Alle inzendingen over Ik heb niet alle ant

Maar kort en goed, we zijn hier om te leren en zelfs na een heel leven van leren, kan ik nu wel zeggen dat ik nooit alle antwoorden zal hebben, niet door m'n mensenkennis, diverse relaties of werkterrein. Ik schik mij in m'n lot en doe m'n best, als iedereen dat voornemen zo hebben, dan zou de wereld er een stuk vredelievender uit zien.…

Ik zag vlinders vliegen hoog in de lucht een van die vlinders is stiekem gevlucht Hij heeft zich genesteld diep in mijn buik en heeft daar mijn lichaam stil in gebruik Soms dan kan ik hem voelen ik voel 'm dan fladderen mijn buik door krioelen Het vreemde is het beestje ontwaakt alleen als JIJ mij stiekem aanraakt…

Holland is een beschimmelde, zure rest, achtergebleven in een uitgeschraapte pan.…

'Weet je waarom in de Bijbel speciaal staat dat je je vader en moeder niet mag vervloeken? Omdat ze de eerste personen zijn die voor zo’n behandeling in aanmerking komen'.…

Het recht is een gouden sleuteltje voor wie maar handig genoeg is. De meeste verdachten gaan de gevangenis in en de meeste advocaten worden schatrijk.…

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

Was ik maar een dichter, dan kon ik dichter bij jou zijn.…

Een trieste dag was het, toen ze Banabéra kwamen weghalen. Ze snauwden en donderden van 'Schnell, schnell'. Hij humde 'Partir, c'est mourir...un peu?', maar hij glimlachte. Tussen twee Barbaren.…

Hij zei weer nièts. Pakte z'n bundeltje samen. Keek nog eens naar z'n bed. Met de glimlach van de vakman, die weet dat zijn werk goed is. Toen duwde hij de stalen bril omhoog op zijn voorhoofd, keek de briesende groene gestalten stil aan. En toen zei hij de enige woorden, die ik hem ooit hoorde zeggen. 'Sont-ils bêtes!' 'Wat zijn ze dom!'…

In de rijen zag je ze staan voor de winkels, op gammele herenfietsen, een mannenbroek aan, zag je ze rijden, zonder banden, of met anderhalve band, met een lading hakhout achterop gebonden. In de vinnigste kou, 'anyhow' mits warm aangekleed, zag je ze op stap gaan, van Den Haag naar de Achterhoek of van Amsterdam naar het land boven Leeuwarden, soms…

Doodstraf. Bij het wegbrengen, tussen de veldgendarmen, keek ze me aan, kon ik haar even haar hand drukken. 'God behoede je, Jet.' 'Dank u.' En tegen de grijze barse geleiders: 'Nou kan ik toch zeker roken?' Meteen stak ze, dood-kalm, een sigaret op.…

tonen aanzwellend, soms voor even verflauwend golft het zoals een oceaan heen en weer Beleeft deze prettige ervaring een ieder op zijn of haar manier slaat het bij een enkeling helaas soms door naar voor de ander gevoelens van pijn tot zelfs haat Vermogen om lief te hebben is geschonken niet enkel voor eigen Gegeven is het aan allen…

Ik zie op mijn oude handen - hun taak is bijna gedaan - Brachten ze eer of schande? Brachten ze zegen aan? O mijn handen! Mijn handen! Nu moeten ze spoedig vergaan. Ze hebben al rimpels en vouwen, vlekken bruin, die geen water wist. Ach! Al te groot vertrouwen! Wat hebben ze vaak zich vergist - Mijn handen! Mijn handen! Hoe dikwijls hun…

Wie ziet hoe gebrekkig de jongste generatie leest en praat, hoe de jeugdcriminaliteit voortdurend stijgt, hoe krukkig de taal klinkt die in dagblad, tijdschrift en jaarverslag geschreven wordt, wie weet hoe prachtig en duidelijk sommige schrijvers zich honderd jaar en langer geleden wisten uit te drukken – al dan niet in het Latijn – en zulks na een…

Ik staar zo maar wat naar buiten Koude biefstuk op mijn bord Hier zit ik dan, zo eenzaam Dat het bijna prettig wordt…

Zo ik tot Hem riep in mijn droefheid, Hij ant- woordde niet, Zijn gelaat hield Hij voor mij verborgen, maar ik wist, zo ik glimlachend opzag tot Zijne verborgenheid, dat het glanzend mysterie Zijner liefde mij alzijds in het duister omgaf. En zachtjes voelde ik mijn glimlach opgaan in de oneindige tederheid Zijner goddelijke ironie.…

Je ziet mensen naar hun werk gaan, jij bent daar dan niet meer bij, niet meer lachen met collega's, je hebt voor heel lang vrij, In je broodtrommel spaart je vrouw nu zegels, want ook voor hem is het gedaan, Misschien krijg je ooit een ander baantje,w ant het leven moet toch verder gaan.…

Gelukkig heeft Slauerhoff zich toch ook eens positief over zijn geboortestreek uitgelaten. Weliswaar maar één keer, met één enkele zin, die in een onvoltooid vers, dat in zijn nalatenschap werd aangetroffen, ópglanst: 'Alleen voor Friesland heb ik nog een zwak!'…

Jij zult je mooiste medelijden delen met mijn liefste verdriet.…

Als ik op een dag een nachtcreme smeer En doe alsof ik dan ga slapen Wie weet dan nog hoe laat het is wanneer ik 's ochtends sta te gapen…

Ik herlaad maar weer eens en begin opnieuw te richten. Tijd voor het grove geschut, van schelden en tieren en dichten.…

De man was tenger en klein. De een meter vijftig haalde hij met moeite. De vrouw daarentegen stak wel twee koppen boven hem uit en was zo buitensporig dik, dat hun verhouding me aan erotisch alpinisme deed denken.…

All around dubbele beglazing uiteraard. Dat stond allemaal in de verkoopadvertentie die ik las. En nu zie ik het pand zelf. Bordje aan de gevel: “Van der Huizenhoog, Professionals in Huizen. For a smooth live experience (?)" Vroeger heette dat makelaar. Maar dat verkoopt niet meer. Klinkt te sullig. Professional! Ha ja.…

Werp je schaduw over me uit en ik zal voor je buigen nederig zul je belanden in alle standen wanneer zweterig we ons vastzuigen tot het ochtend beschuit…

Chapeau voor alle mensen die de regels wel volgen maar deze “ dame” kan wat mij betreft de boom in, man mag beneden blijven staan, die deed namelijk zijn mond niet open?…

“Heb je wel eens van Plato gehoord? Plato dacht dat de werkelijkheid een schaduwbeeld was van de idee, van onveranderlijke ideeën, van de opperste waarheid. Maar het is omgekeerd. De werkelijkheid is de waarheid maar niemand kent de werkelijkheid. De ideeën zijn niet eens schaduwen van de werkelijkheid, nog niet eens schaduwen! En idealen de ideeën…