Alle inzendingen over Innerlijk contactarm

(voor Cora Marie Frye (1923 - 1965)) Je bent geboren op 6 juli 1923 in Burgin. Je vader was cipier in de Leavenworth Gevangenis en je oma was opera-zangeres. Je moeder werkte als Ziegfeld Follies jongedame. Op je zesde gingen je ouders scheiden en je verhuisde met je moeder en stiefvader naar Yonkers. Je zat op de Roosevelt High School en…

antenne verder uitgeschoven voelsprieten volledig geactiveerd maar ontvang slechts contactarme ruis illusies van hoop verdwaald tussen nevel de vonk gedoofd in verdriet…

kleine eeuwig brandende vlammetjes een baken van zekerheid wetende dat zij er altijd waren om licht te geven in de duisternis om warmte te geven in koude tijden zachtjes flikkerend in een plotse windvlaag maar onverstoord verspreiden ze hun licht klein doch standvastig weerstaan ze alle testen van het leven voor niemand bang…

Als het uiterlijk de spiegel is van de ziel, is er veel mis met onze ziel.…

Ze zeiden altijd dat echte schoonheid van binnen zat, en dat het uiterlijk er niet zo veel toe deed, als het niet ging om een persoon met innerlijke flora van het hart, maar ik had geen vrouw zo lelijk als mijn moeder willen daten.…

Het is niet mooi verpakt zeg maar rustig lelijk in simpel bruin papier door hergebruik vol kreukels Op watten ligt een broche van eigen makelij de vorm van een hartje, hoe blind ben ik geweest…

nodige rust Ik draai en keer, vind niet de slaap Sta op kijkend naar de vele sterren zie ik het licht En wil niet ontvluchten, maar ik moet herbronnen Duik in mijn nest, weldra verlaat ik deze nacht De nieuwe morgen, in de vroege ochtend Verschijnt het licht, de eerste zonnestralen Geven mij de moed verder te werken Aan de zoektocht naar innerlijke…

Mijn uiterlijk vind je mooi…maar zal ik je wat vertellen? Dat laagje van een millimeter stelt zo weinig voor Kijk maar in mijn open ogen, open maar mijn hart Daar vind je veel gelaagde laagjes... ‘O, wij zijn veel mooier Want samen gaan wij dieper Hieper de piep de pieper’ Zingen ze allemaal in koor En na het zingen elke keer Ligt er…

Er spartelen vogeltjes in het blauw van je ogen geen twee dezelfde Ik roep ze ik lok ze probeer ze te pakken tevergeefs Ik zoek wat veren dons een snaveltje pootjes een staart bouw daarvan een vogeltje Bijna ------------------------------- uit: 'Het depressionisme', 1988.…

Zoek uw toevlucht in innerlijke stilte, maak uw gedachten los van de buitenwereld dan zult ge merken hoe God de stralen van Zijn liefde en goedheid over u en het heelal uitstort.…

Eindelijk ben ik dan toch gegaan, op zoek naar mezelf zit ik nu boven op de Zwitserse Alpen in een zweethut. Samen met twee mandarijnen, een Kees, een laptop om mezelf te upgraden en uren genoeg om te lezen wat in de regel niet is geschreven. Kees blaft, de bergen blaffen terug. De mandarijnen zitten daar maar mandarijn te wezen tot de deur opengaat…

je hebt me alleen gelaten maar ik heb het je allang vergeven want ik weet dat je nog ergens bent vannacht nog, toen ik door de stad dwaalde, zag ik je silhouet in het glas van een badkamer en gisteren hoorde ik je in het bos lachen zie je, ik weet dat je er nog bent laatst reed je me voorbij met vier andere mensen in een oude…

een straf Vind rust voor je woede gaat uiten Door geweten versterkt vergeven, is niet laf Wens niet te ontvangen wat je de ander gaf Er komt een dag dat we op ons zelf stuiten Geen actie is ook een reactie De gevolgen van een vertogen woord Duren soms langer dan de bedoelde fractie Een onwaardige blik waaraan men zich stoort In je innerlijk…

De jaren gaan mij veel te vlug ik loop er bijna aan voorbij 'k ben daarom dus nog steeds op zoek naar de innerlijke rust in mij.…

Zie hoe de spiegel van haar ziel zich in haar ogen openbaart eenvoudig en subtiel haar innerlijk verklaart...…

