Maar je ziet me niet staan... Ik sta voor je... Ik sta naast je... Maar je ziet me niet staan... Dus als ik aan jou denk... Rolt er een traan... Over mijn verliefde wangen...…

Daar sta je tussen al die gasten, je lacht naar hen en praat met hen, maar waarom kijk je niet naar mij? Je gouden lokken schitteren als goud, twee pretoogjes als kristallen, maar waarom sta je niet aan mijn zij? Ik ben jaloers op de mensen waarmee je praat. Mijn droomvrouw, dat ben jij.…

Zij maakt de bomen goud Opkomst van de hoop Weilanden in vuur en vlam Door haar aanwezigheid Even van de wereld Even geen verdriet De kudde loopt door Maar ik sta even stil Bij de schoonheid Van de Zon…

Voor een mummie is het leven even ingewikkeld als de dood.…

En nu sta ik als kapitein voor de grootste raadsels van mijn leven. Zwem niet naar mij toe jij mooi wezen met die gouden stem. Laat mij gaan en red mijn schip….…

Als ik hier sta Zie ik jou daar Mijn hand reikt naar je toe Je haalt het niet Als ik daar sta Zie ik jou hier staan Jouw hand wil me pakken Je haalt het niet Een muur van woede Staat tussen ons in Hoog en onbereikbaar Je haalt het niet Afstand Tijd Kracht is nodig Haal je het?…

wat sta je daar te lachen eenzaam in het landschap alsof er nog een trein passeren moet die jou van strepen licht voorziet je staat alvast te wuiven stel dat je wordt ontdekt als riet aan eenzaam water dat buigt voor een publiek soms loop ik 's avonds over straat nog net voor sluitingstijd op tijd alsof er steeds iets eerst nog af moet…

ik druk de wekker uit voordat hij af zal lopen voorzichtig sta ik op schuif de gordijnen open de eerste zonnestraal valt zacht op je gezicht jij weet nog van niets je ogen zijn nog dicht ik kijk nog even voordat ik de koffie zal gaan halen je bent zo mooi zo lief met goud niet te betalen het maakt me dankbaar en het maakt me blij een…

de straten gaan verloren bedekken zich in kleurig goud laten tijd in herfst verkleuren zoveel moois en toch vertrouwd ik staar naar buiten kijk in jeugd en ideaal kijk naar morgens die nog komen die er zijn in waar ik sta alles voelt naar nieuw verlangen ademloos verstopt geluk in een tel ontsnapt gevangen nieuwe kleuren gaan nooit…

Morgenochtend sta ik op, wrijf ik de slaap uit mijn ogen en beleef ik wederom een dag. Ik kan zomaar worden gebeld om een wankel persoon bij te staan, de kans is klein dat ik uitslaap. Het werk is hard, het werk is halfzacht, de wekker is hard, elke ochtend weer half acht. Morgenstond heeft goud in de mond, maar soms een halve liter.…

Ik keek in de gouden heerlijkheid Van een najaarslaan, Het was of ik de goudene deuren wijd Zag openstaan, Het werd mij, toen ik binnen ging, Of ik door gouden gewelven liep: Ik aarzelde even, ik ademde diep, Diep van verwondering.…

De EU is niets minder dan een soort van aandeelhoudersclubje dat denkt dat aan het einde van de regenboog een grote pot met goud staat.…

Er was eigenlijk niet veel meer goud te winnen dan de Nederlandse afvaardiging had gewonnen. De Nederlanders hadden vleugels gekregen, het was een en al rijdende pure Hollandse energie. Zelfs viervoudig Tour de France winnaar Froome voelde de hijgende adem van de Hollandse zegen reeks in zijn Britse nek toen het omhoog ging met de pedalen.…

jou was en jij zwijgt in gouden tonen licht…

tranen van nieuw geluk spreid ze uit als geurig balsem over je gekwetste huid van wonderdadige zachte klei vorm ik nieuwe lichte deuren zonder sloten en sleutels met verroeste verleden kleuren je kan weer kijken en langzaam voelen alsof het was verholen je hoeft niet meer in je labyrint te dolen zie het kostbaar goud…

Wie voor goud gaat, zal het zilver en het brons des Heeren niet versmaden.…

Als zwijgen goud is, was ik allang miljonair.…

Alle mooie dingen verminderen En verlaten mij nu - Mijn lieve zinne-kinderen Haten mij nu - De gouden, de grauwe, de blauwe, Ze gaan, ze gaan allen heen - Tussen grote mensen-gebouwen Sta ik alleen - In de mensen, in de zon-straten Koel, onbewogen. - Ik ben heel alleen gelaten Door mijn ogen.…

De dag gaat open als een gouden roos; ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit, het veld is stil, en nauwlijks één geluid breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos. En in mijn kamer, als een donkre doos, waarvoor de parels hangen aan de ruit, ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit, en ik bij donkre wand diep peinzend poos.…

Maar als ik nu na het poetsen voor de spiegel sta draag ik mijn gouden kronen postuum op aan pa.…

'K hoor, hoe met gouden lijst de schilderij Onhoorbaar zegt, terwijl ik sta te kijken: Ik hang in 't niets, zelf niets dan schijn van eiken, Van weiden en van wolken, zee en hei; Brahman's gedachte heeft bereikt in mij, Wat in uw werklijkheid hij wou bereiken.…

Dat zij de kittel van het goud, het veile, in hun ziel verslaan en zuchten om hun eigen lot en niet om mijn verloren gaan.…

De wereld is goud en geel en alle zonnestralen komen heel de stille lucht door als engelen. Haar voetjes hangen te bengelen, meisjesmondjes blazen gouden fluitjes, gelipte mondjes lachen goudgeluidjes, lachmuntjes kletterend op dit marmer, ik zit en warm m' er.…

Inge de Bruin was niet te temmen vandaag wilde ze naar Goud toezwemmen en hoe je het wendt of hoe je het keert Inge de Bruin is het zwemmen nog niet verleerd... De felbegeerde gouden plak mocht ze weer steken in haar medaillezak ze moest en zou hem halen en onze gouden kanjer liet de geschiedenis zich herhalen...…

onaangekondigd en toch te verwachten verkleurt onze wereld eens waren we pril en bloeiend loom in de zon dartelend in zachte lenteregen onze tijd rijpt als roodgouden lanen en najaarsplafonds onder de hemelkoepel mooi en onvergetelijk zo onvergetelijk mooi ben jij met het goud van jouw herfst op je gezicht en in je hart…

Wij kenden haat noch nijd noch spijt noch wrevelheid: 't Scheen in Saturnus' eeuw; doch met dit onderscheid: Dat in de gulden tijd de Min geen minnaars plaagde Met toorts en boog en schicht: en dat, naar mijn onthoud, D'Oranje Auroor* in 't oost voor ons veel vroeger daagde Dan ze oudtijds was gewend in d'eeuw van klinkklaar goud. -----…

Ik droomde vannacht een droom zo mooi Ik was minuscuul klein En zat in een gouden kooi De zon scheen naar binnen en lachte naar mij Mijn krullen die glansden En er zat een vriend aan mijn zij De kooi werd een zaal met kroonluchters zo teer Dansende mensen ……………….…

De natuur gaat zijn gang Bladeren kleuren zachtgoud Nog even dan mogen ze sterven Ze hebben hun taak volbracht Heerlijke verkoeling gegeven In de warme zomer De natuur gaat zijn gang Zacht wiegend op de wind Nemen de bladeren afscheid Van hun geliefde plekje aan de boom Met een zekere waardigheid Zwevend nog even in de vrije val Dan de…