Alle inzendingen over Hef

zij hadden ’t vaok geheurt maor de dans da’s voor de heiknøkers nie nee never voor de høkers die zoepen onwies völle bier hie hef geliek, hie hef geliek be be be be bemoei der ow nie met ------------------------------------------------------------------- 30 jaar NORMAAL, 30 jaar Bennie Jolink.…

de moderne mens is al vroeg aanwezig klokslags half negen eerste tot en met de achtste groep citotoets rapporten dat gaat maar door steeds pauzes met een briefje certificaat diploma voor later om te weten wanneer je ook al weer stil stond tot je binnen vol hangt met herinnering aan pauzes vanaf dan ben je aflopend present algemeen…

Ik hef het glas drink op wat was en op wat nooit zal zijn liefde verspeeld liefde verdronken dronken van de liefde geeft de mooiste roes en de grootste kater…

Maar de Rotterdammers willen de hef nog steeds niet kwijt. Sterker: ze protesteren tegen het afbreken van de hef voor één dag. Je zou zeggen, mensen die zo kort zonder de hef kunnen, kunnen nooit op vakantie.…

Maar nu hef ik het glas en breng een dronk uit op het derde onder Balkenende. Jan Peter, jij wordt nog een instituut. Succes! Met vriendelijke groeten, Ruud."…

Hef de bazuinen, juub’lend in majeur, want Ratzinger verandert van coupeur.…

Kom hef de glazen De wijn fonkelrood triomfeer het Leven overwonnen de Dood! Baad in warm licht dat de ruimte verguld, in wierook en mirre zoetgeurend vervult de Profetie Voorzegd aan jou en mij Zalige Amberbomen in een Hemelse VlinderVallei…

Ik dronk op de liefde gouden bergen glinsterende torens je zei nooit wat je dacht ongeboren woorden in je ogen geschreven te prematuur om te bestaan een luchtkasteel aan gruzelementen ik lijm de scherven hef het glas op wat nooit was drink en vier het leven…

Suggestie, Hef al of niet tijdelijk het bankgeheim op bij buitenlandse banken. Dit voor alle landen die economisch gevaar lopen door de crisis. Zo kan jarenlang weggesluisd geld van leiders en handlangers, terug naar rechtmatige eigenaars. Dat is de bevolking. Alle problemen zijn dan opgelost. Of niet soms?…

Ik proost op uw wolken, shoppende volken, en hef mijn glas.…

Beschuitje met suiker op nuchtere maag ik ruik aan de ruikers gekregen vandaag de wind windt zich op het regent néé hoost ik lig in mijn bed hef het glas en zeg proost laat maar waaien vandaag laat de boel maar de boel 'k ben jarig alaaf een lekker gevoel.…

Hef op je kruin, een nieuw gewaad komt er nu heel snel aan.…

Uit hun jas geholpen onschuld tot munt geslagen leven teruggegeven aan de eeuwigheid de sneeuw kleurt anders dan het schreeuwend wit in de wijn brandt één lumen licht dieprood en zo vol liefde dat ik tot stilte besluit om de haat niet te voeden die poogt te ontkiemen ik hef de kelk wat een afdronk welk een smart…

Ik hef je op de okselkes omhoog, Ik zie een sterreke in elk oog, En voor mijn armoe word ik blind, Mijn klein, klein dochterke, mijn kind!…

Maar aan verdriet komt een einde want na regen schijnt de zon Ik hef mijn hoofd omhoog en ga verder door het leven. Op zoek naar het geluk heb ik het al gevonden. De tijden van verdriet die duren vaak maar even.…

Na de regen straalde de avond En breidde zijn blauwe armen wijduit En hief het lachend gelaat van de aarde Door de dunne nevel van tranen Voor hare fonklende wimpers Weder blozend omhoog; Laat mij zo lachen hemel, En hef mijn ziel tot uw borst, En laat de dampen van mijn leed En van mijn kleinheid en van mijn duffe gedachten En van mijn…