Het doel van de kunst is niet het uiterlijk van dingen weer te geven, maar het innerlijk... dat is de echte werkelijkheid.…

In mij -Een lege hoek Een lange boog Een rode lijn Een groot wit vlak Beschenen licht Als zonneschijn Een ronde vorm Dat warmte zoekt Langzaam verglijdt Een open raam Levend groen Verdeelt evenwichtig Trillingen in rust Gedachteloos De geademde lucht- Sust alles stil…

bij ochtendschemer kuierend in een poëtisch uitgemolken beukenbos kil, verlaten en leeg of ligt dat aan mij? onbewust zoekend naar dat ene onbeschreven geheim tussen mos en verterend hout een microwereld, te vertrouwd tussen vlier en Spaanse aak spinnenrag en vogels vervuld van leedvermaak; een kleine zwarte poel vertroebeld door stinkend…

Ik bedwaal de gangen van mijn gedachten op zoek naar degene die ik werkelijk ben maar verloor tijdens een reis door het leven In beslagen wanden van getemperde krachten kerf ik namen die ik als mijn koestering erken voordat ik van de mijmering wordt verdreven Tastend in de weke delen van duisternis die met vochtige vingers de lucht omsluiten…

Verlaten onschuld achter muren mist die ondoorgrondelijk mijn zicht blinderen, laten zoutloze sluiers in leegte opgaan en onthullen mijn dorst naar wat mij ooit zo na was…

in haar wezen staat geschreven dat zij de ware brengster is van het enig echte leven voor wie weet hoe te vragen naar de sleutel van haar hart verblind door haar schoonheid niet aan de verweerde buitenkant maar uit een beproefd innerlijk aanbidt hij dat lieftallig schepsel met heel zijn ontroerde ziel vingers volgen de sporen van haar…

Geen enkel lijden veroorzaken, Alleen het goede doen en hun innerlijk zuiveren: Dat is wat de boeddha’s onderwezen.…

Geld maakt gelukkig.....! Wat kost u een boswandeling, een prachtige zon-opkomst of -ondergang, een blij gezicht, een kinderlach of een avondje stil genieten in een prachtige natuur? En..., hoeveel geluk bezorgt u dat?…

Zich overgeven in de liefde is niet hetzelfde als innerlijk onvrij worden.…

Er zit een monster in mij.. ik voel hem elke dag. Van m'n tenen tot mijn hoofd, hij neemt mijn lijf in beslag. Hij voed zich met spanning, lust en angst. De dagen worden korter en de nachten duren het langst. Het is donker, kil en leeg, ik voel me alleen met dit monster in en om mij heen. Ik heb al vele monsters verslagen, bergen beklommen..grote…

Lange jaren nog zullen passanten hun blikken vol verwondering en bewondering kunnen laten dwalen over de lichtgrijze gladde gevel en over haar daklijst en zich, zoals ik, kunnen verbazen over haar raadselachtige innerlijk als was zij een van de vele onpeilbare, mysterieuze voorbijgangers, wier onbestemde, onbekende innerlijkj ons voorgoed onduidelijk…

Je zult moeten leren luisteren en kijken naar je innerlijk. En leren inzien dat er nog veel valt te polijsten. Verder zul je nog heel veel van het leven zelf moeten leren. En daar heb je echt veel tijd en geduld voor nodig. Als je dat allemaal hebt gedaan en het werkelijk hebt begrepen, dan pas heb je ontzettend veel van echte waarde verzameld.…

Is er ook een medicijn tegen innerlijke pijn? Leeft men dan ook met je mee met een bloemetje? Welnee! Raak je in je ziel gewond dan lijk je uiterlijk gezond en voer je je genezingsstrijd in gelaten eenzaamheid.…

Omdat je contactarm bent geworden om wat voor reden ook krijg je mijn inziens steeds meer problemen. En dat maakt het er ook niet makkelijker op om weer kennissen te krijgen. Moet ik toegeven dat ik ook ergens ben gaan wonen waar de mensen nogal op zichzelf zijn.…

me schilt ende betrouw siet ghie mie anne dun enst raoke oew gesichte mere oawer dun least dien skouder gedraeghe un ganse lief is oe an te siene als geliecke verskole piene die werme skout sich slegts in wienig telle as diene oge glaense doch seltsame kere gelieke die klostertuune omrinkt ut oewe siele alwaere ut oe self…