Alle inzendingen over Huis te Bergen

Ligt je verrotte schip nog ergens in de duinen misschien en heb je dat huis in Bergen veroverd op een markant notarisechtpaar, die vanwege hun leeftijd toch niet meer opvielen.…

In 1943 werd je door scheldende moffen uit je huis in Bergen verdreven, waardoor je her en der woonde in Noord-Holland. Vlak na de oorlog kreeg je enkele hersenbloedingen, waardoor je even niet meer kon schilderen. Je werd een overtuigd communiste en je verdiende bij door stillevens en bloemenschilderijen.…

Adriaan Roland Holst is een van haar inspiratiebronnen, in 1989 vond ze een scherf keramiek bij zijn oude huis in Bergen. Tijdens ZomerZinnen las ze voor uit haar eigen bundel, in een gezellige paardentram. Ze deed ook mee met een poëzie-kroegentocht door Assen, bedacht door de stadsdichter Mischa van Huijstee.…

M’n ogen, Dwalen over het oneindig Verre landschap, Naar de horizon, Van over de zee naar de bergen, Door valleien naar een huis, En in dat huis, .... Zit jij!…

ik was een visser in een ander leven en wierp mijn aas uit in het koele meer of nee, een veerman en voer heen en weer van oost naar west, was eindeloos omgeven door bergen die als hooggeëerd publiek op spiegelingen staarden van het water hun hoofd op hol gebracht door zacht geklater dat tegelijk applaus was en muziek de vakjes blauw verschoten…

openspatten nu het koeler is in dansend schuim vol blinkend lakvernis en drijven op een aarden kruikje wijn en laten we ook springen in de schijn van schepen niets en nergens vrijdag vis want 'zou en zal' ruikt 's avonds niet meer fris kom laten we een gat zijn in een brein want denken sterft en voelen eveneens net als een berg…

Ik beklim een hoge berg. Ik klim steeds hoger, het is prachtig weer. Maar hoe hoger ik kom, hoe depressiever ik mij voel. Als ik de top eindelijk heb bereikt, ben ik zo depressief dat ik voel dat ik nog dieper kan vallen. Wanhopig klim ik in de lucht naar boven. Badend in het zweet word ik wakker.…

Een mooi koopvaardijschip voer zelfbewust en doelgericht over de wijde oceaan. Over enkele dagen zou het weer in zijn thuishaven aanleggen. In het grote ruim lagen heel wat waren uit verre landen. Die zouden straks kapitalen opbrengen! Zo nu en dan liet de stoomfluit zich vol trots horen. Bij zonnig weer spoedde haar hoge klank zich naar de glanzende…

Het eerste wat ik zag, was ´Nuneville´, het huis op Berg 24, aan de rechterkant van de Van Gogh pastorie. Het is slechts zelden te bezoeken en de pastorie is door toeristen nooit te bezoeken. In ´Nuneville´ woonde de domineesdochter Margot Begemann, die een liefdesrelatie met Vincent begon.…

Zoals een huis is opgebouwd uit stenen is wetenschap opgebouwd uit feiten. Echter, zoals een berg stenen niet direct een huis is, is wetenschap meer dan alleen een verzameling feiten.…

aan mijn grote weke voeten morren moordende moerassen ratelend naar open zee het monotoon muskietenlied zoemt zucht naar bloed de angel van de dood drijft nog in de diepte mee trek je op aan mijn lichaam verweven met veroveringen grijp baleinen van de tijd gelijk de Perzen en Romeinen mijd de distels en de adders `n kei ben jij tussen…

Nu wil je weer naar huis iets anders heb je niet te kiezen. Het is je zo tegengevallen alleen in de grote stad. Je wilde het liefst weer naar huis, met de stad heb je het weer gehad. Totdat het weer gaat kriebelen en je voelt je weer niet thuis. dan ga je opnieuw weer zwerven en verlaat voor de zoveelste keer het huis.…

Buigzame rietstengels vangen veel wind, terwijl wij dagelijks het ijzer smeden als het laag water is. Taalzuiverheid is je ware. Hoewel ik soms door struiken het gewas niet meer zie, kan ik taalpuristen op zich wel larderen. Zonder deze moedige taalsoldaatjes, verwordt onze mooie taal tot kluitjesvoetbal. Hoewel ik de soep nooit te heet acht, voordat…