Wie zegt me waarheen ik moet gaan, op vroeger tijden hef ik het glas. Ik die zo in het leven kon staan, ik huiver stil en denk 'ik pas' ...…

over ‘n blootgelegd schouderblad slechts bedekt door zwarte flarden geschroeid aan ’t helse hellevuur De zeis die zwijgend rust op bot druipt van bloedgestolde kreten geslaakt terwijl ‘t werktuig suisde in de handen van het creatuur Zijn stappen naderen slepend hunkerend strekt hij de armen kiest mij zwijgend tot zijn bruid Proostend hef…

jaren ja zonder kerk, zonder huis geven we al bijna ons leven voor elkaar ik hoor je zweven en beven je drinkt weemoed ad fundum totdat ook mijn tong trilt maar ik buig nog liever voor ‘t stil gezoem achter mijn schild oog in oog in verkrampte lach voor ik 't wist was ik een naam en een gezicht maar jij blijft onzichtbaar dus ik hef…

ondanks mijn jaren ben ik kneedbaar deeg ik hef mijn staf naar hen die minzaam lachten, breng met een toverspreuk hun val teweeg, maar mis een alibi, ik ben verdachte…

Tussen kruinen van de bomen gloort een heel klein straaltje licht door zacht wiegend weg te dromen zie ik nerfhelder jouw gezicht hef mijn handen naar de zon maak een dansje op het mos ik wou dat ik vliegen kon door het mooie herfstbos spring en huppel door de dagen soms wel vijf passen tegelijk ook al zijn er vele vragen ik voel me nu…

Zielloos dool ik door het leven niet wetend waar een doel is gezet; ik hef me op in een alles geven ook al wordt het nemen me belet. Mijn laatste hoop wil ik sterven in vleugeltranen, een zwanendans; de golven die mij zullen erven ebben zacht weg in schitterglans.…

Bang om te vallen Dus sta ik maar niet op Bang om te praten Dus zwijg ik maar Maar soms in een seconde Van hervonden moed Hef ik mijn hoofd Steek ik mijn nek uit En open mijn ogen Ik hoor dan de muziek van hoop Hoe hard ik ook probeer Tanden op elkaar De angst uit mijn ogen huilend Toch vind ik de sleutel niet Om mij te bevrijden…

dat zijn herinneringen gistten fermenteerde liefde puur troebelheid vermistte de verspilde jaren zon op dronk nasmaak van de eikenhouten fusten herkenbaar aan de fles werd je geschonken aan de tong je was nog jong door onbedaren het etiket gaf je een bed in het huis van eeuwenlang gebottel alleen de goede jaren woonden thuis kom hef…

Ondanks mijn bijna niet te dragen leed is die wijze raad niet aan mij besteed: Ik hef het glas, lang leve de kater.…

Dus bekruipt je dat gevoel van een zondag zonder doel, ga op pad waar mensen zijn, en hef met hen het glas vol wijn, op jullie verbondenheid samen ten strijd: Adieu zondagmiddag-eenzaamheid...!…

aarde, Het malse moes lacht in de gaarde Bij 't sappig groen, met dauw bedropen; Het ruiselt in de weke hagen, Het gonzelt in de bloesemstruiken, het tintelt in de groene pruiken Der berken bij de zoete vlagen; De kool brandt op de peerse kluiten, De blonde brem bloeit welig tegen De mulle hel-beschenen wegen Met volle gele honigtuiten, - Hef…

Ik hef mijn hoofd omhoog en ben geneigd te blijven wachten op de eerste spat. Dan flitst een felle bliksemschicht, zodat het grauwe landschap iets sinisters krijgt. 'k Wacht op de donder, maar de hemel zwijgt. Slechts in de verte rommelt later wat.…

Ik schrijf voor jullie een lied over de bomen over de wolken de hemel en de zee het schemeren in wazige vertes een lied van schoonheid dat klinken zal voor twee ik schrijf mezelf een lied om treurnis te verdrijven om te gedenken aan hoe het vroeger was hoewel verdriet er altijd wel zal blijven klink ik op jullie en hef daarbij het glas ik…

Je hep wellis van die psonen die ldysectisch sein maar tog onbegreipelijk schreifen dat opeens een ligtje doet vlonkeren in de hersepan dat heef te maken met elektische tijd en vonken naar kwabben die een en ander ontravelen, soms krijg je ongepepert een bonnetje gepresenteert van een joliche literatuurkwast die connectverbindingen heeft met iemant…