Alle inzendingen over Ik hou je in leven W

Heeft het leven zin gehad als het voorbij is? jij voelt niets meer en je weet niets meer, niet eens dat je ooit leefde. Je leed aan de relativering ziekte, en zei dat aardse dingen nooit zo belangrijk zijn als de maatschappij ons wil doen geloven. Nuchterheid en helderheid van geest maakte van jou een bijzonder wezen.…

In waarheid leven - kan dat een succes worden genoemd? Waarschijnlijk niet, want we hebben geleerd succes te meten in termen van ons leven ... Misschien moeten we leren succes op een totaal andere manier te beoordelen, niet in vooruitgang van de tijd, maar in snijvlak met de eeuwigheid.…

Als oudere kijk ik terug op een leven vol gebeurtenissen, vol met vreugde ook met verdriet, als oudere kijk ik, als elke oudere op een leven terug dat bol staat van dingen die leuk waren, geweldig waren, fantastisch en overweldigend.…

De allermooiste lange nachten die breng ik door met jou dat doen we nu al 32 jaar omdat ik zoveel van je hou. Jij hebt je ja-woord mij gegeven en ik gaf het aan jou ik zal het altijd blijven zeggen: omdat ik zoveel van je hou.…

Waarom kijk je zo veel achterom, vroeg W., die naast me liep. Omdat ik niet wil dat het leven me inhaalt, antwoordde ik. W. lachte me uit en zei dat je het leven zelf in handen hebt en het je dus zeker niet kan inhalen. Daar moest ik even van gaan zitten.…

om diezelfde tijd nieuw leven in te blazen. moet hij dan eerst dood we vieren, w'eenentwintigen we zeveren, negeren de klok w'achten ik laat het liever laat dan nu…

Streep toch niet zoveel meneer, anders durven wij niet meer, worden ons leven lang zelfs voor brieven schrijven bang. A-u, o-u, a-u-w, o-u-w of dubbel ee, d of t of een dt - stop ermee! Stop ermee! -------------------------------------- uit: 'De liedjes voor kinderen', 1977.…

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

"Brodeltje, wil jij deel uitmaken van mijn leven?, ik hou zo oneindig veel van jou" had hij zo mooi mogelijk gefluisterd. Het antwoord spleet zijn ziel in twee. "Dat kan toch niet, echt niet...!" zei ze hard, bijna iedereen hoorde het, "Ik ben een elf en jij een simpele Nibbel!…

Bij Van W. vraag ik me af wie nu de moeite neemt om deze man te vervolgen voor iets wat eigenlijk wel zou moeten mogen. We maken het tegenwoordig mensen verschrikkelijk lastig om op een fatsoenlijke manier een einde aan hun leven te maken.…

Het was een keer zo dat een gedicht naar mijn idee niet af was omdat op een bepaalde plaats nog een woord met twee lettergrepen moest komen, liefst eindigend op een ‘a’. Toen ik dat had was het gedicht klaar. Dat is het geheim van het ritme en van de klank – dat maakt een gedicht tot meer dan een mededeling die in eigenaardige bewoordingen is gesteld…

Diep van binnen weet ik wat ik wil,ik wil jou, Omdat ik zo vreselijk veel van je hou.…

Ja hoor jongen hoor ik mezelf zeggen ik schik me wel helemaal naar jou jij waar ik als baby zo van hield maar als man nog net zoveel van hou.…

Waar ik maar ga ligt een pad voor mij open, secuur in mijn blik zoals littekens lopen, hoe de dag ook verblauwt of opvlamt om mij, ik volg niets dan mijn hartzeer en het naambord ben jij.…

Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort, ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen, door alle wateren zul jij komen, alle oerwouden, op alle wegen, in elke droom die ik me niet meer herinner, je handen die zichzelf onteigenen en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst.…

Bittere engel onwaarachtig met een vlam in je mond, onder je oksels zal ik twee zwaluwen planten en over je lichaam een wit kruis trekken voor de man aan wie jij me ooit hebt laten denken.…

Niets zal jou in mijn ogen ooit deren, want in mijn handen ligt je laatste groet.…

Als jij weer in je dagboek schrijft, denk er aan in mijn ogen te zien de zon die ik nu voor altijd bedek met zwarte vlinders…

Ik hou van doodgewone dingen Maar het meest van een lieve lach Een lach kan een schaduw verdringen En zorgt dan weer voor een zonnige dag Ik hou van de mooie gele zon Hij verwarmt en hij verlicht Zou willen dat ik zo schijnen kon Dan scheen ik op ieder droevig gezicht…

Liggend in het hoge gras Mijn blik naar de wolken Zie ik op het laatst pas Wat het gaat vertolken Figuren drijven voorbij In een sereen gebeuren Ik voel de rust in mij En snuif de buitengeuren En hier waar ik alleen ben Heb ik een gesprek met jou Hoe ik door deze wereld ren En hoeveel ik nog van je hou…

laat geluk lopen langs verdriet schudt verleden naar het heden glimlach naar wie mijn toekomst ziet Ik fluister de avond in de nacht straal zwarte duisternis voorbij stamp het weten in vergeten verlang weer naar “ik hou van mij”…

Ik mag niet zeggen wat ik denk Niet voelen wat ik voel Ik mag niet zeggen hoe het zit of hoe ik het bedoel Ik mag je lief vinden en mooi en lekker bovendien Maar zeggen dat ik van je hou dat is te vroeg misschien.…

Op dezelfde manier benaderde ik W. Uit mijn contact met W.'s maatje R. blijkt nu dat W. samen met R. gestart is maar dat W. volgens R. plotseling verdwenen was. En ineens vlak voor de finish weer opdook. Waar R. hem inhaalde tot zijn verbazing maar wel vanzelfsprekend want R. is sneller!. W. maakte volgens vriend R.…

De winter die jouw leven neemt regeert met wrede kracht het vechten heb je afgeleerd de dood komt altijd onverwacht. Ik geef mijn bloed ik geef mijn hart ik wil je alles geven als in het allerlaatste uur de tijd zich keert naar het begin en w'alles konden overdoen en leven, leven, leven...…

Is het beter om alleen te verlangen naar jou, dan om je te vertellen hoe het is te verlangen naar jou?…

woord voor woord fluister ik de wereld dicht tot een gulden boek in zoete winterslaap waar herinnering het leven prijst en licht zich spiegelt in een fotolijst flitsen beelden door de tijd doorheen pareltjes van wazigheid baar ik lettertjes W O R D E N nu vonkjes eeuwigheid…