Leg de bergen die er niet zijn maar in de schuur die er niet staat zodat ze het landschap dat er niet is niet storen. En ook dit huis dat nog niet is gebouwd wordt nauwelijks bewoond. Enkel de geur van mijn handen hangt hier even in het rond.…

Langzaam met een stok boom ik moeizaam voorbij een grens ploeter ik diep door sneeuw blind voort eeuwig zoekend de ware ik…

Het dal kijkt hem vragend aan want de finish zwijgt. Afstappen is een woord gekleurd met de tijdloze schaamte die doet vluchten naar een uitgang waar niets meer wacht. Doorgaan is geloven en lijden want de zon brandt elke schaduw op de tijd die overblijft. En de top is een vloek die niet rust voor hem,…

“Een tegenligger ! Méér naar rechts ! Pas op! Kijk uit! Een bocht ! Je rijdt te hard !” Ik snauw die woorden bits en bitter tot mijn vrouw, ’t is onterecht, ik wéét het, maar ik tob. Het maakt niet uit: Alp, Pyrenee, Vogees; zij rijdt perfect, maar ik heb hoogtevrees.…

De man die een gigantisch huis heeft in Italië, én een in Bergen, én een op de gracht. Miljoenen op de bank en maar schreeuwen.…

mijn gsm leidt nu een stil bestaan zal als verdriet eerst niet meer overgaan ik berg mijn paspoort ver van mijn gevoel kijk naar de lucht zo somber zonder doel jouw aarde kleurt de muren van mijn huis hier komt mijn heimwee elke avond thuis…

Er is een open huis een huis voor iedereen je mag er altijd binnen lopen geweerd wordt er niet één. Je mag met lege handen komen ze worden rijkelijk gevuld met zegen en met vreugde God heeft met iedereen geduld. Dat huis staat altijd open open ook voor jou. Er is niks mooiers op aarde dan Gods liefde en Zijn grote trouw.…

De vingerafdrukken van je toewending nog op mijn huid kan ik het huis niet uit. Ik weet je straks weer doende in dit zo grote huis: het plooien van de was het zachte strijken van mijn hemden het zemen van de grote ruiten het denken aan de wereld buiten. Ik kan het huis niet uit.…

‘Beschouw die maar als van het Huis.’ Op de een of andere manier hoorde je een hoofdletter.…

Met vijftien jaar aan 't brommen, wat niet mag. Oranje-plaat en geen WA. Agenten bezorgden hem met recht een zestal prenten. Ook namen zij de brommer in beslag. Ze zeiden nog: 'Geluk is met de dommen: je hoeft niet in de cel. Je mag niet brommen.'…

Overmoed waarvoor ik gestraft werd zelfs door de goden vergeten die rare gedaante die loopt met gebogen hoofd in gesprek met asfalt en grond stoeptegels en afval soms valt mee steen te zijn soms valt tegen want,ziet u die berg in onderwereld ben ik ook.…

Die binnen de bergen te wonen verkiest, des morgens, zijn deel in de zonne verliest. Des avonds, nog eer hij zijn bedde bezoekt, te vroeg is de zonne ‘m bedekt en bedoekt. Die boven de bergen wilt huizen, en kan de wind niet verdragen, en ‘t ruisen dervan.…

De top van de hoogste berg ter wereld bestaat uit oude zeebodem.…

Op het pad der liefde is geen berg te hoog is geen diepte diep genoeg Want liefde rijkt zelfs hemelhoog... Tot in 't diepste van de zee, gaat liefde voor en met je mee Op het pad der liefde Is geen berg te hoog...…

waar zijn de bergen van de horizon? ik zie ze niet…

De bergen, natuurlijk de bergen. Vergeten zijn de ontberingen van vorig jaar, de kou, de darminfectie. In januari was het eindelijk eens helemaal over. Nu is het juli, en het zal toch niet weer alleen maar regen en narigheid geven. Helemaal gek ben ik niet. Dat wildkamperen geloof ik wel. Het wordt een huttentrektocht.…

Op gouden bergen groeit geen gras.…